Δευτέρα, 7 Μαρτίου 2011

Metro Decay - Υπέρβαση


«Οι δύσκολες εποχές εμπνέουν περισσότερο από τις ευτυχισμένες μέρες...». Η δήλωση αυτή είναι δανεισμένη από μία πρόσφατη συνέντευξη των Μetro Decay. Σαφέστατα, ο μέσος νεαρός ροκάς του σήμερα δε μπορεί να φανταστεί πόσο δύσκολα ήταν τα πράγματα σχετικά με την αγαπημένη του μουσική στην Ελλάδα πριν 30 χρόνια. Από τη μία, η ενημέρωση σχετικά με τις τρέχουσες μουσικές εξελίξεις, όπως και τα συναυλιακά δρώμενα ήταν σχεδόν ανύπαρκτα (κάποιες φωτεινές εξαιρέσεις ήταν το δισκάδικο Happening ή τα clubs Πήγασος και Σοφίτα, για παράδειγμα). Από την άλλη, το ευρύ ροκ κοινό αντιμετώπιζε με καχυποψία μπάντες όπως οι Μetro Decay (μεταξύ άλλων), οι οποίοι, αντί να δίνουν βάση στα πιασάρικα riffs ή στα μακρόσυρτα solo, αντλούσαν τις επιρροές τους από τη σύγχρονη βρετανική post punk/new wave σκηνή των Joy Division, των Εyeless In Gaza, των Public Image Ltd κλπ. Και σα να μην έφταναν όλα αυτά, οι θρασύτατοι νεαροί από τα Πατήσια αποφασίζουν να χρησιμοποιήσουν και ελληνικό στίχο!

Σε αυτό το κλίμα δημιουργούνται οι Metro Decay. Το επόμενο βήμα ήταν να πιάσουν δουλειές, ώστε να αγοράσουν τα όργανά τους. Αυτό που έμενε τώρα ήταν... να μάθουν να τα παίζουν! Μετά από τις πρώτες τους συναυλίες σε σκηνές όπως το Κύτταρο, καταλυτικό ρόλο έπαιξε η εμφάνισή τους το Σεπτέμβρη του '82 ως support των Birthday Party και έτσι δημιουργείται ο πρώτος ντόρος γύρω από το όνομά τους. Κάπου εδώ εμφανίζεται ο Μπάμπης Δαλλίδης και το φιλόδοξο όραμα των Μetro Decay βρίσκει φιλοξενία στην ανέξάρτητη Creep Records, αυτή τη μικρή αλλά θαυματουργή εταιρεία που δραστηριοποιήθηκε εκείνη την εποχή. Το 1983 κυκλοφορεί το 7" "Κειμήλια/Σκιές" και αποτελεί το πρώτο χειμαρρώδες δείγμα γραφής της μπάντας. Ένα χρόνο μετά, χρησιμοποιώντας μια κιθάρα, drums και ένα νοικιασμένο αναλογικό συνθεσάιζερ (το οποίο χρησιμοποιήθηκε και για τις μπασογραμμές), το τρίο κατεβάζει τις ταχύτητες και πειραματίζεται πάνω σε πιο στριφνά και σκοτεινά μοτίβα. Με την ουσιαστική βοήθεια του παραγωγού Χρήστου Μανωλίτση, η μπάντα παίζει, γράφει, διαφωνεί, συμφωνεί, σβήνει, ξαναπαίζει και ξαναγράφει τα 10 κομμάτια που αποτέλεσαν την "Υπέρβαση". Λόγω του περιορισμένου προϋπολογισμού (ποιού;), οι ηχογραφήσεις δε σταματάνε ούτε τα μεσάνυχτα, κραυγάζοντας στο σκοτάδι και παίζοντας όποιο όργανο βρίσκουν μπροστά τους.

Περίπου μια δεκαετία μετά από αυτά, την εποχή που το ελληνόφωνο ροκ ήταν στα πάνω του, βλέπει το φως η πρώτη επανακυκλοφορία της "Υπέρβασης" σε μορφή CD από την FM Records και οι πιο ανήσυχοι της εποχής μαθαίνουν ότι τα '80s δεν ήταν μόνο Μπουλάς και Γιοκαρίνης. Τα τελευταία χρόνια, το διαδίκτυο έκανε το δίσκο προσβάσιμο στη νέα γενιά, ενώ έφερε μνήμες στους παλιότερους. Φυσικά, το θετικό feedback, που δημιουργήθηκε μέσω blogs κλπ, συντέλεσε αρκετά ώστε μία επανακυκλοφορία να θεωρείται επιτακτική. Φτάνοντας στο σήμερα, λοιπόν, η "Υπέρβαση" επανακυκλοφορεί για πρώτη φορά σε βινύλιο από την Ειρκτή Records. Πρόκειται για μία νεοσυσταθείσα ανεξάρτητη εταιρεία, η οποία ήδη μας έχει απασχολήσει θετικά με ανάλογου ύφους δουλειές (Χωρίς Περιδέραιο, Hands Of Cain, Ανυπόφοροι κλπ). Η κυκλοφορία συνοδεύεται από ένα 7" που περιέχει το ακυκλοφόρητο αγγλόφωνο κομμάτι "Brand New Day", από τη μεταγενέστερη εποχή της (πενταμελούς τότε) μπάντας.

Μα στα αλήθεια, δε θέλεις να χάσεις τον εθιστικό ρυθμό του "Μαύρου Κύκνου". Μάθε να ζεις μόνο με το άδειο σου κορμί, όπως ακριβώς αποδομείται το ντελίριο της κιθάρας για να δώσει τη θέση του σε ένα γαλήνιο κουπλέ, μέχρι την αποκορύφωση του ρεφραίν: ακριβώς "Ανάμεσα Σε Δύο Κρεσσέντα". Απόλαυσε το "Ταξίδι", θαυμάζοντας το λυτρωτικό τρόπο που τοποθετείται η κιθάρα μετά τον πένθιμο σκοπό. Αφουγκράσου την "Εισαγωγή Στην Κίνηση", πηγαίνοντας παραπέρα τα χορευτικά βήματα του "Isolation" των Joy Division. Νιώσε την "Απειλή" υπό τη συνοδεία απόκοσμων ρυθμών που εξιστορούν προσωπικά αδιέξοδα και σωπάζουν τις φωνές των "Παιχνιδιών Στην Επιφάνεια". Κάπου εδώ χρειάζεσαι μια κραυγή και το πάθος περισσεύει - αντί να παγώνει όπως γράφει το tracklisting! Διάφανα αισθήματα σε ελέγχουν κατά την ακρόαση του "Έβενου" και αυτό γιατί θες να τα μοιραστείς με όλους. Υπέρβαση!

Το κερασάκι στην τούρτα αυτής της επανακυκλοφορίας είναι το ακυκλοφόρητο κομμάτι "Brand New Day", ηχογραφημένο ως demo το 1986. Σύμφωνα με την επίσημη εκδοχή, το master tape του τραγουδιού αγνοούταν ακόμα και από τους Metro Decay - λόγω ισχυρής κατάποσης αλκοολούχων, που κατέληξε σε μια φωτιά στο σπίτι τους... Κατόπιν όμως επίμονων αναζητήσεων και επαφών με σκοτεινούς και μυστήριους τύπους της εποχής, το "Brand New Day" φτάνει στα χέρια των ανθρώπων της Ειρκτής, οι οποίοι τελικά πείθουν τους Metro Decay να το συμπεριλάβουν στην εν λόγω κυκλοφορία. Το να ακούς αγγλόφωνους Metro Decay αποτελεί από μόνο του είδηση. Το αποτέλεσμα είναι αξιόλογο, αν και τελείως διαφορετικό από αυτό που έχει συνηθίσει κανείς: οι κιθάρες κάνουν πιο αισθητή την παρουσία τους (ακόμα και solo θα ακούσετε!), η μουσική είναι αρκετά στρωτή και παραπέμπει στην πιο εμπορική πλευρά των '80s, αν θέλετε, τα φωνητικά του Α. Μανιάτη ακούγονται πιο μελωδικά, πιο δουλεμένα, ενώ η ατμόσφαιρα παραπέμπει σε μια συνάντηση των Chameleons με το "Everything's Coming Up Roses" των Black.

Δεδομένου ότι οι Metro Decay δεν ισοφάρισαν ποτέ τον κόπο τους με κάποιου είδους υλική αποζημίωση (κάτι που έτσι και αλλιώς δεν τους ένοιαζε), το γεγονός ότι τα 400 αντίτυπα της επανακυκλοφορίας εξαντλήθηκαν στο άψε σβήσε αποτελεί μια μετρήσιμη δικαίωση, τόσο των ίδιων, αλλά και όλων αυτών που ενεπλάκησαν στην προσπάθεια - παρά το ότι οι "Σκιές" έπαιζαν σε εισαγωγή εκπομπής της κρατικής τηλεόρασης ή το ότι μέχρι πρότινος το βινύλιο της Creep πωλούταν για αρκετές εκατοντάδες ευρώ σε γνωστές ηλεκτρονικές (και μη) τοποθεσίες (κάτι που μάλλον θα πάψει να υφίσταται). Όπως και να έχει, η "Υπέρβαση" δημιουργήθηκε με μοναδικό εφόδιο την πλήρη καλλιτεχνική ελευθερία και στόχευσε στην αισθητική εκείνων που δε χρειάζονται την καθοδήγηση καμιάς ροκ αυθεντίας. Κοιτάζοντας μπροστά, οι Metro Decay όπλισαν και πυροβόλησαν, και αν λιγοστοί νεοκυματικοί πάνκηδες της Αθήνας άκουσαν τον κρότο τότε, 26 χρόνια πριν, το γεγονός ότι σήμερα συζητάμε ακόμη για το δίσκο πολύ απλά σημαίνει ότι μόνο άστοχη δεν ήταν η βολή τους!

2 σχόλια:

Ten Thousand Eyes είπε...

Μπράβο Παναγιώτη!! Πολύ ωραία η ανάρτησή σου. Η ιστορική αναδρομή σε εποχές δύσκολες για την ελληνική ανεξάρτητη ροκ σκηνή ειναι απολύτως απαραίτητη, για να μαθαίνουν οι νεότεροι και να θυμούνται οι παλιότεροι. Εύγε!!

Ανώνυμος είπε...

Γειά σου Παναγιώτη.Μετά απο πολύ καιρό ,έκανα μια βόλτα στα παλιά μου μπλογκοστέκια και είπα να πω ένα γειά και να πω οτι έγραψες μια ωραία ανάρτηση περί Metro Decay.Για το δίσκο τι να πω...τα κομμάτια ειναι ενα κι ενα.Να τα περνάς καλά .Συνέχισε ετσι να δίνεις ωραίες μουσικές.

angelab23 απο DARK-UNDER