Οι Metro Decay όπως είναι ήδη γνωστό θα επανακυκλοφορήσουν την "Υπέρβαση". Αυτό που κάνει ακόμα πιο ενδιαφέρουσα την κίνηση αυτή είναι ότι θα περιέχεται ένα αγγλόφωνο κομμάτι. Ο τίτλος του είναι "Brand New Day" και σύμφωνα με την μπάντα είχε ηχογραφηθεί το 1986 και είναι ακυκλοφόρητο. Ακολουθεί το σχετικό Δελτίο Τύπου.
Καταρχάς σας ενημερώνουμε πως η επανέκδοση -σε μορφή βινυλίου πάντα- από την «Ειρκτή» του LP μας «Υπέρβαση» αναβάλλεται για το φθινόπωρο του 2010 προκειμένου να γίνει εκ νέου ηχητική επεξεργασία του. Στην επανέκδοση αυτή θα συμπεριλαμβάνεται και ένας δίσκος 45 στροφών ο οποίος θα περιέχει βασική ηχογράφηση (demo) ενός τραγουδιού μας με Αγγλικό στίχο (το μοναδικό που ηχογραφήσαμε ποτέ στη γλώσσα αυτή) με τίτλο “Brand New Day”. Περισσότερα για την «Ειρκτή» στο www.eirkti.com
Σύμπτωση (?) αποτελεί το ότι πρόσφατα ανέβηκε ένα remix του "Κειμήλια" από τους Φανταστικούς Ήχους, ένα αρκετά αξιόλογο project. Για τσεκάρετε:
...και μετά την επαναφορά του γράφοντος από το πρώτο σοκ χαράς και έκπληξης στο άκουσμα της συγκεκριμένης είδησης, κάθομαι και σκέφτομαι: Άραγε οι πανκ-ο-πατέρες θα πατήσουν play για άλλη μια φορά στην κασσέτα
"Ξεπουλημένε Biafra που παίζεις σε μαγαζιά με πορτιέρηδες..."
που χιλιακούσαμε πέρισυ σε αντίστοιχο live? Για να δούμε...
Πρόκειται για μια μια νέα ελληνόφωνη μπάντα από το Ηράκλειο και το "Μνήμες της Αρχής" είναι το ντεμπούτο τους άλμπουμ, το οποίο είναι μια ανεξάρτητη παραγωγή. Το ανακάλυψα καθώς έπεσα πάνω σε αυτή την ανάρτηση του Rockap.gr.
Οι Γέεννα Πυρός παρουσιάζουν 11 τραγούδια δυναμικά και γεμάτα συναίσθημα. Στα πιο heavy τους σημεία θυμίζουν τους Μαύρους Κύκλους, ενώ ο λυρισμός που βγάζουν τα φωνητικά παραπέμπει και στα Γυμνά Καλώδια. Θα βρείτε πολύ καλές στιγμές όπως το "Μια ευκαιρία για την κόλαση", "Κάπου Μάκρια", "Κάτω από την Γέφυρα" (στο συγκεκριμένο μου ήρθε στο μυαλό μια πιο "ανεξάρτητη" εκδοχή των Τερμιτών του Μαχαιρίτσα) και το "Σπασμένη Αγάπη". Η μπαλάντα "Χορεύοντας με ένα Φάντασμα" είναι από τις πιο ωραίες που άκουσα εδώ και πολύ καιρό. Ο στίχος άλλοτε είναι πιο κοινωνικός και άλλοτε πιο αφηρημένος.
Γενικά, μία πολλά υποσχόμενη προσπάθεια, όπου μαζί με το περσινό "Ανοσία" των Ανάπλους, δίνει μια νέα πνοή στον χώρο του κλασσικού ελληνόφωνου ροκ. Το άλμπουμ μπορείτε να το κατεβάσετε από εδώ , ενώ στο παρακάτω βίντεο μπορείτε να ακούσετε το πρώτο τραγούδι του δίσκου.
Nothing lasts forever and nothing stays the same Feeling numb all over and totally deranged When you finally make your mind up I'll be buried in my grave....
Οι Ducky Boyz δημιουργήθηκαν το 2002 στην Αθήνα, και έχουν κυκλοφορήσει δύο demo (“Ducky Boys” και “Cannonball”) έχουν αρκετές συμμετοχές σε συλλογές εγχώριες αλλά και μη, έχουν κυκλοφορήσει ένα άλμπουμ (Νo Regrets) στην Blind Bastard records, και έχουν βγάλει και ένα single (Near Death Experience). Έχουν κάνει πολλές συναυλίες σε διαφορά μέρη στην Ελλάδα, έχουν παίξει ως support σε αρκετά γνωστές μπάντες, και επίσης έχουν δώσει πολύ πετυχημένες συναυλίες στο σπίτι ενός φίλου τους.
H μουσική τους περιγράφεται ως ένα κράμα psychobilly και garage punk. Βασικά άμα σκεφτείτε πώς θα ηχούσαν οι Meteors άμα τζαμάρανε μαζί με τους Last Drive, είστε μέσα. Αν τα τραγούδια των Ducky Boyz δεν σε κάνουν να χορεύεις, τότε πίσω στον τάφο σου. Θεωρώ ότι το No Regrets είναι ένα από τα καλύτερα rock n roll άλμπουμς που βγήκαν την δεκαετία που μας πέρασε. Το μόνο μειονέκτημά του είναι η μικρή διάρκειά του, μόλις 30 λεπτά για 12 τραγούδια. Ε το αποτέλεσμα είναι ότι όταν βάζω το No Regrets, το ακούω στο repeat ίσα με 3 - 4 φορές. Κομματάρες όπως το Regret, Sorry to yourself, Not My Day, Waiting for yesterday κλπ θαρρώ πως έχουν βγει από το ντουλάπι των all time classics γκαραζο-κομματιών. Αξιοσημείωτο είναι ότι κατά καιρούς έχουν διασκευάσει τρία κομμάτια της καλύτερης rock n roll ελληνικής μπάντας.
Την Παρασκευή που μας πέρασε, βρέθηκα στο live των Ducky Boyz (μαζί με τους Deadly 44) στο After Dark. Δυστυχώς, από ό,τι έμαθα εκεί, ήταν η προτελευταία τους συναυλία καθώς στις 24 Απριλίου θα μας αποχαιρετίσουν οριστικά, στο live που θα δώσουν στο Rodeo μαζί με τους Lost Bodies. :-(
Σύμφωνα με ανακοίνωση στο site των Αθηναίων D-Volume (βλ. σχετική ανάρτηση), ετοιμάζεται το νέο τους άλμπουμ με σκοπό την κυκλοφορία του κατά τους επόμενους μήνες. Επί πλέον, ακούγεται ενδιαφέρον το ότι έχουν νέο μέλος στο line up τους, την τραγουδίστρια Στέλλα Παπανδρεοπούλου.
Πρόκειται για μία κυκλοφορία που την περίμενα εδώ και πολύ καιρό! Θέλετε τα δείγματα που είχε ανεβάσει κατά καιρούς η μπάντα στο myspace πριν την κυκλοφορία, θέλετε η συναυλία που παρακολούθησα πρόσφατα, για μένα ήδη ο δίσκος είναι αγαπημένος. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.
Οι New Zero God αποτελούνται από μέλη που έχουν μεγάλη θητεία στην ελληνική σκηνή. Ο τραγουδιστής, Μιχάλης Πούγουνας, είναι γνωστός από τους Flowers Of Romance, ένα από τα καλύτερα συγκροτήματα της goth σκηνής με δίσκους - αριστουργήματα. Μετά από τους Flowers Of Romance, έφτιαξε τους Nexus, ένα από τα πρώτα industrial σχήματα της Ελλάδας. Ο κιθαρίστας των NZG, είναι ο Ηλίας Ράπτης (Ε. Raptor), όπου έχει υπάρξει μέλος αρκετών συγκροτημάτων, μεταξύ άλλων, οι Santa Fila (πρώτος δίσκος), Χερουβείμ και στο new wave/goth σχήμα Past Perfect. Στους τελευταίους, συμμετέχει και ο Μπάμπης Διακουμέας (B-Abyss), όπου είναι και ο μπασίστας των New Zero God. Το line-up συμπληρώνεται με τον ντράμμερ Δημήτρη Στεβή (Sidehog), όπου ήταν μέλος των The Drops, ενός σχήματος που κυκλοφόρησε στις αρχές των 90'ς μερικές πολύ καλές δουλειές κινούμενο στον χώρο του gothic rock.
Όπως είναι εύκολο να φανταστεί κανείς, οι παραπάνω επιρροές είναι εμφανείς και στους New Zero God, συνεπώς η κατηγοριοποίηση της μουσικής των New Zero God κάτω από μία ταμπέλα δεν είναι και τόσο δόκιμη. Ίσως ο όρος post punk να τους ταιριάζει περισσότερο από όλους. Από εκεί και μετά, οι συνθέσεις ομαδοποιούνται σε δύο συνιστώσες, η μία περιέχει τα πιο γρήγορα κομμάτια ενώ η άλλη τα πιο ατμοσφαιρικά, με κοινό παρονομαστή βέβαια την έμπνευση αλλά και την αμεσότητα, αποτέλεσμα της ζωντανής ηχογράφησης που παραπέμπει τον ακροατή στο στούντιο της γειτονιάς όπου κάποιοι τύποι ροκάρουν ασταμάτητα. Στα πενήντα λεπτά της διάρκειάς του, κάθε δευτερόλεπτο είναι ουσιαστικότατο, οι συνθέσεις σφίζουν από συναίσθημα, η φωνή του Μιχάλη είναι μία από τις πλέον χαρακτηριστικές, οι μπασσογραμμές και τα ντραμς βγάζουν ένα πιο ωμό και πανκ συναίσθημα, ενώ η κιθάρα δεν δρα απλώς συνοδευτικά, όπως συνηθίζεται σε αναλόγου ύφους κυκλοφορίες, αλλά πολλές φορές τόσο τα ρυθμικά όσο και τα σόλος παίρνουν τον ρόλο του πρωταγωνιστή.
Σε μια προσπάθεια επιλογής των καλύτερων στιγμών, ξεχωρίζει σίγουρα το "Bang Bang" όπου ανοίγει δυναμικά τον δίσκο, ενώ οι στίχοι αυτού διαπραγματεύονται γεγονότα όπου θυμίζουν τον περσινό Δεκέμβρη, αλλά και την τωρινή κατάσταση στην οικονομία. Στο κομμάτι "Pain Called Pleasure" κατευθύνονται σε πιο industrial ήχους, να πω την αλήθεια μου έφεραν στο μυαλό μια πιο ροκ εκδοχή των Prodigy (You're the firestarter, twisted firestarter). Στo "Kiss the witch" γίνονται πιο ήρεμα τα πράγματα, είναι ένα από τα πιο radio friendly του δίσκου και πρόκειται για μία από τις πιο κολληματικές συνθέσεις που άκουσα τελευταία. Το "Lap Of The Universe" είναι ένα κομμάτι όπου κατά βάση οδηγείται από την ερμηνεία του Μιχάλη, ενώ ταυτόχρονα το ριφφ του είναι σχεδόν metal. Αν υπήρχε διαγωνισμός για τα πλέον εθιστικά κομμάτια που γράφτηκαν τελευταία, τότε το ομώνυμο κομμάτι του δίσκου μαζί με το " The Love Hatesong" θα διεκδικούσαν την πρώτη θέση! Οι ταχύτητες πιάνουν μέγιστο στο "Eon" ένα κομμάτι όπου αποτελεί και την πιο πανκ στιγμή του άλμπουμ. Το "Winners" πράγματι κερδίζει με τα έντονα συναισθήματα που εκπέμπει, θα το περιέγραφα ως "The Sound meets Flowers Of Romance".
Εν ολίγοις, το "Fun Is A Four Letter Word" είναι ένας δίσκος που ακούγεται ασταμάτητα από την αρχή μέχρι το τέλος και μετά απλά αναγκάζει τον ακροατή να πατήσει repeat. Η χρονιά ανοίγει με μία από τις καλυτερές κυκλοφορίες της εγχώριας σκηνής και ανεβάζει τον πήχη ψηλά για ανάλογη συνέχεια του συγκροτήματος όπου ευχόμαστε να την διεκδικήσει.
