Εδώ έχουμε την πρώτη κυκλοφορία της μπάντας, ύστερα από την προσφάτη επανασύνδεσή της. Στην ουσία ήταν έτοιμη εδώ και καιρό, αλλά δεν είχαν κατορθώσει να την κυκλοφορήσουν λόγω της διάλυσής τους (ή και το αντίστροφο...). Το άλμπουμ αποτελείται στην ουσία από δύο συν ένα μέρη: το πρώτο αποτελείται από 7 κομμάτια και είναι ηχογραφήσεις που έγιναν το 2007, ενώ τα υπόλοιπα 8 κομμάτια ηχογραφήθηκαν το 2009. Υπάρχει και σαν bonus ένα τρίτο μέρος, τα 4 τελευταία κομμάτια, που είναι στην ουσία το Near Death Experience, ΕP που είχε κυκλοφορήσει στο παρελθόν.
Πλέον, έχω πάψει να ψάχνω την αγαπημένη μου κυκλοφορία για το τρέχον έτος. Το σερφαριστό γκαράζ που παίζει αυτή η μπάντα είναι πολύ απλά το πιο διαολεμένο που μπορείτε να ακούσετε.
Τα 7 κομμάτια του πρώτου μέρους είναι το ένα καλύτερο από το άλλο. Από τους spaghetti western ήχους του εθιστικού Really Killing Me, στην γκαραζίλα του You're Wrong, στους surf ρυθμούς του instrumental Pipeline, το οποίο πρόκειται για διασκευή του γνωστού κομματιού από the Chantays. Συνέχεια με τον δυναμίτη Dancing In the Graveyard, το κομμάτι που συνήθως επιλέγουν για να ανοίξουν τα λάηβ, όπου δίνει την σκυτάλη στο ήρεμο αρχικά I Got Hate το οποίο στην συνέχεια καταλήγει σε τρελό χορό. Οι ταχύτητες ανεβαίνουν και άλλο και αντί να τα κάνουν χειρότερα, τόσο πιο θυμωμένοι ακούγονται στο Making It Worse, ένα από τα καλύτερα punk κομμάτια που γράφτηκαν τα τελευταία χρόνια.
Στις πιο πρόσφατες ηχογραφήσεις (κομμάτια 8-15) η μπάντα συνεχίζει ακάθεκτη. Unspoken Words, ένα πολύ καλό και ταξιδιάρικο instrumental κομμάτι. Can't Leave the Game και πάλι ανεβαίνουν οι ταχύτητες σε πιο πανκ μονοπάτια. Το Shout είναι από τα πιο ωραία κομμάτια τους και επιτέλους συμπεριλαμβάνεται ξανά σε επίσημη κυκλοφορία με καλύτερο ήχο (υπήρχε στο άλμπουμ του 2005)! Άλλο ένα instrumental κάπου εδώ ονόματι Road To Nowhere και τα υπόλοιπα κομμάτια του δεύτερου μέρους αποτελούνται από κάποιες διασκευές. Ξεχωρίζει σίγουρα αυτή των Cramps (Νew Kind of Kick). Να πω την αλήθεια, αφού αποφάσισαν να συμπεριλάβουν αρκετές διασκευές, μια επαναηχογράφηση στο Hell to Pay των Last Drive δεν θα με χάλαγε. Ή στο Bad Roads.
Κάθησα και σκέφτηκα ποιό είναι το συγκρότημα που έχω γίνει τις περισσότερες φορές ΣΚΑΤΑ από ξίδια βλέποντάς το. Άμα μετρήσουμε λοιπόν τις εμφανίσεις που έχουν κάνει τα τελευταία χρόνια μόνο και μόνο στο After Dark για παράδειγμα (εξαιρώντας δηλαδή κατί Rodeo κλπ χώρους που κατά καιρούς έχουν εμφανιστεί), τότε βγαίνουν αρκετά μπουκάλια τεκίλας (και μπύρας ενίοτε). Μερικά ήταν και μπόμπα αλλά αυτό είναι άλλο θέμα. Το θέμα είναι ότι αν υπάρχει μία μπάντα που τα λάηβ της σημαίνουν διασκέδαση και χορό, τότε αυτοί είναι οι Ducky Boyz. Αν μη τι άλλο, η ένταση, το κέφι, η διάθεση για χορό και μεθύσι που υπάρχει στις ζωντανές εμφανίσεις των Ducky Boyz είναι αποτυπωμένη σε κάθε κυκλοφορία τους, οπότε το Making It Worse απλώς...τα κάνει χειρότερα. Μέχρι το επόμενο λάηβ λοιπόν, βολευόμαστε μια χαρά με το cd και αναμένουμε.
drunklist:
--> 2007 recordings:
1. Really Killing Me
2. You're Wrong
3. Pipeline
4. Dancing in the Graveyard
5. I Got Hate
6. Making It Worse
7. Money
--> 2009 recordings:
8. Unspoken Words
9. Can't Leave the Game
10. Shout
11. New Kind of Kick
12. One Ugly Child
13. Road to Nowhere
14. Folsom Prison Blues
15. I'm On Fire
--> Near Death Experience EP (2008):
16. Near Death Experience
17. Not my Day
18. To Love & to be Loved
19. Jailhouse Rock
download
