20th century junks

Raindogs - Unleash the Six, 2011

2012-01-17T11:29:00.000-08:00

Δεν ήμουν και ποτέ ιδιαίτερα ένθερμος οπαδός του ska. Κατά καιρούς όμως άκουγα μερικά που μου τραβούσαν την προσοχή όπως οι Kill the Cat ή οι Fundracar, από την εγχώρια σκηνή. Η αλήθεια είναι ότι τους Raindogs τους έμαθα κυρίως λόγω της συμμετοχή του Σταύρου των Deus Ex Machina στο περσινό (πλέον) ντεμπούτο τους. Στο μεταξύ μέχρι να αγοράσω το άλμπουμ, άκουσα και το demo τους που μου καλάρεσε. Στα συν εκλαμβάνεται και το ότι στην παραγωγή είναι ο Jim Spliff μαζί με τον Panos M (Last Drive, Earthbound μπλα μπλα μπλα).

Βασικά, το πραγματικά αξιοσημείωτο με το Unleash the Six, είναι ότι υπάρχει τρομερή ποικιλία στο ύφος των 10 συνθέσεων. Η χαλαρή εισαγωγή του άλμπουμ (στο ομώνυμο κομμάτι) λειτουργεί ως το καλύτερο ορεκτικό για αυτό που ακολουθεί: ένας τρελαμένος ρυθμός που σου δημιουργεί την αίσθηση να χορέψεις, να ουρλιάξεις το ρεφραίν "Hey you fucker, I'll beat on you", να πιεις μέχρι σκασμού, να σε γυρνάνε σπίτι σου μεθυσμένο. Το επόμενο τραγούδι είναι πιο garage/rockabilly, και το riff θυμίζει κάτι από Cramps θα έλεγα. Επιστροφή σε πιο χοροπηδηχτούς ρυθμούς με το Marmalade, ένα από τα πιο χαρακτηριστικά κομμάτια των Raindogs. Και εκεί που λεω, οκ cool καλά πάει, καλά περνάμε, χαβαλές, σκα και τέτοια, έρχεται στην συνέχεια το Fight and Get και είναι η ώρα για κοπάνημα! Πανκ κομμάτι, δυναμικότατο, που απογειώνεται με την συμμετοχή του Σταύρου των Deus Ex Machina. Ένα special gin στην συνέχεια για
χαλάρωση, για να ανέβουν προοδευτικά οι ρυθμοί στα Drunken Loneliness και Bipolar Disorder. Κάτι από μία μάζωξη διάφορων μουσικών από τα Βαλκάνια θυμίζει το Mongrels, το οποίο διακρίνεται και στο La Peine. Tέλος, το 100 Visceral κλείνει τον δίσκο με αρκετά ταξιδιάρικο και Earthbound-ίστικο mood.

Θα έλεγε κανείς ότι τέτοιου είδους ακούσματα ταιριάζουν περισσότερο κατά Ιούλιο-Αύγουστο μεριά, η αλήθεια όμως είναι ότι το συγκεκριμένο cd μου έκανε/κάνει παρέα καθόλη την διάρκεια του χειμώνα τούτου. Μάλλον οι τρομπέτες, τα τρομπόνια, οι γαργαληστικοί σκα πανκ ρυθμοί και γενικά η εύθυμη διάθεση που διακρίνει το Unleash the Six, είναι παντός καιρού. Φαίνεται πως ο δρόμος είναι ελεύθερος, τα 6 σκυλιά (δεν) είναι δεμένα και το γάβγισμά τους ακούγεται καλό ακόμα και στην βροχή!

Download

No Asylum Here: videoclip

2011-12-21T14:50:00.000-08:00

Πολύ καλή γεύση από την ταινία που ετοιμάζεται "Εδώ δεν υπάρχει άσυλο" παίρνουμε όλοι στο βίντεοκλιπ του τραγουδιού No asylum here. Πρόκειται για σύνθεση του Κ. Μάστορη των Metro Decay και μαζί του παίζει και εμφανίζεται όλη η παλιά φρουρά: Στ Μαστροκαλος, Σπ Φαρος, Β Σαλαπατας, Μιχ Πουγουνας, Αντα Λαμπαρα, Γ Ντρενογιαννης, Θ Βλαχακης, Κ Κουζας, Χ Μανωλιτσης, Γ Χαραλαμπιδης, Στ Καλυβιωτης. Σκηνοθεσια Μιχαλης Καφανταρης, φωτογραφια Νικος Χανιωτης, ενώ τρωει κασετες η Ολγα Παπαδημητριου.

Η ιστορία πίσω από το βίντεο εδώ.

Οι the Fall διασκευάζουν Ανώριμους

2011-12-05T13:28:00.000-08:00

Άυτό και αν ήταν αναπάντεχο.. Το γκρουπ που είχε χαρακτηριστει ως μία από τις αγαπημένες μπάντες του John Peel, η μπάντα που οι Sonic Youth έχουν διασκευάσει μια ντουζίνα τραγούδια τους, ζήτησε και πήρε την άδεια από τους Ανώριμους για να διασκευάσει το τραγούδι Gameboy. Συγκεκριμένα το τραγούδι συμπεριλαμβάνεται στο νέο (29o στη σειρά) άλμπουμ των Fall με τίτλο Ersatz GB, υπό τον τίτλο Greenway. Εδώ ακούτε το τραγούδι των Ανώριμων

και εδώ το Greenway των Fall:

Sing for the Ramones - A 20thcenturyjunks compilation

2011-11-27T05:10:00.000-08:00

Μικρή παρένθεση τούτη η ανάρτηση καθώς ξεφεύγει από το επίπεδο της εγχώριας σκηνής. Αλλά όταν πρόκειται για τους Ramones τότε έτσι και αλλιώς οποιαδήποτε αποκλίνουσα συμπεριφορά είναι απολύτως δικαιολογημένη! Εξ άλλου, όλοι μας, λίγο - πολύ, έχουμε ακούσει κάποιο από τα αναρίθμητα tributes που έχουν γίνει για τους Ramones. Εδώ όμως σκέφτηκα να κάνω κάτι διαφορετικό: συγκέντρωσα μερικά τραγούδια που έχουν γραφτεί για τους Ramones από άλλους καλλιτέχνες και όχι διασκευές σε τραγούδια των Ramones. Τα περισσότερα εξ αυτών είναι γραμμένα για τον Joey συγκεκριμένα. Σίγουρα υπάρχουν και άλλα εκεί έξω, οπότε αν εντοπίσετε κανένα μπορείτε να το αναφέρετε.

tracklist

1. Huntingtons - I wanna be a Ramone
2. the Dubrovniks - As long as I can listen (to the Ramones)
3. Sleater-Kinney - I Wanna be your Joey Ramone
4. the Casualties - Made in NYC (live)
5. Brant Bjork - Joey's Radio
6. Roger Miret & the Disasters - Ramones
7. Blondie - Hello Joe
8. Hamburg Ramones - Greetings from Heaven
9. Hanson Brothers - Joey had to go
10. Sloppy Seconds - You can't kill Joey Ramone
11. the Creeps - My girlfriend hates the Ramones
12. Motorhead - R.A.M.O.N.E.S

Καλή ακρόαση και GABBA GABBA HEY!

Allison - People From Outer Space, 2009

2011-10-02T15:53:00.000-07:00

Έχουν περάσει ήδη δύο χρόνια από αυτήν εδώ την κυκλοφορία, και έχω την αίσθηση ότι δεν είναι τόσο γνωστή όσο θα πρεπε. Κρίμα δηλαδή καθώς οι άνθρωποι από το εξώτερο διάστημα ντεμπουτάρουν με ένα εξαιρετικό άλμπουμ που κινείται μεταξύ space-rock και γκαραζοψυχεδέλειας.

Πιστεύω πώς και τα 10 κομμάτια του άλμπουμ έχουν κάτι ξεχωριστό και ιδιαίτερο να δώσουν, ωστόσο θα ήθελα να αναφερθώ σε μερικές στιγμές που ξεχωρίζω. Ο δίσκος ανοίγει με το spacy ομώνυμο κομμάτι και μαζί με αυτό ξεκινά και ένα ωραίο και dizzy ταξίδι παρέα με δυνατές κιθάρες, που σε σημεία ίσως θυμίζει τις πιο τσαμπουκαλεμένες συνθέσεις των Hawkwind. Συνέχεια με πιο garage/punk διάθεση και ίσως κάποιον τόνο νοσταλγίας στο San Fransisco Nightmare με τις χαρακτηριστικές εναλλαγές αντρικών και γυναικείων φωνητικών. Το πιο ιδιαίτερο κομμάτι είναι το Keep On Rollin, σε πιο ήρεμους τόνους από τα υπόλοιπα. Βέβαια οι ρυθμοί ανεβαίνουν πάλι στα υπόλοιπα κομμάτια όπως τα Run and Hide και Everyday is Sunday.

Προσπεράστε το (ούτως ή άλλως αξιοσημείωτο) γεγονός ότι στις τάξεις των Allison υπάρχουν άτομα με μεγάλη θητεία στον χώρο της εγχώριας σκηνής (Purple Overdose και No Man's Land...), ο δίσκος στέκεται επάξια από μόνος του καθώς τα 10 τραγούδια που υπάρχουν εκεί μέσα μιλούν από μόνα τους. Ευτυχώς, είχα την τύχη να να παρακολουθήσω μία εμφανισή τους τότε που είχε βγει ο δίσκος και πράγματι η μπάντα ήταν εξαιρετική και ζωντανά.

Download

the Ducky Boyz - Making It Worse (2011)

2011-07-18T10:40:00.001-07:00

Εδώ έχουμε την πρώτη κυκλοφορία της μπάντας, ύστερα από την προσφάτη επανασύνδεσή της. Στην ουσία ήταν έτοιμη εδώ και καιρό, αλλά δεν είχαν κατορθώσει να την κυκλοφορήσουν λόγω της διάλυσής τους (ή και το αντίστροφο...). Το άλμπουμ αποτελείται στην ουσία από δύο συν ένα μέρη: το πρώτο αποτελείται από 7 κομμάτια και είναι ηχογραφήσεις που έγιναν το 2007, ενώ τα υπόλοιπα 8 κομμάτια ηχογραφήθηκαν το 2009. Υπάρχει και σαν bonus ένα τρίτο μέρος, τα 4 τελευταία κομμάτια, που είναι στην ουσία το Near Death Experience, ΕP που είχε κυκλοφορήσει στο παρελθόν.
Πλέον, έχω πάψει να ψάχνω την αγαπημένη μου κυκλοφορία για το τρέχον έτος. Το σερφαριστό γκαράζ που παίζει αυτή η μπάντα είναι πολύ απλά το πιο διαολεμένο που μπορείτε να ακούσετε.

Τα 7 κομμάτια του πρώτου μέρους είναι το ένα καλύτερο από το άλλο. Από τους spaghetti western ήχους του εθιστικού Really Killing Me, στην γκαραζίλα του You're Wrong, στους surf ρυθμούς του instrumental Pipeline, το οποίο πρόκειται για διασκευή του γνωστού κομματιού από the Chantays. Συνέχεια με τον δυναμίτη Dancing In the Graveyard, το κομμάτι που συνήθως επιλέγουν για να ανοίξουν τα λάηβ, όπου δίνει την σκυτάλη στο ήρεμο αρχικά I Got Hate το οποίο στην συνέχεια καταλήγει σε τρελό χορό. Οι ταχύτητες ανεβαίνουν και άλλο και αντί να τα κάνουν χειρότερα, τόσο πιο θυμωμένοι ακούγονται στο Making It Worse, ένα από τα καλύτερα punk κομμάτια που γράφτηκαν τα τελευταία χρόνια.

Στις πιο πρόσφατες ηχογραφήσεις (κομμάτια 8-15) η μπάντα συνεχίζει ακάθεκτη. Unspoken Words, ένα πολύ καλό και ταξιδιάρικο instrumental κομμάτι. Can't Leave the Game και πάλι ανεβαίνουν οι ταχύτητες σε πιο πανκ μονοπάτια. Το Shout είναι από τα πιο ωραία κομμάτια τους και επιτέλους συμπεριλαμβάνεται ξανά σε επίσημη κυκλοφορία με καλύτερο ήχο (υπήρχε στο άλμπουμ του 2005)! Άλλο ένα instrumental κάπου εδώ ονόματι Road To Nowhere και τα υπόλοιπα κομμάτια του δεύτερου μέρους αποτελούνται από κάποιες διασκευές. Ξεχωρίζει σίγουρα αυτή των Cramps (Νew Kind of Kick). Να πω την αλήθεια, αφού αποφάσισαν να συμπεριλάβουν αρκετές διασκευές, μια επαναηχογράφηση στο Hell to Pay των Last Drive δεν θα με χάλαγε. Ή στο Bad Roads.

Κάθησα και σκέφτηκα ποιό είναι το συγκρότημα που έχω γίνει τις περισσότερες φορές ΣΚΑΤΑ από ξίδια βλέποντάς το. Άμα μετρήσουμε λοιπόν τις εμφανίσεις που έχουν κάνει τα τελευταία χρόνια μόνο και μόνο στο After Dark για παράδειγμα (εξαιρώντας δηλαδή κατί Rodeo κλπ χώρους που κατά καιρούς έχουν εμφανιστεί), τότε βγαίνουν αρκετά μπουκάλια τεκίλας (και μπύρας ενίοτε). Μερικά ήταν και μπόμπα αλλά αυτό είναι άλλο θέμα. Το θέμα είναι ότι αν υπάρχει μία μπάντα που τα λάηβ της σημαίνουν διασκέδαση και χορό, τότε αυτοί είναι οι Ducky Boyz. Αν μη τι άλλο, η ένταση, το κέφι, η διάθεση για χορό και μεθύσι που υπάρχει στις ζωντανές εμφανίσεις των Ducky Boyz είναι αποτυπωμένη σε κάθε κυκλοφορία τους, οπότε το Making It Worse απλώς...τα κάνει χειρότερα. Μέχρι το επόμενο λάηβ λοιπόν, βολευόμαστε μια χαρά με το cd και αναμένουμε.

drunklist:

--> 2007 recordings:
1. Really Killing Me
2. You're Wrong
3. Pipeline
4. Dancing in the Graveyard
5. I Got Hate
6. Making It Worse
7. Money

--> 2009 recordings:
8. Unspoken Words
9. Can't Leave the Game
10. Shout
11. New Kind of Kick
12. One Ugly Child
13. Road to Nowhere
14. Folsom Prison Blues
15. I'm On Fire

--> Near Death Experience EP (2008):
16. Near Death Experience
17. Not my Day
18. To Love & to be Loved
19. Jailhouse Rock

download

Νεκραναστάσεις για παλιούς και νέους, κ.α.

2011-06-02T07:51:00.000-07:00

Αύριο, Παρασκευή 3 Ιούνη, στο After Dark λαμβάνει χώρα συναυλία και παρουσίαση του νέου άλμπουμ των επανενωμένων the Ducky Boyz (είχαν δώσει μάλιστα μία συναυλία στο ίδιο μέρος πριν ένα - δυο μήνες και φυσικά μέθυσα, πάλι). Μία από τις καλύτερες ειδήσεις που άκουσα τελευταία βασικά, μιας και προσωπικά θεωρώ ότι οι DB είναι από τα καλύτερα πράγματα που συνέβησαν στον αγγλόφωνο χώρο την τελευταία δεκαετία.

Από τις παλιοσειρές τώρα, μαθαίνω ότι οι ΣΠΕ (Σεξουαλικά Πεινασμένοι Επαρχιώτες) έχουν επίσης αναστηθεί. Πρόκειται για μια μπάντα από τα Γρεβενά και οι πιο παλιοί θα θυμούνται μία κασσέτα που είχαν κυκλοφορήσει κάπου στις αρχές της προ-προηγούμενης δεκαετίας. Εκτός του ότι κάνουν κάποιες συναυλίες, ετοιμάζουν και άλμπουμ. Μου ακούγονται να έχουν ωραίες διαθέσεις, με αρκετά φρέσκο ήχο. Για να δούμε...

ΥΓ: Η Death Rock GR κυκλοφόρησε την 2η συλλογή της με τίτλο "All the Pretty Little Mutants : The greek dark underground vol2". Την τσιμπάτε ελεύθερα εδώ.

The Crazed - Moonlight's Out, 2010

2011-05-26T06:28:00.000-07:00

Οι The Crazed είναι μία μπάντα που σχηματίστηκε στην Θεσσαλονίκη το 2000. Ύστερα από κάποιες αλλαγές στη σύνθεση, κυκλοφορούν το 2006 ένα demo και μετά από ένα διάλειμμα, επανενώνονται με νέο ντράμμερ και έτσι κυκλοφορούν το πρώτο τους άλμπουμ, ονόματι "Moonlight's Out". Τα παιδιά παίζουν αξίολογο psychobilly (κάτι που είναι πασιφανές και από το εξώφυλλο εξάλλου), αντλώντας τις επιρρόες τους από μπάντες όπως οι Meteors και - ειδικά στα φωνητικά - οι Demented Are Go.

Ο δίσκος αποτελείται από 12 κομμάτια θρασύτατου rock and roll, τα οποία συνοδεύονται από την κατάλληλη βρωμιά στην παραγωγή, ενώ δεν λείπουν και τα χαρακτηριστικά ουρλιαχτά και bass slaps. Ξεχώρισα τα "Κiss Eternal Life", "Cry Wolf Boy, Cry", "Haunted Me", το Cramps-άτο "Leopard-Eyed Woman", ενώ το instrumental "Bat Country" ξεχωρίζει για τον χαρακτηριστικό surf ρυθμό του. Γενικά όλα τα κομμάτια κυμαίνονται από συμπαθητικά έως αρκετά καλά και καλοδουλεμένα, αλλά υπάρχουν κάποιες ιδέες που επαναλαμβάνονται, κάτι που ίσως θα μπορούσε να διορθωθεί στο μέλλον. Οι στίχοι φυσικά και κινούνται στο γνώριμο ύφος του συγκεκριμένου ιδιώματος, περιγράφοντας γλαφυρά ιστορίες με αιμοδιψή ζόμπι, λυκανθρώπους και λοιπούς τριβόλους. Όσοι πιστοί λοιπόν, ας πάρουν μια δόση από τους τρελαμένους.

Metro Decay - Υπέρβαση

2011-03-07T03:07:00.000-08:00

«Οι δύσκολες εποχές εμπνέουν περισσότερο από τις ευτυχισμένες μέρες...». Η δήλωση αυτή είναι δανεισμένη από μία πρόσφατη συνέντευξη των Μetro Decay. Σαφέστατα, ο μέσος νεαρός ροκάς του σήμερα δε μπορεί να φανταστεί πόσο δύσκολα ήταν τα πράγματα σχετικά με την αγαπημένη του μουσική στην Ελλάδα πριν 30 χρόνια. Από τη μία, η ενημέρωση σχετικά με τις τρέχουσες μουσικές εξελίξεις, όπως και τα συναυλιακά δρώμενα ήταν σχεδόν ανύπαρκτα (κάποιες φωτεινές εξαιρέσεις ήταν το δισκάδικο Happening ή τα clubs Πήγασος και Σοφίτα, για παράδειγμα). Από την άλλη, το ευρύ ροκ κοινό αντιμετώπιζε με καχυποψία μπάντες όπως οι Μetro Decay (μεταξύ άλλων), οι οποίοι, αντί να δίνουν βάση στα πιασάρικα riffs ή στα μακρόσυρτα solo, αντλούσαν τις επιρροές τους από τη σύγχρονη βρετανική post punk/new wave σκηνή των Joy Division, των Εyeless In Gaza, των Public Image Ltd κλπ. Και σα να μην έφταναν όλα αυτά, οι θρασύτατοι νεαροί από τα Πατήσια αποφασίζουν να χρησιμοποιήσουν και ελληνικό στίχο!

Σε αυτό το κλίμα δημιουργούνται οι Metro Decay. Το επόμενο βήμα ήταν να πιάσουν δουλειές, ώστε να αγοράσουν τα όργανά τους. Αυτό που έμενε τώρα ήταν... να μάθουν να τα παίζουν! Μετά από τις πρώτες τους συναυλίες σε σκηνές όπως το Κύτταρο, καταλυτικό ρόλο έπαιξε η εμφάνισή τους το Σεπτέμβρη του '82 ως support των Birthday Party και έτσι δημιουργείται ο πρώτος ντόρος γύρω από το όνομά τους. Κάπου εδώ εμφανίζεται ο Μπάμπης Δαλλίδης και το φιλόδοξο όραμα των Μetro Decay βρίσκει φιλοξενία στην ανέξάρτητη Creep Records, αυτή τη μικρή αλλά θαυματουργή εταιρεία που δραστηριοποιήθηκε εκείνη την εποχή. Το 1983 κυκλοφορεί το 7" "Κειμήλια/Σκιές" και αποτελεί το πρώτο χειμαρρώδες δείγμα γραφής της μπάντας. Ένα χρόνο μετά, χρησιμοποιώντας μια κιθάρα, drums και ένα νοικιασμένο αναλογικό συνθεσάιζερ (το οποίο χρησιμοποιήθηκε και για τις μπασογραμμές), το τρίο κατεβάζει τις ταχύτητες και πειραματίζεται πάνω σε πιο στριφνά και σκοτεινά μοτίβα. Με την ουσιαστική βοήθεια του παραγωγού Χρήστου Μανωλίτση, η μπάντα παίζει, γράφει, διαφωνεί, συμφωνεί, σβήνει, ξαναπαίζει και ξαναγράφει τα 10 κομμάτια που αποτέλεσαν την "Υπέρβαση". Λόγω του περιορισμένου προϋπολογισμού (ποιού;), οι ηχογραφήσεις δε σταματάνε ούτε τα μεσάνυχτα, κραυγάζοντας στο σκοτάδι και παίζοντας όποιο όργανο βρίσκουν μπροστά τους.

Περίπου μια δεκαετία μετά από αυτά, την εποχή που το ελληνόφωνο ροκ ήταν στα πάνω του, βλέπει το φως η πρώτη επανακυκλοφορία της "Υπέρβασης" σε μορφή CD από την FM Records και οι πιο ανήσυχοι της εποχής μαθαίνουν ότι τα '80s δεν ήταν μόνο Μπουλάς και Γιοκαρίνης. Τα τελευταία χρόνια, το διαδίκτυο έκανε το δίσκο προσβάσιμο στη νέα γενιά, ενώ έφερε μνήμες στους παλιότερους. Φυσικά, το θετικό feedback, που δημιουργήθηκε μέσω blogs κλπ, συντέλεσε αρκετά ώστε μία επανακυκλοφορία να θεωρείται επιτακτική. Φτάνοντας στο σήμερα, λοιπόν, η "Υπέρβαση" επανακυκλοφορεί για πρώτη φορά σε βινύλιο από την Ειρκτή Records. Πρόκειται για μία νεοσυσταθείσα ανεξάρτητη εταιρεία, η οποία ήδη μας έχει απασχολήσει θετικά με ανάλογου ύφους δουλειές (Χωρίς Περιδέραιο, Hands Of Cain, Ανυπόφοροι κλπ). Η κυκλοφορία συνοδεύεται από ένα 7" που περιέχει το ακυκλοφόρητο αγγλόφωνο κομμάτι "Brand New Day", από τη μεταγενέστερη εποχή της (πενταμελούς τότε) μπάντας.

Μα στα αλήθεια, δε θέλεις να χάσεις τον εθιστικό ρυθμό του "Μαύρου Κύκνου". Μάθε να ζεις μόνο με το άδειο σου κορμί, όπως ακριβώς αποδομείται το ντελίριο της κιθάρας για να δώσει τη θέση του σε ένα γαλήνιο κουπλέ, μέχρι την αποκορύφωση του ρεφραίν: ακριβώς "Ανάμεσα Σε Δύο Κρεσσέντα". Απόλαυσε το "Ταξίδι", θαυμάζοντας το λυτρωτικό τρόπο που τοποθετείται η κιθάρα μετά τον πένθιμο σκοπό. Αφουγκράσου την "Εισαγωγή Στην Κίνηση", πηγαίνοντας παραπέρα τα χορευτικά βήματα του "Isolation" των Joy Division. Νιώσε την "Απειλή" υπό τη συνοδεία απόκοσμων ρυθμών που εξιστορούν προσωπικά αδιέξοδα και σωπάζουν τις φωνές των "Παιχνιδιών Στην Επιφάνεια". Κάπου εδώ χρειάζεσαι μια κραυγή και το πάθος περισσεύει - αντί να παγώνει όπως γράφει το tracklisting! Διάφανα αισθήματα σε ελέγχουν κατά την ακρόαση του "Έβενου" και αυτό γιατί θες να τα μοιραστείς με όλους. Υπέρβαση!

Το κερασάκι στην τούρτα αυτής της επανακυκλοφορίας είναι το ακυκλοφόρητο κομμάτι "Brand New Day", ηχογραφημένο ως demo το 1986. Σύμφωνα με την επίσημη εκδοχή, το master tape του τραγουδιού αγνοούταν ακόμα και από τους Metro Decay - λόγω ισχυρής κατάποσης αλκοολούχων, που κατέληξε σε μια φωτιά στο σπίτι τους... Κατόπιν όμως επίμονων αναζητήσεων και επαφών με σκοτεινούς και μυστήριους τύπους της εποχής, το "Brand New Day" φτάνει στα χέρια των ανθρώπων της Ειρκτής, οι οποίοι τελικά πείθουν τους Metro Decay να το συμπεριλάβουν στην εν λόγω κυκλοφορία. Το να ακούς αγγλόφωνους Metro Decay αποτελεί από μόνο του είδηση. Το αποτέλεσμα είναι αξιόλογο, αν και τελείως διαφορετικό από αυτό που έχει συνηθίσει κανείς: οι κιθάρες κάνουν πιο αισθητή την παρουσία τους (ακόμα και solo θα ακούσετε!), η μουσική είναι αρκετά στρωτή και παραπέμπει στην πιο εμπορική πλευρά των '80s, αν θέλετε, τα φωνητικά του Α. Μανιάτη ακούγονται πιο μελωδικά, πιο δουλεμένα, ενώ η ατμόσφαιρα παραπέμπει σε μια συνάντηση των Chameleons με το "Everything's Coming Up Roses" των Black.

Δεδομένου ότι οι Metro Decay δεν ισοφάρισαν ποτέ τον κόπο τους με κάποιου είδους υλική αποζημίωση (κάτι που έτσι και αλλιώς δεν τους ένοιαζε), το γεγονός ότι τα 400 αντίτυπα της επανακυκλοφορίας εξαντλήθηκαν στο άψε σβήσε αποτελεί μια μετρήσιμη δικαίωση, τόσο των ίδιων, αλλά και όλων αυτών που ενεπλάκησαν στην προσπάθεια - παρά το ότι οι "Σκιές" έπαιζαν σε εισαγωγή εκπομπής της κρατικής τηλεόρασης ή το ότι μέχρι πρότινος το βινύλιο της Creep πωλούταν για αρκετές εκατοντάδες ευρώ σε γνωστές ηλεκτρονικές (και μη) τοποθεσίες (κάτι που μάλλον θα πάψει να υφίσταται). Όπως και να έχει, η "Υπέρβαση" δημιουργήθηκε με μοναδικό εφόδιο την πλήρη καλλιτεχνική ελευθερία και στόχευσε στην αισθητική εκείνων που δε χρειάζονται την καθοδήγηση καμιάς ροκ αυθεντίας. Κοιτάζοντας μπροστά, οι Metro Decay όπλισαν και πυροβόλησαν, και αν λιγοστοί νεοκυματικοί πάνκηδες της Αθήνας άκουσαν τον κρότο τότε, 26 χρόνια πριν, το γεγονός ότι σήμερα συζητάμε ακόμη για το δίσκο πολύ απλά σημαίνει ότι μόνο άστοχη δεν ήταν η βολή τους!

Π.Ο.Α. - demo & Πρόβα

2011-01-13T10:10:00.000-08:00

Ύστερα από μία μικρή καθυστέρηση στην ανανέωση του blog, εύχομαι αρχικά καλή χρονιά σε όλους (και καλό υπόλοιπο θητείας σε όσους είμαστε στο μαντρί...).

Το demo των ΠΟΑ (Πειραματική Ορχήστρα Ασυμφωνίας) είχε ανέβει κάποια στιγμή στο hidden diaries, αλλά μιας και βρήκα και μια πρόβα τους (συν ότι το λινκ του πραναφερθέντος blog δεν λειτουργεί) αποφάσισα να τα ανεβάσω όλα μαζί. Οι πληροφορίες για το γκρουπ είναι λιγοστές ως ανύπαρκτες. Προέρχονται από την Θεσσαλονίκη και το demo είναι ηχογράφηση του Νοεμβρη του 97, ενώ οι πρόβες του Ιούνη του '98. Έχω την εντύπωση ότι στο demo ακούγονται λίγο ξεκούρδιστοι (χωρίς να είμαι σίγουρος), αλλά στην πρόβα μοιάζουν πιο δεμένοι και η κιθάρα γίνεται πιο αισθητή. Σίγουρα, θα σας θυμίσουν αρκετά τους Εν Πλώ, ενώ σε κάποιους μπορεί να φέρουν στο μυαλό και κάτι από τους σύγχρονούς τους Αγάπη Πιο Κρύα Από το Θάνατο ή ακόμη ακόμη και μια πρώιμη μορφή των Έρεβος. Οι νταουνιάρικες μελωδίες, κάποια σκόρπια γυναικεία φωνητικά, μερικά ξεσπάσματα με κραυγές, τα χαρακτηριστικά πλήκτρα (τσεκάρετε πχ τον "Περαστικό" και θα σας καρφωθεί μια για πάντα ο ρυθμός του), και γενικά αυτή η πειραματικά...ασύμφωνη ορχήστρα αφήνει μια γλυκιά ψευδαίσθηση μιας ανεκπλήρωτης υπόσχεσης ότι θα μπορούσαν να κάνουν πολλά παραπάνω. Οι συνήθεις ύποπτοι τους γνωρίζετε ήδη, οι υπόλοιποι δώστε μια ακρόαση και θα...γιορτάσετε την ζωή για την οποία δεν υπάρχει θάνατος (που λενε και οι ίδιοι)!

demo - Πλευρά A

1. O περαστικός
2. Του συνεπιβάτη
3. Χαράματα
4. Η χρησιμότητα της απειλής
5. Και μετά σιωπή

demo - Πλευρά Β

1. Που να'μουν
2. Saison fertile 1
3. Γιορτάζουν
4. Saison fertile 2
5. Saison fertile 3

Πρόβα

1. Επίσκεψη στον Σταμχαϊμ
2. Σκορποτόπια
3. Άσμα για τον κουρασμένο Ιζιντόρ
4. Που να 'μουν
5. Κάπου κάποτε
6. Η χρησιμότητα της απειλής
7. Και μετά σιωπή
8. Γιορτάζουν

download

Kώστας Γουργούρας - Λείπουν όλα από το Χθες (2010)

2010-12-06T05:51:00.000-08:00

Ο Κώστας είναι ένας φίλος όπου τα τελευταία χρόνια είχε κάνει αισθητή την παρουσία του με τις εμφανίσεις του σε διάφορα στέκια (όπως το "Ελλάς" στο Παγκράτι) ή μικρά φεστιβάλς (όπως το δημοτικό φεστιβάλ Βύρωνα) κλπ. Οι συναυλίες του (μαζί με το συγκρότημά του ονόματι "Για το Θεό") χαρακτηρίζονταν από πολύ κέφι, πάθος, ένταση, χαβαλέ - στοιχεία που συνεθέταν και τον ίδιο τον Κώστα. Με την υποστήριξη του "Πνευματικού Κέντρου Βύρωνα" αλλά και την βοήθεια γνωστών καλλιτεχνών (όπως θα αναφέρουμε παρακάτω) πραγματοποίησε το όνειρό του και πριν λίγο καιρό κυκλοφόρησε το πρώτο του άλμπουμ με τίτλο "Λείπουν Όλα από το Χθες".

Τα 11 τραγούδια που περιέχει το άλμπουμ αντικατοπτρίζουν την ρομαντική, δυναμική, ολοζώντανη και ευαίσθητη ψυχή του Κώστα. Ηχητικά κινούνται στην μπαλαντοειδή πλευρά του ελληνόφωνου ροκ/έντεχνου και σε μια προσπάθεια κατηγοριοποίησης, θα έλεγα ότι φέρνουν σε αδερφούς Κατσιμίχα. Προλαβαίνοντας την διακοπή της περαιτέρω ανάγνωσης από αυτούς που βγάζουν σπυριά στο άκουσμα του τελευταίου ονόματος (συμπεριλαμβανομένου και του γράφοντος), ο Κώστας έχει καταφέρει να δώσει μία φρέσκια πνοή στο συγκεκριμένο στυλ, γράφοντας με τρόπο που αγγίζει και μένει στον ακροατή, χωρίς να λείπουν οι πιο ροκ ή funk στιγμές (όπως στο "Κούτσουρο" κ "Χαίτη Καρδιά", αντίστοιχα). Αξιοσημείωτες είναι και οι συμμετοχές γνωστών καλλιτεχνών, όπως ο Γιάννης Γιοκαρίνης (φωνητικά στο "Χαίτη Καρδιά"), ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου (φωνητικά στο "Κούτσουρο") και Αλέκος Αράπης των Απροσάρμοστων (αναλαμβάνοντας το μπάσο σε όλο τον δίσκο).

Με το "Λείπουν Όλα Από το Χθες" ο Κώστας πρόλαβε να μας χαρίσει ηχογραφημένο κάτι από το πηγαίο ταλέντο του, ως ελάχιστη ανάμνηση των όμορφων στιγμών που ζήσαμε μαζί του. Δυστυχώς, πριν από λίγες μέρες ο Κώστας έφυγε από κοντά μας στην ηλικία των 28 ετών. Καλό ταξίδι φίλε, θα σε θυμόμαστε για πάντα...

tracklist:

1. Λείπουν όλα από το χθες
2. Τι να σου πω
3. Κούτσουρο (συμμετέχει ο Β. Παπακωνσταντίνου)
4. Να 'μουν θάλασσα
5. Χαίτη Καρδιά (συμμετέχει ο Γ. Γιοκαρίνης)
6. Σε νιώθω στο πλάι μου
7. Με ένα φιλί
8. Στο δικό μας ουρανό
9. Αν ποτέ σου μείνεις μόνη
10. Σβήνουν σαν φωτιές
11. Το γράμμα

download

Morel - Βουβά Τοπία (1988)

2010-11-08T14:59:00.000-08:00

Στους Morel έχουμε αναφερθεί και στο παρελθόν (αλήθεια λέω). Ήταν ένα new wave σχήμα όπου έδρασε κατά το δεύτερο μισό της δεκαετίας του 80 και δημιουργήθηκε από τους Γιώργο Κούκιο, Μιχάλη Βερναρδάκη, Νίκο Σιδηροκαστρίτη και τον Βαγγέλη Πέππα. Κυκλοφόρησε δύο άλμπουμ το 1987 και 88 από την Ano Kato Records. Πρόκειται για ένα από τα πιο ιδιαίτερα σχήματα της εποχής, αρκετά πιο ήρεμο και ανορθόδοξο ταυτόχρονα όσον αφορά στην μουσική προσέγγιση σε σχέση με άλλες εγχώριες σύγχρονές τους μπάντες. Τα δύο άλμπουμ τύχαν αρκετά καλής απήχησης από κριτικούς και στην ουσία αποτελούν μέρος μιας τριλογίας (η οποία αποτελείται από δύο έργα δυστυχώς, καθώς δεν ολοκληρώθηκε ποτέ δισκογραφικά) ιθύνων νους της οποίας ήταν ο Γιώργος Κούκιος.

Σε σχέση με τον προκάτοχό του, τα "Βουβά Τοπία" είναι ένας καθαρά οργανικός δίσκος. Εξαίρεση αποτελούν οι απαγγελίες που ακούγονται στο Chernobyl, όπου σημειωτέον ότι μέρος εξ αυτών ηχογραφήθηκε από το τηλέφωνο καλώντας τον αριθμό κλήσεως των ειδήσεων (το ημερολόγιο έδειχνε 2 Μαΐου 1986, μόλις μία εβδομάδα μετά το πυρηνικό ατύχημα). Παρ' όλ' αυτά, ο δίσκος συνοδεύεται από ένα βιβλιαράκι με κείμενα του Γιώργου Κούκιου. Γενικά, οι μουσικές δομές είναι πιο ήρεμες καθώς είναι μειωμένη η χρήση παραμόρφωσης στις κιθάρες, ενώ η χρήση πλήκτρων σε συνδυασμό με την επιστράτευση πνευστών κάνει τον ήχο των Morel να ακούγεται ακόμα πιο ονειρικός. Ωστόσο η γραφή των Morel δεν ακολουθεί συμβατικούς κανόνες. Ο Γ. Κούκιος σημειώνει ότι η ιδέα ξεκίνησε ηχογραφώντας κάποιον βασικό ρυθμικό σκελετό σε drum machine και στην συνέχεια συνθέτοντας κάποιο θέμα όπου αναπτύσσεται και επαναλαμβάνεται. Σημαντική ήταν και η συμβολή του ηχολήπτη Γιώργου Ανδρέου όπου έκανε τις δικές του παρεμβάσεις ολοκληρώνοντας το μουσικό όραμα του Κούκιου για την γεφύρωση κλασσικής και σύγχρονης μουσικής με την αυτοσχεδιαζόμενη προσέγγιση του όλου εγχειρήματος.

Οι πληροφορίες που ακολουθούν είναι από το site που διατηρεί ο Γιώργος Κούκιος:

Ο 2ος δίσκος των «MOREL» «Βουβά Τοπία» κυκλοφόρησε το 1988 από την Ano Kato Records, ηχογραφήθηκε σε 144 ώρες (studio Tracks) βάσει αυστηρού προγράμματος, χωρίς καμία απώλεια, κανένα πρόβλημα αντίθετα με τον πρώτο. Στο συγκρότημα προστέθηκαν ο Γιώργος Ανδρέου (Πλήκτρα) και ο Γιώργος Τασούλας (που αντικατέστησε τον Β. Πέππα στο Μπάσο) ενώ συμμετείχε και η Θάλεια Μπίστικα (Φωνή). Ο Β. Πέππας σταμάτησε να συνεργάζεται από τα μέσα του ’87.

Οι κριτικές και πάλι διθυραμβικές ενώ το συγκρότημα προτάθηκε παμψηφεί να εκπροσωπήσει στο τμήμα της Σύγχρονης Μουσικής την Ελλάδα στην επερχόμενη (Δεκ. 1988) Biennale στην Bologna. Το LP «Βουβά Τοπία» θεωρείται από πολλούς ως μοναδικό στο είδος του. Το 1993 διδάσκεται ως θέμα Σύγχρονης Μουσικής στο Πανεπιστήμιο της Βοστόνης. Στην ΕΡΑ2, καλύπτει μουσικά τα δελτία ειδήσεων. Πολλά κομμάτια ανοίγουν εκπομπές της ιδιωτικής ραδιοφωνίας. Το ίδιο γίνεται και με χορογραφίες καθώς και διάφορες διαφημίσεις που χρησιμοποιούν αυτό το υλικό για μουσική επένδυση. Το 1999, τα «Βουβά Τοπία» συγκαταλέγονται στον κατάλογο με τα καλύτερα 100 LP όλων των ειδών και όλων των εποχών στην Ελληνική Δισκογραφία. Το LP «Βουβά Τοπία» δεν κυκλοφόρησε ποτέ σε cd.

Tracklist:

A1. Air France 625, Μέρος 1ο
A2. Raga
A3. Πνοές
A4. Γεράκια
A5. Rose
B1. Απρίλης
B2. Chernobyl
B3. Scream:
a) Adagio
b) Ντουέτο για Τύμπανα και Ηλεκτρική Κιθάρα
B4. Escape
B5. Air France 625, Μέρος 2

Download album
Download booklet

Αρνάκια - the rest tracks

2010-11-04T17:08:00.000-07:00

Τελευταία ξαναλιώνω στην κυριολεξία τους 2 δίσκους που βγάλανε στα 90'ς τα πολυαγαπημένα μας Αρνάκια. Έτσι, αποφάσισα να συγκεντρώσω κάποια τραγούδια που δεν είχαν συμπεριληφθεί στους 2 αυτούς δίσκους. Οι περισσότεροι βέβαια είτε τα έχετε ακούσει από τις αντίστοιχες συλλογές είτε τα έχετε ψάξει και τα έχετε βρει, επειδή όλοι είμαστε άρρωστοι με τα Αρνάκια. Τα κομμάτια είναι τα εξής:

1. Δεν μπορώ να το δεχτώ (ακυκλοφόρητο)
2. Ένα Αστείο (ακυκλοφόρητο)
3. Καμμιά Ευκαιρία (από τη συλλογή "Συνταγή Αντί-Θανάτου", 1986)
4. Όλοι Είναι Φαντάσματα (από τη συλλογή "Συνταγή Αντί-Θανάτου", 1986)
5. Μονάχα μια Κραυγή (ηλεκτρική εκτέλεση - ακυκλοφόρητο)
6. Να 'σαι έτοιμος (η αρχική εκτέλεση της συλλογής "Το Μαγικό Βοτάνι", 1994. Αργότερα κυκλοφόρησε στο 2 άλμπουμ με τίτλο "Από Μια Κλωστή".)

θα ήθελα να αναφερθώ ιδιαίτερα στο "Μονάχα Μια Κραυγή" που όλοι μας το θυμόμαστε ως ένα υπέροχο ακουστικό κομμάτι που υπάρχει στο δεύτερο άλμπουμ (και με εξαιρετικούς στίχους επίσης). Εδώ πρόκειται για την ηλεκτρική εκδοχή του κομματιού όπου είναι αρκετά κοντά στο γνώριμο στυλ της μπάντας. Σύμφωνα με τον Δ. Παπαθεοφίλου (τον οποίο και ευχαριστώ για το κομμάτι), η μπάντα είχε σκοπό να κυκλοφορήσει ως single την συγκεκριμένη εκτέλεση, λίγο μετά την κυκλοφορία του ομώνυμου άλμπουμ. Κάτι που εν τέλει δεν έγινε λόγω του θανάτου του ντράμμερ Α. Πρωτονοτάριου. Ως εκ τούτου προέκυψε η ακουστική εκτέλεση που υπάρχει στο δεύτερο LP. Δυστυχώς, κάπου στην μέση το έχει φάει η ταινία του master tape και ακούγεται κάποιος μικρός θόρυβος, αλλά δεν μας νοιάζει.

Σίγουρα, τα Αρνάκια άφησαν πολλά παραπάνω από "μονάχα μια κραυγή". Σκότωσε τον μπάτσο που έχεις μέσα σου και άκουσέ την.

Download

Α! να μην ξεχνάμε και το παρακάτω βίντεο που παίζουν live στο studio το "Ανελέητα".

As long as I can listen (to the Ramones)

2010-11-01T17:26:00.000-07:00

The Dubrovniks - As long as I can listen (to the Ramones)

I remember a while ago
I saw a band play a show
I was young and they were fast
Rock N Roll will always last

Saw their picture in a magazine
Back when I was a teen
Leather jackets and ripped off jeans
Songs about glue and refried beans

I don't care about the girls,
I don't wanna see the world,
I don't care if I'm all alone,
as long as I can listen to the Ramones

Ok kids,let's dance tonight
To the band that's out of sight
I was young and they were fast
Rock N Roll will always last

I don't care about the girls,
I don't wanna see the world,
I don't care if I'm all alone,
as long as I can listen to the Ramones

Flames - live review

2010-10-27T16:24:00.000-07:00

Πόσοι τους θυμάστε; Τέλος πάντων, οι Flames ήταν το πρώτο ελληνικό speed/thrash (στην αρχή) και καθαρά thrash (αργότερα) metal group. Επίσης ήταν και γενικώς η πρώτη ελληνική metal μπάντα που κατάφερε και δισκογράφησε (1985), μία εποχή όπου ουκ ολίγοι "ατσαλένιοι" τύποι ισχυρίζονταν ότι έχουν στην τσέπη τους συμβόλαιο με εταιρίες κλπ. Πολλοί μπορεί να θυμούνται και τα σκηνικά με τις ιστορίες που λέγανε τότε οι ίδιοι σχετικά με τις "φιλίες" με μεγάλες μπάντες του εξωτερικού, για να ψαρώσουν κόσμο. Τέλος πάντων, το θέμα είναι ότι είχαν κάνει κάποια αίσθηση στον σχετικό κύκλο. Επανήλθαν που λέτε, ύστερα από 14 χρόνια από την τελευταία τους δουλειά (In Agony Rise). Σήμερα λοιπόν ήταν η επετειακή συναυλία συμπλήρωσης 25 ετών από το ντεμπούτο τους και εμφανίστηκαν στο Gagarin, ύστερα από αρκετό καιρό αποχής από τα συναυλιακά δρώμενα. Αν και ήμουν και ψιλο-άρρωστος δεν έχασα την ευκαιρία. Βασικά ήταν κάτι σαν εκπλήρωση παλιάς υποσχεσης ότι θα τους έβλεπα κάποια στιγμή μόνους τους, παρά ότι τους έχω ξαναδεί στα 90'ς να σαππορτάρουν τους Kreator. Έτσι για να θυμηθώ και τις πιο μεταλλάδικες μέρες μου.

Έσκασα την στιγμή που είχαν βγει οι Convixion. Από αυτά που είχα ακούσει στα πεταχτά δεν μου είχαν κάνει και καμιά τρομακτική εντύπωση. Πάντως οι τύποι είναι ωραίοι παίκτες και δεμένη μπάντα. Στα highlights το ψιλο-γραφικό μεν, χαβαλετζίδικο δε, "χιτ" με τίτλο "Heavy metal ρε μουνιά!". Στα συν και η διασκευή στο "another lesson in violence" των Exodus. Στα των Flames... Πολλά προβλήματα στον ήχο στην αρχή, αλλά μετά βελτιώθηκε (λίγο). Τα παραπάνω χρονάκια που έχουν βάλει φαίνεται να μην επιδρούν καθόλου στην ενέργεια και το πάθος τους. Ο Flo από την άλλη ήταν λίγο ακούνητος, ο οποίος σημειωτέον ότι ήρθε από Γερμανία. Παίξανε αρκετά κομμάτια από το In Agony Rise (για το οποίο ομολογήσαν και οι ίδιοι ότι το είχαν αδικήσει τότε που κυκλοφόρησε και δεν το υποστηριξανε όσο θα έπρεπε) και αποφύγανε κάποια πολύ κλασσικά παλιότερά τους. Τέλος πάντων, το χάρηκα - οσο μπορούσα - υπό αυτές τις συνθήκες, γενικώς ήταν τιμιοι. Υποσχεθήκαν ότι θα κυκλοφορήσουν νέο άλμπουμ, αλλά ούτε αυτοί ξέρουν με ποια ακριβώς σύνθεση θα γίνει (αν θα είναι ο Flo ή κάποιος άλλος στα φωνητικά κλπ). Μεταξύ άλλων, αυτά που θυμάμαι ήταν τα:

revenge
red terror
summon the dead
neverending suicide
Jesus Christ.......... (συγκίνηση)
Remember the fallen (διασκευή Sodom, όπου ανέβηκε κ ο Νικος απο Suicidal Angels και έπαιξε κιθάρα)
Οath Immortal
Alcoholic and Beer
νέο κομματι (rotten life νομίζω το είπαν?)
Αgnostic Front
Throne of Pain
Pollution Attack
Death Ra
Savage Brains
Slaughterhouse

Σχετικά με την προσέλευση του κοινού...νομίζω ότι ήταν προφανές από την αρχή ότι αυτή η συναυλία δεν ήταν για Gagarin, αλλά για το Αn πχ. Τα 200-250 άτομα που είμασταν εκεί μέσα αισθανόμασταν...άβολα βολικά! Ούτε mosh έγινε (καλά όχι οτι θα έμπαινα στην κατάσταση που ήμουν), αλλά έβλεπες διάφορους να κοπανιούνται απο δω κ απο κει. Ένα πιο μικρό κλαμπ με τον ίδιο κόσμο θα λειτουργούσε πολύ διαφορετικά. Και φυσικά δεν εφταιγε όύτε η βροχή νομίζω, ούτε οι Scorpions (που ατυχώς κατ εμέ σχολιάστηκε από τον Andy). Γέλιο με την ατάκα ενός τύπου απο το κοινό τη στιγμή που αναφέρθηκε η συναυλία των Scorpions όπου είπε: "ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟΥΣ ΦΛΩΡΟΥΣ ΤΟΥΣ ΒΑΡΑΓΑΜΕ!!!!". Ίσσσσα ρε μεγάλε. Καταλαβαίνω ότι δεν είναι δυνατόν κάποιος να έχει παράπονα τύπου "που είναι οι θρασάδες?? αυτοί είσαστε όλοι κ όλοι", που ακούστηκαν σε πηγαδάκια...είναι άκυρο αυτό να το λές, για μία μπάντα όπως οι Flames που αποτελεί μια καλτ περίπτωση συγκροτήματος που δεν ήταν ποτέ κλασσικό, και που εχει να βγάλει άλμπουμ 14 χρόνια. και δεν νομίζω να είναι στις άμεσες προτεραιότητες οποιουδήποτε πιτσιρικά να έχει την μπάντα έστω και ακουστά.

Αυτά, πάω να ακούσω Flowers of Romance να ισιώσω τώρα :p

Scoria - Both (1986)

2010-10-13T12:13:00.000-07:00

Μιας και σήμερα κάποιος συνήθης ύποπτος (τον οποίο και ευχαριστώ) μου έκανε δωράκι το συγκεκριμένο άλμπουμ, το μοιράζομαι μαζί σας. Πρόκειται για την δεύτερη δουλειά των Scoria, με τίτλο Both. Χωρίς να λείπει ο σκοτεινός ποστ πανκ χαρακτήρας του εξαιρετικού ντεμπούτου τους, εδώ οι Scoria ακούγονται λίγο πιο new wave, ή λίγο πιο Klaus Nomi-κοι, αν θέλετε. Ξεχωρίζουν τα κομμάτια Vertigo, plastic life που είναι μια απίστευτη σύνθεση, the last end και φυσικά η διασκευή στο Passion of Lovers στα πρότυπά τους Bauhaus. Μετά από το Both έπρεπε να περάσουν 10 χρόνια σιωπής για την επόμενη (κ τελευταία δυστυχώς) κυκλοφορία της μπάντας, η οποία σημειωτέον ότι ήταν ελληνόφωνη.

Download

Παραθέτω και το Βιογραφικό της μπάντας:

Ως αρχή τής πορείας τών SCORIA θεωρείται το 1984.Η αρχική σύνθεση ήταν:Αγγελος Κακουράτος (κιθάρα),Γεράσιμος Μπονάνος (πλήκτρα-φωνή),Γιάννης Παπατριανταφύλλου (μπάσσο) καί Α.Λεβής (τύμπανα).Επίσης γιά μικρά χρονικά διαστήματα συμμετείχαν οι Χρήστος Παξινός (φωνή) και Διονύσης Ραγκούσης (μπάσσο).Τέλος,μέ την αποχώρηση τών Παπατριανταφύλλου,Ραγκούση και Παξινού,ο Γεράσιμος Μπονάνος ανέλαβε τη θέση τού μπασσίστα καί το σχήμα οριστικοποιήθηκε ώς τριμελές.
Κεντρικής σημασίας γιά την δράση τών SCORIA υπήρξε το club ΣΚΙΑΧΤΡΟ,που ίδρυσε ο Αγγελος Κακουράτος τό 1984 στό Νέο Φάληρο καί από το οποίο πέρασαν επίσης πολλά συγκροτήματα τής τότε Ελληνικής σκηνής,όπως οι ΛΕΥΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ,PANX ROMANA,ΛΗΤΗΣ ΚΑΙ ΤΡΥΚ,κλπ.
Εκτός από τίς τακτικές εμφανίσεις τους στό ΣΚΙΑΧΤΡΟ,οι SCORIA έπαιξαν καί σέ άλλα γνωστά live clubs όπως η ΣΟΦΙΤΑ,το MAD CLUB καί τό RODEO.Υπήρξαν επίσης μέλη τής συλλογικής κίνησης ΑΕΤΑ (Ανεξάρτητες Εκφραστικές ΤΑσεις),μέσω τής οποίας έπαιξαν σέ διάφορες εκδηλώσεις μέ αποκορύφωμα τό διήμερο rock festival στό θέατρο Λυκαβηττού.
Το 1987 ο Άγγελος Κακουράτος αποχώρησε από την διαχείριση τού ΣΚΙΑΧΤΡΟΥ.Τόν διαδέχτηκε ο Διονύσης Ραγκούσης,ο οποίος τό μετονόμασε σέ ROCK PALAIS.Στίς 9 Νοεμβρίου τού ίδιου έτους καί αφού στο μεταξύ είχε προσχωρήσει στο σχήμα ο Γιάννης Καραχρήστος (πλήκτρα),οι SCORIA πραγματοποίησαν εκεί την τελευταία τους εμφάνιση.Ακολούθησε μιά μακρά περίοδος αδράνειας καί μιά προσπάθεια ανασύστασης τού γκρούπ μέ τους Κακουράτο,Μπονάνο και Λεβή και μέ συμμετοχή τής Α.Κοκκίνου (κιθάρα).Ωστόσο,μόνο μιά εμφάνιση πραγματοποιήθηκε, στο club ΑΓΚΑΘΙ στην Κυψέλη. Στα μέσα του 1997 έρχεται η τελική διάλυση των SCORIA, έχοντας όμως προλάβει να κυκλοφορήσουν το 1996 το CD «Ζωής Ενεκεν».
Η δισκογραφική παρουσία τών SCORIA κατά την πρώτη περίοδο ύπαρξής τους αποτελείται από το ομώνυμο maxi single,τό LP «BOTH» καί την συμμετοχή τους στήν ΣΥΛΛΟΓΗ ΑΝΤΙ-ΘΑΝΑΤΟΥ.

Anoptron - Ναυτίλος (2010)

2010-10-02T08:32:00.000-07:00

Δεν υπάρχει φως. Υπάρχει ένας κόσμος άπληστος, σκοτεινός, άγονος και διεφθαρμένος.
Ένας κόσμος-θάνατος, που κυβερνάται από άπληστα και άρρωστα μυαλά. Πνευματική ακαμψία. Μέσα σε αυτό το τυρρανικό περιβάλλον έχεις μεταμορφωθεί, όπως οι σύντροφοι του Οδυσσέα σε γουρούνια από τη μάγισσα Κίρκη. Περίεργο δεν είναι; Να ψάχνεις την Ιθάκη και στην ουσία να την...κουβαλάς στην σάρκινη φυλακή σου. Η Αργώ είναι το πνεύμα σου, είναι η θέληση προς αμφισβήτηση του βολεμένου σου εγώ, εκείνου του εαυτού σου που χαίρονται οι μνηστήρες. Ό,τι κι αν αισθανεσαι δεν έχει αξία, αν δεν μαθαίνεις από αυτό. Η περιπλάνηση ξεκινά με την αφετηρία στου εαυτού σου το μηδέν. Όμως ο δρόμος για την αναγέννησή σου δεν είναι εύκολος, προϋποθέτει πρώτα να μάθεις να πεθαίνεις. Εν πλω, ανακαλύπτεις κρυμμένα μυστικά και ότι δεν είσαι τίποτα απ' όλα όσα ξέρεις. Πρέπει να συγκρουστείς με έννοιες που τις είχες δεδομένες. Σπάσε όλες τις σάπιες αυθεντίες, μην ξεχνάς πως η Ιθάκη βρίσκεται πολύ μακρία από τον υλικό κόσμο, εκεί στο φώς. Ψάξε τα κλειδιά. Τα κλειδιά που θα ανοίξουν τον πύργο της βαβέλ που βλέπεις στον καθρέφτη και πυρπολισέ τον. Φτιάξτον ξανά από την αρχή, σαν να κατεργάζεσαι πηλό. Προχώρα μπροστά, λυτρώνεσαι στου σύμπαντος το κέντρο. Επ άπειρον...

Όταν προ 15ετιάς ο Θ. Ηλιακόπουλoς, σε μία από τις συνεντεύξεις της (διαλυμένης τότε) Γενιάς του Χάους, θα δήλωνε ότι βρίσκει πολύ ενδιαφέρουσα την industrial σκηνή, θα ήταν πολύ πιθανόν ότι ούτε ο ίδιος δεν θα φανταζόταν (πόσο μάλλον εμείς) ότι εν έτει 2010 θα κυκλοφορούσε την πρώτη του ολοκληρωμένη δουλειά πάνω σε αυτό το στυλ. Όπως πολλοί ίσως ήδη γνωρίζετε, το project του ονομάζεται Anoptron και ήδη προ τριετίας περίπου είχε παρουσιάσει στο blog hidden diaries, κάποια κομμάτια σε πρώιμη μορφή από την συγκεκριμένη προσπάθεια (κατά περιέργο τρόπο δεν μπορώ να βρω με τίποτα την συνέντευξη που είχε δώσει σε αυτό το blog). Τρία χρόνια από τότε πέρασαν, στο μεταξύ η Γενιά επανενώθηκε για την περσινή αποχαιρετιστήρια συναυλία, αλλά ο Θοδωρής κατάφερε και ολοκλήρωσε τον "Ναυτίλο" και το μοιράζει ελεύθερα στους φίλους του.

Η μουσική κατεύθυνση βέβαια δεν έχει (άμεση) σχέση με punk όπως ίσως θα περίμενε κάποιος, αλλά με μινιμαλιστικό industrial/ebm. Θα έλεγα ότι θυμίζει μπάντες όπως οι Clock DVA, :W:umpscut, Front 242, Front Line Assembly κλπ. Οι ηχητικές διαφορές είναι αρκετά αισθητές με την demo μορφή κάποιων κομματιών που είχαμε ακούσει παλιότερα, όπως για παράδειγμα στο "Αμνησία" όπου έχουν προστεθεί αρκετά samples με αποτέλεσμα να βελτιωθεί αισθητά το αποτέλεσμα. Βασικά, το συγκεκριμένο κομμάτι είναι από τα πιο δυνατά που έχω ακούσει τελευταία. Με πολύ δυνατούς στίχους, και βασικά άνετα θα το φανταζόμουν να παίζει δυνατά σε κάποιο "σκοτεινό" κλαμπ και από κάτω να χορεύουν διάφοροι σκοτεινοί τύποι. Πολύ ενδιαφέρον επίσης παρουσιάζει το "Κώμα" όπου στην ουσία είναι ένα κομμάτι που είχε εκτελεστεί και από την Γενιά στο σύντομο reunion του 97. Από εκεί και μετά, σίγουρα συνθέσεις όπως το "Όμικρον", "Όραμα", "Φώς" κλπ είναι αρκετά δυνατές, αλλά δεν θέλω να αναφερθώ περισσότερο σε συγκεκριμένες στιγμές του άλμπουμ. Πολύ απλά, διότι δεν έχουμε να κάνουμε με τραγούδια, αλλά με ένα μουσικό σύμπαν, μία ολότητα αν θέλετε η οποία είναι μεγαλύτερη από το άθροισμα των μερών που την αποτελούν.

Ευχαριστώ τον Θοδωρή που διαθέτει ελεύθερα αυτή την πολύ προσωπική μουσική του κατάθεση. Παρακάτω μπορείτε να δείτε ένα (homemade) βίντεο του Αμνησία:

Τα λινκς για να κατεβάσετε τον Ναυτίλο:

01. Αμνησία
02. Κίρκη
03. Κώμα
04. Δρόμος
05. Αίθουσα
06. Όμικρον
07. Επτά θάλασσες, Επτά ουρανοί
08. Όραμα
09. Φώς
10. Κλειδιά
11. Σιωπή
12. Βυθός
13. Ναύτιλος
14. Άπειρον

artwork

ΥΓ: Παρατήρησα ότι χρείαζεται να έχετε λίγο υπομονή με το megaupload όπου έχουν ανέβει τα κομμάτια. Για αυτό μάλλον ευθύνεται το μεγάλο traffic του συγκεκριμένου site. Πάντως αν επιμείνετε λίγο θα τα κατεβάσετε. Εναλλακτικά, ανέβασα και ολόκληρο το αρχείο εδώ.

Χερουβείμ - Project22 (2010)

2010-10-01T06:52:00.000-07:00

Οι Χέρουβειμ είναι μία απο τις πιο συμπαθητικές περιπτώσεις συγκροτημάτων. Ενώ είναι σχετικά παλιοί (υπάρχουν από το 94), δεν έκαναν ποτέ το μεγάλο μπαμ που κάνανε άλλα συγκροτήματα της δεκαετίας του 90 ως μέρος της "ελληνικής εναλλακτικής ροκ σκηνής των 90'ς", με το άλμπουμ του 98 "Θεών Σημάδια". Από την άλλη, τα πιο πρόσφατά τους άλμπουμ (H πιο όμορφη στιγμή στους αιώνες, 2001 και Κυτταρική Εξίσωση, 2005) είναι από τα πιο αξιόλογα πράγματα που μπορεί να βρει κάποιος στον ελληνόφωνο χώρο κατά την προηγούμενη δεκαετία. Παρ' όλ' αυτά, η έλλειψη ενδιαφέροντος του κοινού για τον ελληνόφωνο στίχο εκείνη την περίοδο είχε ως αποτέλεσμα να τους ακολουθήσουν μόνο οι πιο ανήσυχοι και πιστοί οπαδοί του χώρου.

Αρχικά να πω ότι το νέο πόνημα των Χερουβείμ δεν αποτελεί μία νέα κυκλοφορία, αλλά μάλλον λειτουργεί ως προπομπός και ορεκτικό για τη νέα τους δουλειά η οποία βρίσκεται στα σκαριά (σύμφωνα με την μπάντα). Στα 8 κομμάτια του "project22" περιέχονται παλιότερα τραγούδια που είτε δεν είχαν την ευκαιρία να συμπεριληφθούν σε κάποια επίσημη κυκλοφορία αλλά σε ντέμο είτε στουντιακές εκτελέσεις κομματιών που τα παίζανε λάηβ. Πάντως όσοι είχαμε την ευκαιρία να δούμε ζωντανά την μπάντα σε κάποια απο τις σποραδικές της εμφανίσεις, σίγουρα θυμόμαστε μερικά από αυτά τα τραγούδια όπως "Το Μωρό Μου" kαι το "Σύνδρομο". H μουσική κατεύθυνση αυτών των κομματιών τοποθετείται κάπου ανάμεσα στις πρώιμες μέρες του γκρουπ και στην πιο ηλεκτρονική/post punk περίοδο των τελευταίων κυκλοφορίων.

Το άλμπουμ ξεκινά με το οργανικό "Persona Non Grata" με ξεκάθαρη 80'ς post punk προσέγγιση. Συνέχεια με το "Μωρό μου" όπου τα πλήκτρα βγάζουν ένα έντονο goth feeling των αρχών 90'ς. Από τις καλύτερες στιγμές του άλμπουμ όπου σταδιακά γίνεται πολύ δυναμικό με την κορύφωση του ρεφραίν όπου ο Βαγγέλης τραγούδα "μην το χτυπάτε το μωρό μου...θα σας το πω γαμηθείτε είναι δικό μου". Στα επόμενα τρία τραγούδια: "Τα Δένδρα", "1505" και Σαββάτο Βράδυ τα πράγματα είναι πιο ήρεμα και εσωστρεφή, το τελευταίο μάλιστα δανείζεται στίχους του Καρυωτάκη. Ακολούθως, μας λένε ότι "Θα πνιγεί το καλοκαίρι στη βροχή", μία από τις πιο ωραίες συνθέσεις που έχω ακούσει από την μπάντα, με εξαιρετική κιθαριστική δουλειά από τον Ε. Raptor. Ακολούθως, το "Σύνδρομο" είναι σίγουρα μια σύνθεση που άπαξ την ακούσει κάποιος του καρφώνεται στο μυαλό, τόσο λόγω του χαρακτηριστικού ρεφραίν ("φέρτε πρέζα να πρεζάρω...") όσο και του χαρακτηριστικού σχεδόν "doom" και επιβλητικού ρυθμού του. Να σημειωθεί οτι σύμφωνα με την ίδια την μπάντα, το συγκεκριμένο κομμάτι βρίσκει επιτέλους τον δρόμο του, καθώς υπήρχε σε ντέμο. Το άλμπουμ κλείνει με ένα πειραματικό κομμάτι όπου ακούγονται κείμενα από ένα θεατρικό έργο.

Να σημειωθεί ότι το άλμπουμ είχε αρχικά κυκλοφορήσει μέσω της Wipe Out (τελικά υπάρχει ακόμη) σε βινύλιο, ενώ εγώ τουλάχιστον το βρήκα πρόσφατα σε cd στα κεντρικά δισκάδικα χωρίς όμως να αναγράφεται πουθενά η συγκεκριμένη εταιρία αλλά μόνο το λογότυπο Ε-952 (που αγνοώ τί ακριβώς είναι). Αν και αποφεύγω να ανεβάζω νέες κυκλοφορίες, πρόσεξα ότι το διαθέτει και η ίδια η μπάντα στο site της ελεύθερα, οπότε το ανέβασα και εγώ. Εν αναμονή λοιπόν της νέας δουλειάς της μπάντας (που ευχομαι να ολοκληρωθεί αρκετά σύντομα) το project22 αποτελεί μια καλή και εμπεδωτική άσκηση για όσους ασχολούνται με "κυτταρικές εξισώσεις" και λοιπά όμορφα πράγματα.

download

Συνθετικοί - live video

2010-09-19T05:31:00.000-07:00

Πολύ καλή η χτεσινή εμφάνιση των Συνθετικών (η πρώτη μετά από 19 χρόνια). Στριμωχτήκαμε σαν σαρδέλλες στον κατάμεστο προαύλειο χώρο του Carousel, αλλά άξιζε τον κόπο. Ο κόσμος ήταν πολύ θερμός, "ΣΥΝ-ΘΕ-ΤΙ-ΚΟΙ ΣΥΝ-ΘΕ-ΤΙ-ΚΟΙ" φωνάζαμε και η ίδια η μπάντα το καταχάρηκε. Ας μείνουμε λοιπόν με την υπόσχεση που δώσανε οι Συνθετικοί στο τέλος του live ότι θα παραμείνουνε στην ενεργό δράση και ότι θα ακολουθήσουν και άλλες εμφανίσεις.

Sigmatropic - Rivers Still (single, 2010)

2010-09-17T11:24:00.000-07:00

Το νέο (virtual) single των ανανεωμένων Sigmatropic του Άκη Μπογιατζή είναι διαθέσιμο προς downloading εδώ από το ίδιο το συγκρότημα. Περιέχει δύο κομμάτια, το Rivers Still και Astral Lullaby. Κινούνται στο ίδιο περίπου ύφος με την προηγούμενη δουλειά του γκρουπ (Dark Outside, 2007) χωρίς να λείπουν κάποια νέα στοιχεία, όπως στο τέλος του ομώνυμου κομματιού του single όπου μπορείτε να ακούσετε κάτι σαν...ραπάρισμα! Πάντως το αποτέλεσμα είναι πολύ ικανοποιητικό και ελπίζουμε σε σύντομη κυκλοφορία νέου άλμπουμ. Το line-up των Sigmatropic απότελείται (από το 2009 και μετά) από τους:

Άκης Μπογιατζής (bass, vocals, electronics, programming), Θοδωρής Πιστιόλας (ac. guitar, piano, cello, celtic harp, Theremin), Γιάννης Τρυφερούλης (drums); Πάνος Λαπούσης (keyboards), Φοίβος Ζήτης (guitars).

Συλλογή: "Diy-σκευές"

2010-09-02T14:21:00.000-07:00

Προσφάτως συγκέντρωσα μερικές διασκευές παλιότερων πανκ/ροκ κομματιών που έχουν γίνει από πιο σύγχρονα ελληνικά πανκ/ροκ συγκροτήματα. Σκέφτηκα λοιπόν να τις μοιραστώ μαζί σας. Κάποιες είναι γνωστές, κάποιες άλλες όχι και τόσο. Επίσης κάποιες από αυτές είναι αρκετά ενδιαφέρουσες, όπως η διασκευή των Cancerbreed στο Πανδαιμόνιο των Αντί, η μπαλαντοειδής εκδοχή ενός κομματιού των (πρόσφατων) Αντίδραση, η ροκ προοπτική των Συνθετικών, το βιολί που συνοδεύει ένα κομμάτι των Γενιά του Χαούς κλπ. Κάποιες άλλες είναι πιο τυπικές, ενώ κάνα-δυο κινούνται σε πιο χαβαλετζίδικο ύφος. Ελπίζω πάντως ότι οι τσιρίδες της τύπισσας στην - κατά τα άλλα πολύ ενδιαφέρουσα - διασκευή του 38 χιλιοστά να μην σας ενοχλούν όσο εμένα! Ιδού το tracklist:

1. Cancerbreed - Πανδαιμόνιο (Αντί)
2. Ducky Boyz - I Love Cindy (the Last Drive)
3. Βαλπουργία Νύχτα - Απόγνωση (Γενιά του Χάους)
4. C.S.J. - Κουρελιασμενή Ψυχή (Χαοτικό Τέλος)
5. Φανταστικοί Ήχοι - Κειμήλια (Metro Decay)
6. Velocity - Ανώφελη Επιβίωση (Εx Humans)
7. Evotion - Παντού και Πουθενά (Αντίδραση)
8. Τhirty Ntirty - Χωρίς Κανόνα (Εν Πλω)
9. Τοxica Apovlita - Παραδώσου :-)
10. Τσοπάνα Rave - Ένα τραγούδι για το χειμώνα (Μουσικές Ταξιαρχίες)
11. Για Πλου - Λέρος (the Stress)
12. Ολέθριο Ρήγμα - Μπασταρδοκρατία (Γενιά του Χάους)
13. Στρατοσφαιρική Ανταρσία - 38 + 9 Χιλιοστά (Αδιέξοδο)
14. Ν.Ι.Β. - Είναι Σίγουρο (Συνθετικοί)
15. Ισόβια - Με αεροπλάνα και βαπόρια (Δ. Σαββόπουλος)
16. Soberphobia - Άντε Σπάσε (Σταμάτης Γαρδέλης)

Download (mediafire)

Human Puppets - TV Eye (2010)

2010-08-30T10:05:00.000-07:00

Οι "Human Puppets" είναι ένα minimal electronics/new wave μουσικό σχήμα που ξεκίνησε το 2004 από τους Νίκο Κ. και Στάθη Λ. Με σταθερά βήματα έχουν κάνει ένα αξιοσέβαστο όνομα στην σκοτεινή εγχώρια DIY σκηνη. Έχουν παίξει ως support σε συναυλίες των "Τhe Fall" και "Eyeless in Gaza", και έχουν εμφανιστεί ως headliner στο φεστιβαλ Kernkrach της Γερμανιας. Το Future From the Past (2006) είναι το μοναδικό ολοκληρωμένο LP τους, ενώ έχουν κυκλοφορήσει και τρία 7" (το ένα είναι φετινό) και έχουν συμμετάσχει σε αρκετές συλλογές.

Ο ήχος τους είναι analog, μελαγχολικός και 80΄s. Βασικά, κάλλιστα θα μπορούσαν να είναι ένα γκρουπ της Creep Records... Άλλοτε γίνονται πιο ρυθμικοί και ξεσηκωτικοί, θυμίζοντας ακόμη και μπάντες όπως οι DAF (συγκεκριμένα το Misery On Sundays φέρνει αρκετά στο Der Mussolini). Αξιοσημείωτη είναι και η "Κραυγή Απόγνωσης", το μοναδικό (από ό,τι ξέρω) ελληνόφωνο κομμάτι τους, και αβίαστα έρχονται στο μυαλό του ακροατή εγχώριες μπάντες όπως οι Χωρίς Περίδεραιο.

Το "ΤV Eye" ειναι το φετινό τους 7" που κυκλοφόρησε από την 5th floor ent. σε 300 περιορισμένα αντίτυπα. Περιέχει δύο εξαιρετικά κομμάτια, το πρώτο φέρει το όνομα του 7", ενώ το δεύτερο φέρει το όνομα της μπάντας. Πρόκειται για ζωντανή ηχογράφηση στο στούντιο και εν αντιθέσει με τις προηγούμενες δουλειές τους χρησιμοποιείται ντράμμερ (και όχι drum machine). Οι Human Puppets ακολουθούν πολύ επιτυχημένα το δικό τους μονοπάτι προσφέροντας για άλλη μια φορά με τον καλύτερο τρόπο μινιμαλιστικές μουσικές των σκοτεινών και νοσταλγικών 80΄ς. Και τα δύο κομμάτια του 7" μπορείτε να τα ακούσετε στο myspace της μπάντας, ωστόσο μπορείτε να τα κατεβάσετε και από εδώ.

Quiz για την ελληνική σκηνή

2010-08-27T11:43:00.001-07:00

Καταρχάς, καλή επιστροφή σε όλους. Είπα να φτιάξω ένα κουίζ για την ελληνική σκηνή, σε στυλ ερωτήσεις και πιθανές απαντήσεις. Έτσι για την πλάκα. Ελπίζω να λειτουργεί βέβαια. Συγγνώμη για τα greeklish, αλλά αυτά τα sites του ΣΑΤΑΝΑ που φτιάχνεις τέτοιου είδους κουιζ δεν αναγνωρίζουν ελληνικούς χαρακτήρες (ή τουλάχιστον δεν ξέρω πώς γίνεται αυτό). Πρόκειται για 101 ερωτήσεις, οπότε όποιος βαριέται ας το τσεκάρει να δούμε τι ψάρια πιάνει. Πολλές απο τις απαντήσεις μπορείτε να τις βρείτε με ένα απλό search στο νετ βέβαια. Αλλά δεν θα κλέψετε. Ε? Καλό ξεσκόνισμα λοιπόν!

Quizzes by Quibblo.com

Mειδίαμα - Σε Ξένο Σώμα (2010)

2010-07-29T01:24:00.000-07:00

Οι Μειδίαμα είναι ένα γκρουπ από την Καστοριά. Πέρισυ είχαν κάνει την εμφάνιση τους με το ντέμο τους, ενώ φέτος κυκλοφόρησε ο πρώτος δίσκος τους, ονόματι "Σε ξένο σώμα". Σύμφωνα με την παρουσίαση του rockap.gr το άλμπουμ δεν διατίθεται σε φυσική μορφή, αν και το συναντάς σε γνωστούς διαδικτυακούς τόπους (seidis).

Το άλμπουμ περιέχει τα ήδη γνωστά από πέρισυ κομμάτια τους, και βασικά είναι αυτά που κλέβουν την παράσταση. Τα "Όλα μισά" και "Βρες τη στιγμή" έχουν τη στόφα του "χιτ", και παραπέμπουν σε καλές στιγμές του χώρου της περασμένης δεκαετίας. Το "Άβατο" και "Χωρίς Γυρισμό" κινούνται σε πιο δυναμικά μονοπάτια, οι κιθάρες είναι αρκετά καλές και παίζουν πιο πρωταγωνιστικό ρόλο, φέρνουν στον ήχο λίγο από Γυμνά Καλώδια (ειδικά το πρώτο), ενώ το δεύτερο φέρνει στα Ξύλινα Σπαθιά λόγω κάποιων διακριτικών πλήκτρων και εφφέ που χρησιμοποιούνται. Στις πιο ήρεμες και ατμοσφαιρικές στιγμές του δίσκου ξεχωρίζει το το "Σάλτο" όπως και το κομμάτι που ανοίγει τον δίσκο "Τόσο Λίγο". Σημειωτέον ότι το τελευταίο είχε παρουσιαστεί και σε γνωστή τηλεοπτική εκπομπή. Τα υπόλοιπα 5 κομμάτια του δίσκου, ενώ δεν είναι άσχημα, δεν ξεχωρίζουν ιδιαίτερα και τα βρήκα κάπως διεκπεραιωτικά. Γενικά, είναι μεν μία υποσχόμενη κυκλοφοριά, αλλά δεν είναι ο δίσκος που θα μνημονεύεται για το σύνολό του, παρά για κάποιες κάλες στιγμές του, οι οποίες όμως είναι αρκετές. Αν στο μέλλον δώσουν βάση σε ένα πιο συμπαγές σύνολο της δουλειάς τους θα μας ξανα-απασχολήσουν θετικά.

Hokam's Razor - demo (2005)

2010-07-15T15:32:00.000-07:00

Οι Ηokam's Razor ήταν μία μπάντα που δημιουργήθηκε από μία παρέα τριών φίλων το 2001 στην Θεσσαλονίκη. Την περίοδο 2004-2005 ηχογραφούν ένα ντέμο με έξι κομμάτια, το οποίο αποτελεί και τη μοναδική τους δουλειά. Ύστερα από 2-3 χρόνια διέλυσαν.

Η μουσική εδώ ξεφεύγει από το στυλ που ασχολούμαι συνήθως, παρ' όλ' αυτά είναι αρκετά καλή. Γενικά πρόκειται για progressive rock (λίγο πιο επιμεταλλωμένο ίσως). Oι βασικές επιρροές τους αντλούνται από μπάντες όπως οι Rush, Dream Theater, Queensrÿche (που γενικά δεν είμαι και ο πιο ένθερμος οπαδός τους). Tαυτόχρονα όμως υπάρχει μια διεστραμμένα γκρουβάτη προσέγγιση που παραπέμπει σε Frank Zappa (ακόμα και στους τίτλους των κομματιών για παράδειγμα). Κάποιες πιο 90'ς πινελιές δε είναι είναι εμφανείς, ειδικά σε ορισμένα σημεία όπου το μπάσο παίρνει τον πρωταγωνιστικό ρόλο και η μουσική γίνεται πιο ψυχεδελική παραπέμποντας σε Ozric Tentacles.

Η μέση διάρκεια των κομματιών είναι γύρω στα 10 λέπτα (αν και η τυπική απόκλιση είναι αρκετά μεγάλη). Οι τύποι είναι άψογοι παίχτες, βασικά "παίζουν τις κάλτσες τους" κατά την καθομιλουμένη, χωρίς όμως να καταλήγουν σε ανούσιες επιδείξεις τεχνικής. Γενικά ένα όμορφο και διαφορετικό άκουσμα και κρίμα που η μπάντα δεν συνέχισε.

tracklist:

1. Buttman vs Supperman
2. Eye Seek Eyes (eyesick i's)
3. Cartoon Yourself To Live
4. Rhino's Hemmoroids
5. Attic
6. Feeble Dance

Download Ηokam's Razor demo

Hokam's Razor myspace

Γενιά του Χάους DVD

2010-07-11T12:11:00.000-07:00

Παραθέτω την ανακοίνωση των συνδέσμων για το DVD και audio της περσινής τους συναυλίας, από το site της Γενιάς του Χάους:

Παραθέτουμε τα links για το video - audio των εμφανίσεών μας στο Gagarin:

http://www.megaupload.com/?d=OMNCWLNG ( Audio Full quality.rar )

http://www.megaupload.com/?d=HHDB4DQG ( MP3 audio.zip )

http://www.megaupload.com/?d=A30W13VR ( VTS_01_1.VOB )

http://www.megaupload.com/?d=9EVPWYFJ ( VTS_01_2.VOB )

http://www.megaupload.com/?d=N0WKT7HQ ( VTS_01_3.VOB )

http://www.megaupload.com/?d=W5LITTFQ ( VTS_01_4.VOB )

Στην συγκεκριμένη ιστοσελίδα, δεν χρειάζεται να ανοίξετε λογαριασμό και να γίνετε μέλος, απλά, πατάτε τα links ένα προς ένα και περιμένετε μερικά δευτερόλεπτα για να ξεκινήσει το downloading. Το video είναι χωρισμένο σε 4 μέρη, τα αποθηκεύετε στον σκληρό δίσκο και τα ανοίγετε μέσα απο όποιο video player χρησιμοποιείτε ή, τα γράφετε σε ένα dvd και τα αναπαράγετε σε εξωτερική συσκευή για να το παρακολουθήσετε απο τηλεόραση.
Ενημερώνουμε οτι η καθυστέρηση στην εκπλήρωση της υπόσχεσής μας οφείλεται σε τεχνικούς λόγους που αφορούν στον πολύ μεγάλο όγκο των αρχείων (πάνω απο 150 Gb) και στην εύρεση ενός κατάλληλου πρωτόκολλου συμπίεσης ώστε να μην χαθεί η αρχική ποιότητα του HD.
Ευχαριστούμε όλους και όλες που στήριξαν έμπρακτα αυτή μας την προσπάθεια, που αγνόησαν τις απειλές, την λάσπη και την απαξίωση της "ιεράς εξέτασης" του πολύπαθου "χώρου" και ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμά μας για μια ακόμη συνάντηση μαζί μας. Το συγκεκριμένο υλικό το χρωστάμε σ`εσάς και στην εμπιστοσύνη που μας δείξατε. Νιώστε ελεύθεροι να το αντιγράψετε και να το μοιράσετε σε όσους θα το εκτιμήσουν. Μην σταματήσετε ποτέ να ακούτε τη φωνή μέσα σας και, πάνω απ`όλα, παραμείνετε ελεύθερα σκεπτόμενοι άνθρωποι όσες κι αν είναι οι σκοτεινές επιθέσεις της εποχής.
Με όλη μας την αγάπη
Γενιά του Χάους

[ Μία πρόσθετη πληροφορία για όσους αντιμετωπίζουν πρόβλημα στο κατέβασμα των αρχείων:
1. Αντιγράψτε το link από το blog.
2. Ανοίχτε ένα νέο Internet Explorer, Mozilla Firefox ή ό,τι άλλο χρησιμοποιείτε.
3. Paste link στο address toolbar, εκεί που γράφουμε τα http://....
4. Enter.
5. Μετά ότι γράφει και ο Κωνσταντίνος:
"Πατηστε ξανα πανω στο λινκ μεχρι να σας βγαλει σε μια σελιδα με capcha.
Βαλτε το captcha και πατηστε download.
θα δειτε μια αντιστροφη μετρηση και θα σας δωσει επιλογη regular download.
Εκει πλεον κατεβαζει.."
Με αυτό το τρόπο δεν κάνεις και εγγραφή στο MegaUpload..
To MySpace κόβει όλα τα links από sites που κάνουμε uploads ακόμα και το RapidShare.
Πρωτόκολλα του κώλου!
Δημήτρης ]

Read more: http://blogs.myspace.com/index.cfm?fuseaction=blog.view&friendId=162983945&blogId=536909448#ixzz0tM6mGFuV

Βλέποντας το DVD της ΓΕΝΙΑΣ, ένα χρόνο μετά από τη συναυλια, ζωντανεύουν ξανά όλες αυτές οι όμορφες στιγμές που ζήσαμε. Καταλαβαίνω ότι πρόκειται για μία προσπάθεια που ήθελε να αρκετό χρόνο από την πλευρά της μπάντας, καθώς δεν είχαν τη βοηθεία "ειδικών" κλπ κλπ.

Η καταγραφή της συναυλίας σε DVD ήταν μία υπόσχεση της Γενιάς του Χάους και είναι από μόνη της σημαντική τόσο για την ίδια την μπάντα όσο και για του οπαδούς αυτής. Ωστόσο, εκείνο το σημείο που φαίνεται να συγκεντρώνει τα περισσότερα credits, είναι στα κομμάτια του Ρέκβιεμ. Λέω ειδικά στο Ρέκβιεμ, διότι η διαφορά στον ήχο με αυτόν των αυθεντικών εκτελέσεων είναι χαοτικές. Ακούς το "Ρέκβιεμ για Ξεπεσμένους Θεούς" ή το ΚΡΑΧ πχ και τα κομμάτια απογειώνονται, πολύ heavy και καθαρός ηχος σε σχέση με το "μουντό" feeling της στούντιο βέρσιον. Βέβαια, και τα "καινούργια" κομμάτια από το 96 (Τα λόγια κλπ) αναδεικνύονται όπως πρέπει σε σχέση με κάποιες ντέμο εκτελέσεις που κυκλοφορούν στο νετ. Μία άλλη ευχάριστη έκπληξη είναι τα τα κομμάτια που υπάρχουν στα ντέμο της ΓΤΧ πριν την κυκλοφορία του πρώτου άλμπουμ. Κομμάτια όπως το Απόγνωση, Έντιμος Πολιτης, Ισόβια Μόνοι που πάντα είχαν το ήχο της κακής εγγραφής σε κασσέτα, τώρα πλέον ακούγονται όπως τους αξίζει.

Ακολουθεί ένα videο που περιέχει το audio της Απόγνωσης μαζί με κάποιο φωτογραφικό υλικό.

"Έφυγε" ο Γ. Μακρίδης

2010-06-08T01:16:00.000-07:00

disco boy
disco girl
black man
hard eyes
love in glass
love on tables
love behind
will you dance
will you lay
thank you
oh so nice
thank you
see you
see you...

Σύμφωνα με πληροφορίες, χτες το πρωί "έφυγε" από κοντά μας ο Γιώργος Μακρίδης, σε ηλικία 52 ετών. Ήταν ο μπασίστας των Παρθενογένεσις, μία από τις πρώτες (αν όχι η πρώτη) μπάντες που έπαιξαν new wave/post punk. Δυστυχώς, οι Παρθενογένεσις δεν άφησαν κάτι ηχογραφημένο εκτός από μερικές πρόβες (υπάρχει ένα σχετικό βίντεο στο youtube).

Το 1981, μαζί με τον τραγουδιστή Τάκη Πολυχρονόπουλο (επίσης μέλος των Παρθενογένεσις) δημιουργούν τους Forward Music Quintet (FMQ). Το συγκρότημα απάρτιζαν ακόμα οι Νατάσσα Streuberg Συρεγγέλα (πλήκτρα), Elle (κιθάρα – φωνητικά) και Νίκος (τύμπανα). Οι Forward Music Quintet κατάφεραν να γίνουν ένα από τα πιο αξιόλογα συγκροτήματα του χώρου που έθεσαν τις βάσεις του new wave στην Ελλάδα

Το 1982 εμφανίστηκαν ως support στη συναυλία των New Order στο γήπεδο του Σπόρτινγκ. Την ίδια χρονιά έκαναν περιοδεία μαζί με τους T.V.C. σε δέκα πόλεις της Ελλάδας.

Ο πρώτος τους δίσκος με τίτλο "The Mystery Of A Dying Species " κυκλοφόρησε το 1983 σε δική τους παραγωγή. Στο ντεμπούτο τους αυτό δίσκο, το γκρουπ κινείται σε ένα είδος πειραματικής ποπ στο οποίο διακρίνει κανείς μια απαισιόδοξη και σκοτεινή ατμόσφαιρα. Στη συνέχεια ηχογράφησαν το 1985 το "Glory And Betrayal" στην Enigma records. Ο δίσκος κινείται στο ίδιο ύφος με τον προηγούμενο αλλά χωρίς των Τάκη Πολυχρονόπουλου που είχε εγκατέλειψε το συγκρότημα.

Έξι χρόνια αργότερα, το 1991, ως ντουέτο πια η Natassa και ο Shaman (Γιώργος Μακρίδης) ηχογράφησαν το "Vanishing Soldiers", το οποίο κυκλοφόρησαν στη δική τους ανεξάρτητη Forward Music Organization σε συνεργασία με την Wipe Out για τη διανομή. Το "Vanishing Soldiers" έχει σαφώς σκοτεινότερο ήχο από τις προηγούμενες δουλειές τους. Αυτή ήταν η χρονιά που σήμανε και το τέλος της μπάντας, με μία εμφάνιση στο Ρόδον ως την τελευταία τους. Αργότερα ο Μακρίδης και η Συρεγγέλα ασχολήθηκαν με την μεταγλώττιση ταινιών.

R.I.P. Disco Boy...

ΥΓ: Ευχαριστώ τον Ataktos751 για τις πληροφορίες αλλά και την φώτο.

Συνθετικοί - "Προσωπεία - Εφιάλτες" (2010)

2010-05-27T15:51:00.000-07:00

20 χρόνια μετά την κυκλοφορία του πρώτου άλμπουμ, οι Συνθετικοί επιστρέφουν. Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Πειραιάς, 1985: Το συγκρότημα δημιουργήθηκε απο τον Αποστόλη Λοβέρδο (στίχοι, σύνθεση, τραγούδι, κιθάρα, midi προγραμματισμός), τον Διονύση Αυγερινό (σύνθεση, τραγούδι, πλήκτρα, midi προγραμματισμός) και τον Δημοσθένη Τσανετογλου (επί των τεχνικών θεμάτων και υπολογιστών). Το 1990 ηχογραφούν και κυκλοφορούν μόνοι τους το LP "Συνθετικοί" σε μόλις 500 αντιτύπα. Κόμματια όπως το "Είναι Σίγουρο" και "Ένα τραγούδι για Κάτι" είναι χαρακτηριστικά του μοναδικού ύφους της μπάντας. Αν θα ήθελα να περιγράψω τον ήχο των Συνθετικών, θα έλεγα ότι πρόκειται για μία πιο "σκοτεινή" και "ψυχρή" πλευρά των Αντί και ίσως ανάμεσα σε όλα αυτά να στρίμωχνα και τους Kraftwerk.

Κατόπιν, ετοιμάζουν το υλικό για ενα νεο LP το οποίο ολοκληρώνεται αλλα δεν ηχογραφείται ποτέ γιατί το 1993 παίρνουν την απόφαση να διαλυθούν. Στα χρόνια που ακολούθησαν τα δύο αδέρφια επέδειξαν κάποιες επί πλέον δουλειές, αλλά χωρίς το όνομα Συνθετικοί. Φυσικά, το ντεμπούτο τους είναι αρκετά δυσεύρετο, παρ' όλ' αυτά, μπορείτε να το βρείτε σε ψηφιακή μορφή εδώ.

Τελευταία υπήρχε μία κινητοποίηση γύρω από την μπάντα. Από την μία, το όνομα των Συνθετικών φιγουράριζε σε πρόσφατες συλλογές της Zero Artistic Movement. Από την άλλη πλευρά, είχα πέσει πάνω σε μία ενδιαφέρουσα και πιο "ηλεκτρισμένη" διασκευή του "Είναι σίγουρο" από μία μπάντα ονόματι Ν.Ι.Β. (Not an Important Band). Ώσπου πριν λίγες μέρες διαβάζω στην ιστοσελίδα των Συνθετικών ότι έχουν επανασυνδεθεί. Και βλέπω και το εξώφυλλο του νέου άλμπουμ, με τίτλο Προσωπεία - Εφιάλτες.

Φυσικά, δεν έχασα χρόνο και έψαξα περαιτέρω λεπτομέρειες. Η δημιουργία των στίχων και συνθέσεων έγινε τα έτη 1990-1993. Τα κομμάτια ηχογραφήθηκαν περιοδικά το 2009 - 2010, από τους Αποστόλη και Διονύση Αυγερινό. Στην ουσία πρόκειται δηλαδή για την ολοκλήρωση του LP που θα ηχογραφούσαν πριν διαλύσουν. Ο δίσκος (κατά πάσα πιθανότητα) πρόκειται να κυκλοφορήσει συντόμως. Ωστόσο, σήμερα είχα το πρόμο cd στα χέρια μου και έτσι μπορώ να κάνω μία μικρή περιγραφή. Έχουμε 8 τραγούδια εκ των οποίων δύο είναι οργανικά. Η μουσική κατεύθυνση είναι η λογική συνέχεια του πρώτου άλμπουμ, δηλαδή ηλεκτρονικό new wave/post punk υπό τη διακριτική χρήση ηλεκτρικής κιθάρας.Ο δίσκος ξεκινά δυναμικά, στην ουσία τα πρώτα τρία κομμάτια είναι το ένα καλύτερο από το άλλο. Οι στίχοι περιγράφουν ιστορίες για καταραμένους, για εσωτερικές περιπλανήσεις στα άδυτα του εαυτού μας, για σκιρτήματα χαράς και πίσω στις μίζερες καταστάσεις. Το οργάνικο "Νυκτόπολις" επίσης ξεχωρίζει με τον χαλαρό και ταξιδιάρικο ρυθμό του.

Οι Συνθετικοί λοιπόν επέστρεψαν με μία μικρή έκπληξη από το παρελθόν. Τόσο η φωτογραφία στο εξώφυλλο του δίσκου, όσο και η δυναμική των συνθέσεων μαρτυρούν ότι αυτά τα 20 χρόνια απουσίας δεν φαίνεται να τους επηρέασαν στο παραμικρό. Σε μερικά πράγματα είναι καλύτερα να ισχύει το "Χρόνος - Άχρονος", που θα λέγανε κι οι ίδιοι (ναι ρε ακόμα και για τα εκκεντρικά φωνητικά τους). Εν αναμονή της συναυλίας επανένωσης λοιπόν. Μέχρι τότε, μπορείτε να πάρετε μία γεύση από το άλμπουμ, κατεβάζοντας τα τρία πρώτα τραγούδια: "Σταύρος Κοσμά Πετρής", "Μονάχος στο Χρόνο" και "Προσωπεία - Εφιάλτες".

Download (mediafire)

Download (rapidshare)

Ευχαριστώ τον Απόστολή και Διονύση Αυγερινό για την διάθεσή να μοιραστούν το συγκεκριμένο υλικό.

Συλλογή: "the Garage O' Greeks"

2010-05-18T05:55:00.000-07:00

Αφορμή για τη συλλογή αυτή στάθηκε το Greece Gone Garage festival που έγινε την προηγούμενη εβδομάδα στο ΑΝ. Συγκέντρωσα λοιπόν 23 τραγούδια που κατά τη γνώμη μου είναι ενδεικτικά της ιστορίας και της εξέλιξης της σκηνής του garage/punk στην χώρα μας. Από τα πρώτα βήματα στα 80'ς με μπάντες όπως οι Last Drive, Mushrooms, Yeah!, Unknown Passage, τους Villa 21 της δεύτερης περιόδου κλπ, στην δεκαετία του 90 με τις Meanie Geanies, Barbie's Dead, Scarecrow Dreaming κλπ έως τα 00'ς των Ducky Boyz, των Sadomazombies, Velvoids κλπ. Από τα γκάζια των No Man's Land στο rockabilly των Yesterday's Thoughts, των Hydes και των Sound Explosion και την ποπ ψυχεδέλεια των Voyage Limpid Sound, απ' όλα έχει ο μπαξές. Περιέχονται πληροφορίες και για τα άλμπουμς που μπορείτε να βρείτε τα τραγούδια.

Download (mediafire)

Download (rapidshare)

Το tracklist έχει ως εξής:

1. Villa 21 - (The land where the) sun never shines
2. The Sound Explosion - She's Sorry
3. Scarecrow Dreaming - My God Is Dead
4. Dead Tymes - Blues Theme
5. Sadomazombies - You know
6. Unknown Passage - Little Bitch
7. The Last Drive - The Night Of The Phantom
8. Melting Ashes - We Can Cry
9. Barbie's Dead - Room no.9
10. No Man's Land - Improbabillity Drive
11. The Mushrooms - Huana
12. The Ducky Boyz - Not My Day
13. Yeah! - Body Ash
14. The Invisible Surfers - All Wrong
15. The Dirty Saints - I Was A Boy
16. Hydes - Hard Lovin
17. Yesterday's Thoughts - Yesterday's Thoughts
18. Voyage Limpid Sound - Psycho Fridge
19. The Meanie Geanies - I'm On My Way
20. The Velvoids - What's the Matter?
21. The Brush - On My Way
22. The Frantic V - Now I Cry
23. Jack Of All Trades - Freedom

Cleftones - Βρωμερό (funny cover)

2010-05-13T04:47:00.000-07:00

Τί σχέση μπορεί να έχει ένα καζανάκι που στάζει όλη την ώρα με το tornero, τους Guns 'n' Roses και τους Αντίδραση; Απαντήσεις στο βίντεο που ακολουθεί :-)

Ελληνικό gothic rock: αφιέρωμα ποπ & ροκ

2010-05-10T11:49:00.000-07:00

Το συγκεκριμένο αφιέρωμα το επιμελήθηκε ο Νίκος Δρίβας (των Distorted Image) για το περιοδικό Ποπ & Ροκ προ πενταετίας(Απρίλιος 2005). Πρόκειται για μια καταγραφή των σημαντικότερων γεγονότων που σημάδεψαν την ιστορία της ελληνικής darkwave/gothic/post punk σκηνής. Η χρονική περίοδος που αναφέρεται το αφιέρωμα καλύπτει ένα διάστημα σχεδόν 25 ετών: Από την έκρηξη του συγκεκριμένου κινήματος στις αρχές των 80'ς μέχρι και το πρώτο μισό περίπου της δεκαετίας των 00'ς.

Το εξασέλιδο αφίερωμα φωτίζει μία σκοτεινή πλευρά της εγχώριας σκηνής (μέσω ενός "insider" αυτής), η οποία όμως είναι από τις πλέον ενδιαφέρουσες. Εκτός από την αναφορά σε εγχώρια συγκροτήματα καταγράφονται και μικρές ιστορίες σχετικά με την goth σκηνή (οι συναυλίες ξένων ονομάτων, τα στέκια κλπ κλπ). Τηρουμένων των χωρικών περιορισμών ενός άρθρου σε περιοδικό, ο Νίκος Δρίβας είχε καταθέσει ένα πληρέστατο και κατατοπιστικότατο αφίερωμα. Στους γνώστες της σκηνής θα υπενθυμίσει όλα αυτά τα διαμαντάκια. Στους όχι και τόσο εξοικειωμένους - πλήν όμως περίεργους - αναγνώστες θα βάλει τα πράγματα σε μια σειρά και ίσως αποτελέσει το έναυσμα για την ενασχόλησή τους με την σκηνή.

Download (rapishare)

Download (mediafire)

Ευχαριστώ τον Νίκο Δρίβα που έκανε διαθέσιμο το συγκεκριμένο αφιέρωμα.

Επανακυκλοφορία από τους Metro Decay

2010-04-29T05:01:00.000-07:00

Οι Metro Decay όπως είναι ήδη γνωστό θα επανακυκλοφορήσουν την "Υπέρβαση". Αυτό που κάνει ακόμα πιο ενδιαφέρουσα την κίνηση αυτή είναι ότι θα περιέχεται ένα αγγλόφωνο κομμάτι. Ο τίτλος του είναι "Brand New Day" και σύμφωνα με την μπάντα είχε ηχογραφηθεί το 1986 και είναι ακυκλοφόρητο. Ακολουθεί το σχετικό Δελτίο Τύπου.

Καταρχάς σας ενημερώνουμε πως η επανέκδοση -σε μορφή βινυλίου πάντα- από την «Ειρκτή» του LP μας «Υπέρβαση» αναβάλλεται για το φθινόπωρο του 2010 προκειμένου να γίνει εκ νέου ηχητική επεξεργασία του. Στην επανέκδοση αυτή θα συμπεριλαμβάνεται και ένας δίσκος 45 στροφών ο οποίος θα περιέχει βασική ηχογράφηση (demo) ενός τραγουδιού μας με Αγγλικό στίχο (το μοναδικό που ηχογραφήσαμε ποτέ στη γλώσσα αυτή) με τίτλο “Brand New Day”. Περισσότερα για την «Ειρκτή» στο www.eirkti.com

Σύμπτωση (?) αποτελεί το ότι πρόσφατα ανέβηκε ένα remix του "Κειμήλια" από τους Φανταστικούς Ήχους, ένα αρκετά αξιόλογο project. Για τσεκάρετε:

Jello Biafra live@Gagarin 23/6/2010

2010-04-21T05:24:00.000-07:00

...και μετά την επαναφορά του γράφοντος από το πρώτο σοκ χαράς και έκπληξης στο άκουσμα της συγκεκριμένης είδησης, κάθομαι και σκέφτομαι: Άραγε οι πανκ-ο-πατέρες θα πατήσουν play για άλλη μια φορά στην κασσέτα

"Ξεπουλημένε Biafra που παίζεις σε μαγαζιά με πορτιέρηδες..."

που χιλιακούσαμε πέρισυ σε αντίστοιχο live? Για να δούμε...

Γέεννα Πυρός - Μνήμες της Αρχής (2010)

2010-04-17T09:45:00.001-07:00

Πρόκειται για μια μια νέα ελληνόφωνη μπάντα από το Ηράκλειο και το "Μνήμες της Αρχής" είναι το ντεμπούτο τους άλμπουμ, το οποίο είναι μια ανεξάρτητη παραγωγή. Το ανακάλυψα καθώς έπεσα πάνω σε αυτή την ανάρτηση του Rockap.gr.

Οι Γέεννα Πυρός παρουσιάζουν 11 τραγούδια δυναμικά και γεμάτα συναίσθημα. Στα πιο heavy τους σημεία θυμίζουν τους Μαύρους Κύκλους, ενώ ο λυρισμός που βγάζουν τα φωνητικά παραπέμπει και στα Γυμνά Καλώδια. Θα βρείτε πολύ καλές στιγμές όπως το "Μια ευκαιρία για την κόλαση", "Κάπου Μάκρια", "Κάτω από την Γέφυρα" (στο συγκεκριμένο μου ήρθε στο μυαλό μια πιο "ανεξάρτητη" εκδοχή των Τερμιτών του Μαχαιρίτσα) και το "Σπασμένη Αγάπη". Η μπαλάντα "Χορεύοντας με ένα Φάντασμα" είναι από τις πιο ωραίες που άκουσα εδώ και πολύ καιρό. Ο στίχος άλλοτε είναι πιο κοινωνικός και άλλοτε πιο αφηρημένος.

Γενικά, μία πολλά υποσχόμενη προσπάθεια, όπου μαζί με το περσινό "Ανοσία" των Ανάπλους, δίνει μια νέα πνοή στον χώρο του κλασσικού ελληνόφωνου ροκ. Το άλμπουμ μπορείτε να το κατεβάσετε από εδώ , ενώ στο παρακάτω βίντεο μπορείτε να ακούσετε το πρώτο τραγούδι του δίσκου.

15/4/2001 - 15/4/2010: 9 χρόνια χωρίς τον Joey.

2010-04-15T02:54:00.000-07:00

Nothing lasts forever
and nothing stays the same
Feeling numb all over
and totally deranged
When you finally make your mind up
I'll be buried in my grave....

Αντίο από τους Ducky Boyz

2010-03-28T03:16:00.000-07:00

Οι Ducky Boyz δημιουργήθηκαν το 2002 στην Αθήνα, και έχουν κυκλοφορήσει δύο demo (“Ducky Boys” και “Cannonball”) έχουν αρκετές συμμετοχές σε συλλογές εγχώριες αλλά και μη, έχουν κυκλοφορήσει ένα άλμπουμ (Νo Regrets) στην Blind Bastard records, και έχουν βγάλει και ένα single (Near Death Experience). Έχουν κάνει πολλές συναυλίες σε διαφορά μέρη στην Ελλάδα, έχουν παίξει ως support σε αρκετά γνωστές μπάντες, και επίσης έχουν δώσει πολύ πετυχημένες συναυλίες στο σπίτι ενός φίλου τους.

H μουσική τους περιγράφεται ως ένα κράμα psychobilly και garage punk. Βασικά άμα σκεφτείτε πώς θα ηχούσαν οι Meteors άμα τζαμάρανε μαζί με τους Last Drive, είστε μέσα. Αν τα τραγούδια των Ducky Boyz δεν σε κάνουν να χορεύεις, τότε πίσω στον τάφο σου. Θεωρώ ότι το No Regrets είναι ένα από τα καλύτερα rock n roll άλμπουμς που βγήκαν την δεκαετία που μας πέρασε. Το μόνο μειονέκτημά του είναι η μικρή διάρκειά του, μόλις 30 λεπτά για 12 τραγούδια. Ε το αποτέλεσμα είναι ότι όταν βάζω το No Regrets, το ακούω στο repeat ίσα με 3 - 4 φορές. Κομματάρες όπως το Regret, Sorry to yourself, Not My Day, Waiting for yesterday κλπ θαρρώ πως έχουν βγει από το ντουλάπι των all time classics γκαραζο-κομματιών. Αξιοσημείωτο είναι ότι κατά καιρούς έχουν διασκευάσει τρία κομμάτια της καλύτερης rock n roll ελληνικής μπάντας.

Την Παρασκευή που μας πέρασε, βρέθηκα στο live των Ducky Boyz (μαζί με τους Deadly 44) στο After Dark. Δυστυχώς, από ό,τι έμαθα εκεί, ήταν η προτελευταία τους συναυλία καθώς στις 24 Απριλίου θα μας αποχαιρετίσουν οριστικά, στο live που θα δώσουν στο Rodeo μαζί με τους Lost Bodies. :-(

D-Volume update

2010-03-06T14:55:00.000-08:00

Σύμφωνα με ανακοίνωση στο site των Αθηναίων D-Volume (βλ. σχετική ανάρτηση), ετοιμάζεται το νέο τους άλμπουμ με σκοπό την κυκλοφορία του κατά τους επόμενους μήνες. Επί πλέον, ακούγεται ενδιαφέρον το ότι έχουν νέο μέλος στο line up τους, την τραγουδίστρια Στέλλα Παπανδρεοπούλου.

New Zero God - Fun Is A Four Letter Word, out now!

2010-02-27T11:59:00.000-08:00

Πρόκειται για μία κυκλοφορία που την περίμενα εδώ και πολύ καιρό! Θέλετε τα δείγματα που είχε ανεβάσει κατά καιρούς η μπάντα στο myspace πριν την κυκλοφορία, θέλετε η συναυλία που παρακολούθησα πρόσφατα, για μένα ήδη ο δίσκος είναι αγαπημένος. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.

Οι New Zero God αποτελούνται από μέλη που έχουν μεγάλη θητεία στην ελληνική σκηνή. Ο τραγουδιστής, Μιχάλης Πούγουνας, είναι γνωστός από τους Flowers Of Romance, ένα από τα καλύτερα συγκροτήματα της goth σκηνής με δίσκους - αριστουργήματα. Μετά από τους Flowers Of Romance, έφτιαξε τους Nexus, ένα από τα πρώτα industrial σχήματα της Ελλάδας. Ο κιθαρίστας των NZG, είναι ο Ηλίας Ράπτης (Ε. Raptor), όπου έχει υπάρξει μέλος αρκετών συγκροτημάτων, μεταξύ άλλων, οι Santa Fila (πρώτος δίσκος), Χερουβείμ και στο new wave/goth σχήμα Past Perfect. Στους τελευταίους, συμμετέχει και ο Μπάμπης Διακουμέας (B-Abyss), όπου είναι και ο μπασίστας των New Zero God. Το line-up συμπληρώνεται με τον ντράμμερ Δημήτρη Στεβή (Sidehog), όπου ήταν μέλος των The Drops, ενός σχήματος που κυκλοφόρησε στις αρχές των 90'ς μερικές πολύ καλές δουλειές κινούμενο στον χώρο του gothic rock.

Όπως είναι εύκολο να φανταστεί κανείς, οι παραπάνω επιρροές είναι εμφανείς και στους New Zero God, συνεπώς η κατηγοριοποίηση της μουσικής των New Zero God κάτω από μία ταμπέλα δεν είναι και τόσο δόκιμη. Ίσως ο όρος post punk να τους ταιριάζει περισσότερο από όλους. Από εκεί και μετά, οι συνθέσεις ομαδοποιούνται σε δύο συνιστώσες, η μία περιέχει τα πιο γρήγορα κομμάτια ενώ η άλλη τα πιο ατμοσφαιρικά, με κοινό παρονομαστή βέβαια την έμπνευση αλλά και την αμεσότητα, αποτέλεσμα της ζωντανής ηχογράφησης που παραπέμπει τον ακροατή στο στούντιο της γειτονιάς όπου κάποιοι τύποι ροκάρουν ασταμάτητα. Στα πενήντα λεπτά της διάρκειάς του, κάθε δευτερόλεπτο είναι ουσιαστικότατο, οι συνθέσεις σφίζουν από συναίσθημα, η φωνή του Μιχάλη είναι μία από τις πλέον χαρακτηριστικές, οι μπασσογραμμές και τα ντραμς βγάζουν ένα πιο ωμό και πανκ συναίσθημα, ενώ η κιθάρα δεν δρα απλώς συνοδευτικά, όπως συνηθίζεται σε αναλόγου ύφους κυκλοφορίες, αλλά πολλές φορές τόσο τα ρυθμικά όσο και τα σόλος παίρνουν τον ρόλο του πρωταγωνιστή.

Σε μια προσπάθεια επιλογής των καλύτερων στιγμών, ξεχωρίζει σίγουρα το "Bang Bang" όπου ανοίγει δυναμικά τον δίσκο, ενώ οι στίχοι αυτού διαπραγματεύονται γεγονότα όπου θυμίζουν τον περσινό Δεκέμβρη, αλλά και την τωρινή κατάσταση στην οικονομία. Στο κομμάτι "Pain Called Pleasure" κατευθύνονται σε πιο industrial ήχους, να πω την αλήθεια μου έφεραν στο μυαλό μια πιο ροκ εκδοχή των Prodigy (You're the firestarter, twisted firestarter). Στo "Kiss the witch" γίνονται πιο ήρεμα τα πράγματα, είναι ένα από τα πιο radio friendly του δίσκου και πρόκειται για μία από τις πιο κολληματικές συνθέσεις που άκουσα τελευταία. Το "Lap Of The Universe" είναι ένα κομμάτι όπου κατά βάση οδηγείται από την ερμηνεία του Μιχάλη, ενώ ταυτόχρονα το ριφφ του είναι σχεδόν metal. Αν υπήρχε διαγωνισμός για τα πλέον εθιστικά κομμάτια που γράφτηκαν τελευταία, τότε το ομώνυμο κομμάτι του δίσκου μαζί με το " The Love Hatesong" θα διεκδικούσαν την πρώτη θέση! Οι ταχύτητες πιάνουν μέγιστο στο "Eon" ένα κομμάτι όπου αποτελεί και την πιο πανκ στιγμή του άλμπουμ. Το "Winners" πράγματι κερδίζει με τα έντονα συναισθήματα που εκπέμπει, θα το περιέγραφα ως "The Sound meets Flowers Of Romance".

Εν ολίγοις, το "Fun Is A Four Letter Word" είναι ένας δίσκος που ακούγεται ασταμάτητα από την αρχή μέχρι το τέλος και μετά απλά αναγκάζει τον ακροατή να πατήσει repeat. Η χρονιά ανοίγει με μία από τις καλυτερές κυκλοφορίες της εγχώριας σκηνής και ανεβάζει τον πήχη ψηλά για ανάλογη συνέχεια του συγκροτήματος όπου ευχόμαστε να την διεκδικήσει.

The Mushrooms - Taste Of (1986)

2010-02-12T11:59:00.000-08:00

Σε προηγούμενη ανάρτηση είχαν αναφερθεί οι Mushrooms, σχετικά με τον θάνατο του τραγουδιστή τους Γιώργου Αντωνιάδη. Δημιουργήθηκαν στην Θεσσαλονίκη το 1984 και το ύφος τους κινούταν σε garage / alternative μονοπάτια με επιρρόες από μπάντες όπως οι Dream Syndicate. Η Pegasus records κυκλοφόρησε τα δύο άλμπουμ τους "Τaste Of" και "Scarecrow Princess" το 1986 και 1989, αντίστοιχα. Μεταξύ άλλων, στο γκρουπ συμμετείχε και ο Ασκληπιός Ζαμπέτας στην κιθάρα, μετέπειτα μέλος των Τρύπες. Μια γεύση από το δεύτερο άλμπουμ τους μπορείτε να πάρετε στο βίντεο που παραθέτω, το οποίο ανέβηκε στο γνωστό κανάλι του Ataktos751.

Το πρώτο άλμπουμ της μπάντας μπορείτε να το βρείτε εδώ. Σημειώνεται τέλος ότι το site mic.gr είχε φιλοξενήσει προ διετίας μια χορταστικότατη συνέντευξη του Ασκληπιού Ζαμπέτα σχετικά με τους Mushrooms.

Spinalonga records...this is groovy indie heavy?

2010-01-24T14:10:00.000-08:00

Η Spinalonga records είναι μια εγχώρια ανεξάρτητη εταιρία η οποία δραστηριοποιείται από το 2005. Έχει στο ενεργητικό της αρκετές αξιόλογες κυκλοφορίες από νέα συγκροτήματα αλλά και αρκετές συλλογές. Η πιο πρόσφατη από αυτές είναι και η "this is groovy indie heavy?" η οποία διανέμεται δωρεάν (και με τις ευλογίες της επιστήμης...).

tracklist :

01. Sugah galore - Whipped Cream ::: taken from 'Spacecakes' (Spinalonga Records/Feedback Sound)
02. Biri Biri - Doze 8 ::: taken from 'Biri Biri' (Spinalonga Records)
03. Duke Abduction - One with the mystics ::: taken from 'the curious world of Duke Abduction' (Spinalonga Records)
04. Cinekod - Thoughts ::: taken from 'People Change Things Change, You Re Never Gonna Be The Same For Me ' (Guilotine Sound)
05. Afformance – Will Teasle Hopes :: taken from 'A Glimpse To The Days That Pass' (Catch The Soap/CTS Productions)
06. Bazooka - Dedtox ::: taken from Bazooka E.P. (Self-released)
07. Ludmila - Safe and sorry ::: taken from upcoming album - previously unrelased
08. Semen of the Sun - You don't deserve this Song ::: taken from 'Radio Adult' (Spinalonga Records/Lab Records)
09. Three way plane - Lets pretend you don't exist ::: taken from upcoming album to be released by Spinalonga Records
10. Modrec - Holograms ::: taken from 'Art Naive' (Spinalonga Records/Bantha Records)
11. Fingers Crossed - Welcome to the 00's ::: taken from 'Hopscotch' (Self-released)
12. Yellow Devil Sauce – Safe Rage ::: taken from upcoming 'Early Dinner at Dr. Chakravarti's' (Spinalonga Records)
13. Bliss - Lean on Me ::: previously unreleased
14. Planet of Zeus – Supernothing ::: recorded live - previously unreleased
15. National Pornografik – GYBIOLT ::: taken from upcoming compilation by Spinalonga Records
16. Down n Out - Hot Dawg Boogie ::: taken from 'Tres Weirdos' (Studio II records)
17. the Dive - Billie Jean ::: taken from upcoming album by Spinalonga Records
18. Acid Baby Jesus – Mesmerize ::: previously unreleased
19. Misuse - Way to the Seashore ::: taken from 'Misuse' (Spinalonga Records/Puzzlemusik)

Αν και υπάρχουν αρκετά καλούδια στην παραπάνω συλλογή, για να κεντρίσω και το ενδιαφέρον των πιο παλιών, να τονίσω απλώς ότι οι Ludmila είναι το τωρινό γκρουπ της τραγουδίστριας των Make Believe, ένα γκρουπ που είχε κάνει αρκετή αίσθηση στα 90'ς.

Download

Ελληνικές ανεξάρτητες μπάντες (μέρος V): τα 00'ς

2010-01-05T06:21:00.001-08:00

H πέμπτη συνέχεια των βίντεο - αφιερωμάτων σε εγχώριες ανεξάρτητες μπάντες έχει να κάνει με ελληνόφωνα συγκροτήματα, με τραγούδια που κυκλοφόρησαν την δεκαετία που μας άφησε πριν λίγες μέρες.

Οι μπάντες που αναφέρονται είναι

1. Κόρε. Ύδρο.
2. Χάσμα
3. Άδης
4. Μαύρη Μαγιονέζα
5. Nexus
6. Τοξικά Απόβλητα
7. Μεθυσμένα Ξωτικά
8. Γυμνά Καλώδια
9. Grain
10. Tekila
11. Αρχή του Τέλους
12. Ανάπλους
13. Ενδελέχεια

Κάποια στιγμή στο μέλλον ίσως υπάρξει και συνέχεια με το αντίστοιχο αφιέρωμα σε αγγλόφωνες κυκλοφορίες.

ΥΓ: Καλή χρονιά!

Αρχή του Τέλους - Θρβς (2009)

2009-12-05T08:51:00.000-08:00

Οι Αρχή του Τέλους είναι ένα συγκρότημα όπου τα τελευταία χρόνια έχει κάνει αρκετή αίσθηση στον underground χώρο. Αυτόν τον καιρό ολοκλήρωσαν τον πρώτο τους άλμπουμ με τίτλο Θρβς. Στο άλμπουμ περιέχονται 8 κομμάτια όπου τα περισσότερα βρισκόνται στα τρία demo που είχαν κυκλοφορήσει τα τελευταία χρόνια. Η παραγωγή του άλμπουμ βέβαια αναδεικνύει ακόμα καλύτερα τα τραγούδια αυτά, καθώς είναι πιο heavy και καθαρή σε σχέση με τα demo. Επίσης η φωνή του τραγούδιστη ακούγεται λίγο πιο βραχνή στο άλμπουμ.

Μουσικά, η Αρχή του Τέλους κινείται στον χώρο του ελληνικού punk/post punk και θυμίζει αρκετά κάτι ενδιάμεσο από Γενιά του Χάους και Metro Decay. Κομμάτια όπως το "Ξέσπασμα Μίσους" και "Η Γη ακόμα Γυρίζει" είναι ενδεικτικά του στυλ της μπάντας όπου συνδυάζει την δυναμικότητα του πανκ μαζί με πιο μελαγχολικά ακούσματα. Προσώπικα, θα περίμενα να συμπεριληφθεί και το κομμάτι "Ξυπνάω στο Σκοτάδι" από το demo "Κίνηση σε δυο Βήματα", αλλά δεν πειράζει καθώς μπορεί να χρησιμοποιηθεί κάποια άλλη στιγμή.

Γενικά, πρόκειται για ένα καθόλα αξιόλογο σχήμα όπου αξίζει να ανακαλύψετε. Το άλμπουμ διανέμεται ελεύθερα, καθώς πρόκειται για μία diy παραγωγή και μπορείτε να το κατεβάσετε από εδώ. Αν ωστόσο πετύχετε τους Αρχή του Τέλους σε κάποια συναυλία αξίζει να συνεισφέρετε στην προσπάθειά τους, έστω για να καλυφθούν τα έξοδα της ηχογράφησης, όπως λένε και οι ίδιοι.

Destructive Aggression

2009-11-12T11:19:00.000-08:00

Πρόκειται για ένα thrash metal συγκρότημα από την Θεσσαλονίκη. Τους "ξέθαψα" μίας και κουτούλησα σε αυτή την ανάρτηση και σκέφτηκα να γράψω λίγα λόγια και να ανεβάσω τα κανονικά εξώφυλλα των 2 demo τους. Όσοι είχαν ασχοληθεί με την εγχώρια σκηνή στο συγκεκριμένο είδος εκείνη την εποχή ίσως να τους θυμούνται καθώς είχαν κάνει κάποια αίσθηση στον underground χώρο με το The Darkest Truth του 1996 και το Sacred Path Of Hate του 1997. Μάλιστα είχαν δώσει και μία μικρή συνεντευξη την ίδια περίοδο στο περιοδικό Metal Hammer.

Αν και η ζωή του εν λόγω συγκροτήματος κράτησε ελάχιστα χρόνια, οι δύο συγκεκριμένες δουλειές ήταν αρκετά αξιόλογες. Με επιρροές από μπάντες όπως Kreator, Slayer, Sodom και Sacred Reich, δώσανε το δικό τους δείγμα γραφής ακροβατώντας επιδέξια μεταξύ των δύο σχολών (Γερμανικής και Αμερικάνικης) του συγκεκριμένου είδους. Στα τραγούδια τους θα βρείτε αρκετά mid tempo σημεία που πλαισιώνουν όμορφα τις πιο γρήγορες στιγμές. Το γεγονός ότι το εισαγωγικό riff του "Immortal Blasphemer" θυμίζει το "Χαμένοι Ποιητές" των Μαύρων Κύκλων μάλλον αποτελεί καθαρή σύμπτωση.

Στο πρώτο demo ξεκίνησαν ως τριάδα, με το μπάσσο ηχογραφημένο από τους δύο κιθαρίστες. Στο δεύτερο, η σύνθεση γίνεται τετραμελής καθώς επιστρατεύεται ο Νίκος στο μπάσσο. Αξιοσημείωτη είναι η βελτιώση της τεχνικής τους (του drummer κυρίως) κατά το δεύτερο demo. Δυστυχώς μετά από το Sacred Path Of Hate δεν μαθεύτηκε κανένα νέο τους. Μπορείτε να κατεβάσετε τα δύο demo των DA από την αναφερθείσα ανάρτηση του blog "greek-heavy-metal", ενώ εδώ μπορείτε να βρείτε τα εξώφυλλα με τους στίχους και φωτογραφίες.

Συνέντευξη Last Drive, Νοέμβρης 1990

2009-11-03T23:37:00.001-08:00

Η παρακάτω συνεντευξη δόθηκε στο περιοδικό Metal Hammer & Heavy Metal και συγκεκριμένα στον Χάρη Καραολίδη, λίγο μετά την κυκλοφορία του Blood Nirvana. Χωρίζεται σε δύο διαφορετικά μέρη, όπως θα καταλάβετε.

Ας μιλήσουμε σοβαρά. Υπάρχει ένα ελληνικό rock συγκρότημα, που μόνο του έχει καταφέρει περισσότερα απ' ότι όλα τα ελληνικά heavy metal συγκροτήματα μαζί: 3 άλμπουμ, 2 ΕPs, συμμετοχές σε Αμερικάνικες και Ευρωπαϊκές συλλογές με underground group, πετυχημένες περιοδείες στην Ευρώπη, συμμετοχές σε μεγάλα φεστιβάλ του εσωτερικού, σχεδόν μια δεκαετία ζωής... Μιλάμε φυσικά για τους Last Drive. Αφορμή για αυτή τη συνέντευξη στάθηκε η κυκλοφορία σε μερικές μέρες του "Blood Nirvana", του σκληρότερου άλμπουμ τους μέχρι σήμερα - και το γεγονός ότι σε συναυλίες τώρα τελευταία, για κάποιον ανεξήγητο λόγο, συγκεντρώνονται όλο και περισσότερα παιδιά που ακούνε metal, κάνοντας μάλιστα αισθητή την παρουσία τους με headbanging και stagediving.

Σκοπεύετε να ξαναπεριοδεύσετε στο εξωτερικό;
Το γενάρη ή το φλεβάρη του 1991, δεν είμαστε ακόμη σίγουροι, θα φύγουμε έξω για να κάνουμε μία περιοδεία στην Ευρώπη, που θα συμπέσει με την κυκλοφορία του δίσκου μας εκεί. Δηλαδή θέλουμε να είμαστε στην κάθε χώρα όταν θα κυκλοφορήσει εκεί το "Blood Nirvana". Όπως και στην προηγούμενη περιοδεία, στην κάθε χώρα θα εμφανιζόμαστε μαζί με κάποια τοπικά συγκροτήματα. Θα παίξουμε και σε κάποια φεστιβάλ.

Θα κάνετε κάποιες συναυλίες το χειμώνα στην Ελλάδα;
Μια-δυο βραδιές στο Ρόδον, σύντομα θα ανακοινωθούν οι ημερομηνίες, τα Χριστούγεννα σίγουρα θα παίξουμε στην Αθήνα σε κάμποσα κλαμπ, με μια πανυγηρική συναυλία, όπως κάθε χρόνο στις 30 Δεκεμβρη. Από μέσα Νοέμβρη και μετά θα είμαστε στην επαρχία.

Στις συναυλίες τώρα τελευταία εμφανίζονται ανάμεσα στο κοινό πολλά παιδιά που ακούνε metal, έτσι δεν είναι;
Στις συναυλίες μας μπορείς να βρεις που ακούν ο,τιδήποτε, και αυτό μας αρέσει. Μπορείς να βρεις παιδιά που ακούνε metal, παιδιά που ακούνε ανεξάρτητα, παιδιά γενικώς (γέλια). Πάντως οι fans του metal συνήθως είναι πιο εκδηλωτικοί και ξέρουν να βγάζουν με το σώμα τους αυτό που αισθάνονται, τους βλέπουμε πιο πολύ.

Πώς εξηγήτε το γεγονός ότι έρχονται αυτά τα παιδιά στις συναυλίες σας, αφού εσείς δεν παίζετε metal;
Έχουν ανοιχτά μυαλά, δεν τους αρέσει να βάζουν παρωπίδες.

Πιστεύουμε πώς αυτό έχει να κάνει με το ένστικτο. Όσα ζωώδη ένστικτα υπάρχουν στην μουσική μας, άλλα τόσα υπάρχουν και στα παιδιά που είναι από κάτω.

Τι γνώμη έχετε για το metal και το thrash σαν μουσικά κινήματα;
Δεν έχουμε γνώμη για μουσικά κινήματα. Έχουμε γνώμη για συγκροτήματα. Υπάρχουν κάποια γκρουπ από το metal που μας αρέσουν πολύ, όπως υπάρχουν και γκρουπ από rockabilly, όπως γκρουπ από το garage, από κάθε μουσικό είδος. Είμαστε ανοικτοί σε όλα, ακούμε ό,τι θέλουμε και κρατάμε τα στοιχεία που μας κάνουν μέσα από αυτά.

Μέσα από το metal πάντως βγαίνει η καινούρια μουσική για τα 90'ς. Όχι αυτό καθεαυτό, αλλά μέσα από αυτό βγαίνει η νέα μουσική, η οποία ακόμα διαπλάθεται.

Στη δεκαετία του 80 από κάποιο σημείο και μετά, αν ήθελες να ακούς rock μέσα από το metal βγαίναν πράγματα που σ' έκαναν να ακούς rock. Και αυτό έχει να κάνει με το ότι το metal πάντα ήταν λαϊκή μουσική. Από αυτή την άποψη ίσως υπάρχει η σχέση με το rock.

Όλοι ξέρουμε την κατάσταση της rock σκηνής στην Ελλάδα. Έχετε σκεφτεί να εγκατασταθείτε αλλού;
Ναι. Κατά την γνώμη μας ήταν ανάγκη να φύσουμε, αλλά κολλήσαμε. Σήμερα πάντως έχουμε την δυνατότητα να μένουμε εδώ και ταξιδεύουμε τακτικά. Κάποια στιγμή όμως είναι καλύτερα να φεύγεις έξω, για να σπρώξεις τον δίσκο σου. Πάντως ότι οι συνθήκες έξω είναι πολύ καλύτερες, είναι δεδομένο.

Πού θα προτιμούσατε να ζείτε για να προωθήσετε την δουλειά σας;
Υπήρχε μια ιδέα για Αγγλία, και υπάρχει ακόμα γιατί ο δίσκος θα κυκλοφορήσει εκεί. Η Αγγλική εταιρία μάλιστα θέλει να πάμε στην Αγγλία για κάποιο διάστημα. Πάντως όλα παίζονται ακόμα.

Ένα ωραίο απόγευμα λοιπόν βρέθηκα σ' ένα υπόγειο στούντιο των Εξαρχείων, όπου κάνει πρόβες το συγκρότημα και άρχισα να καταλαβαίνω τι σημαίνει Last Drive: Ακόμα και στην πρόβα, η μουσική τους ξεχειλίζει από δύναμη, ενέργεια και ένταση. Παίζουν εκκωφαντικά δυνατά "για να έχουμε το kick" όπως χαρακτηριστικά λέει ο Αλέξης, μπασίστας και τραγουδιστής του γκρουπ. Στη συζήτηση που ακολούθησε συμμετείχαν και οι δυο κιθαρίστες, ο Γιώργος και ο Πάνος, ενώ ο ντραμμερ Χρήστος έπρεπε να φύγει. Μιλήσαμε για την δουλειά τους, για το Ελληνικό κοινό, για το heavy metal. Ιδού λοιπόν οι Last Drive.

Λοιπόν παιδιά, τι διαφορές έχει το Blood Nirvana από τις προηγούμενες δουλειές σας;
Για πρώτη φορά κάναμε μια οργανωμένη παραγωγή (σ.σ. παραγωγός είναι ο Paul Cutler, γνωστός από τις συνεργασίες του με γκρουπ όπως οι Dream Syndicate, Green On Red και οι Naked Prey), για πρώτη φορά είχαμε κάποιες συγκεκριμένες γραμμές στο μυαλό μας, μια βασική ιδέα και πιστεύουμε πώς έγινε μια δουλειά που θα μείνει. Είναι κάτι υπολογίσιμο και καταστροφικό. Αμετάκλητα καταστροφικό.

Ποιές είναι οι επιρροές σας;
Όταν μιλάς για τις επιρροές σου, ουσιαστικά μιλάς για την μουσική σου. Αυτό που κάνουμε εμείς τώρα είναι σαν καταλύτης. Δεχόμαστε επιρροές από διάφορα στιλ, διάφορα μουσικά είδη, και όσο λιγότερο συγκεκριμένες είναι αυτές μέσα στα κομμάτια μας, τόσο καλύτερο είναι αυτό για μας. Γιατί τόσο περισσότερο είναι το αποτέλεσμα Last Drive.

Πώς θα χαρακτηρίζετε την μουσική των Last Drive;
Ηλεκτρική.

Στιχουργικά σε τι αναφέρονται οι στίχοι του Blood Nirvana;
Aίμα!

Στιχουργικά οι δίσκοι μας δεν διαφέρουν μεταξύ τους, αλλάζει ο τρόπος με τους οποίους τους παρουσιάζουμε.

Άμα ζεις σε μια πόλη όπως η Αθήνα, όλα είναι πιθανά. Το περιβάλλον στο οποίο ζεις, είτε λέγεται Αθήνα, είτε λέγεται Μιλάνο, είτε λέγεται Ντιτροϊτ, σου τρώει τις σάρκες.

Οπότε πρέπει να φας και εσύ τις δικές του. Αυτή την ενέργεια που μαζεύεις, τη βγάζεις μέσα από το συγκρότημα, τους στίχους...

Μέχρι σήμερα είχατε μια αξιοσημείωτη επιτυχία στο εξωτερικό και ιδιαίτερα στη Γερμανία. Με το Blood Nirvana στοχεύετε περισσότερο στην ελληνική ή στην ξένη αγορά;
Δεν σκεφτόμαστε έτσι. Βγάζουμε έναν δίσκο όπου δίνουμε τον καλύτερο εαυτό μας, όπως και στις συναυλίες, και από εκεί και πέρα το θέμα της αγοράς απασχολεί άλλους ανθρώπους.

Τί προβλέπετε για το μέλλον της ελληνικής rock σκηνής γενικότερα;
Πρέπει να κουνηθεί. Όλοι λένε κάτι πρέπει να γίνει, και τελικά δεν γίνεται τίποτα.

Ποιός φταίει για αυτό, τα γκρουπ ή άλλοι παράγοντες;
Φταίνε τα γκρουπ γιατί δεν προσπαθούν να ξεπεράσουν τους άλλους παράγοντες, και οι άλλοι παράγοντες γιατί είναι άλλοι παράγοντες (γέλια)

Έχετε καθόλου επαφή με την ελληνική metal σκηνή;
Είμαστε πολύ καλοί φίλοι με ένα ελληνικό thrash metal συγκρότημα, τους Sadistic Noise. Μας αρέσουν πολύ, και ο μπασίστας τους είχε παίξει μαζί μας όταν εγώ (Alex) είχα σπάσει το χέρι μου.

Μεμονωμένα άτομα. Ας πούμε εγώ (Γιώργος) όταν άρχισα να παίζω μουσική έκανα παρέα μόνο με μεταλλάδες.

Υπάρχει κάτι πολύ ιδιαίτερο στα παιδιά που παίζουν metal σε σχέση με άλλους μουσικούς. Είναι πολύ αφοσιωμένοι και μας αρέσει αυτό.

Πιστεύετε πώς υπάρχουν άλλα ελληνικά συγκροτήματα, ανεξαρτήτως χώρου, πού έχουν τα φόντα να διακριθούν στο εξωτερικό;
Πολλά ελληνικά γκρουπ μπορούν να κάνουν κάτι στο εξωτερικό, αν το πάλευαν. Δεν το πιστεύουν όμως οι ίδιοι. Πάντως κάποια γκρουπ που μας αρέσουν είναι οι Deus Ex Machina, οι Speedbrakes, τέτοια πράγματα.

Θα δίνατε ποτέ συναυλίες μαζί με κάποιο heavy metal συγκρότημα;
Γιατί όχι;

Δεν γουστάρουμε τα pop metal συγκροτήματα, και υπάρχουν αρκετα στην Ελλάδα.

Τα σιχαινόμαστε. Το pop metal είναι σαράκι. Γουστάρουμε όμως την επιθετικότητα του thrash.

Πάντως άλλο το pop metal, και άλλο η pop σε κάποια άλλη φάση. Ας πούμε οι Faith No More είναι αρκετά poppy, αλλά μας αρέσουν. To pop metal όμως είναι σαν συνταγή.

Και τί δεν είναι συνταγή σήμερα...
Δεν έχεις και άδικο. Είναι όμως παλιά συνταγή, εμείς όμως προτιμάμε κάποιες πιο καινούριες συνταγές.

Κοίτα, αυτό που κάνουν οι Faith No More, ή οι Suicidal Tendencies που τους γουστάρουμε πολύ, περιέχουν κάποια τελείως προσωπικά στοιχεία, και ξεφεύγουν από τα στερεότυπα. Σήμερα μπαίνουν ευκολότερα διάφορα στοιχεία στη μουσική και συσπειρώνονται. Υπάρχουν γκρουπ όπως, λέμε τώρα οι Faith No More, που πήραν διαφορα στοιχεία, έφτιαξαν ένα προσωπικό στυλ και πέτυχαν. Παλιότερα τέτοια γκρουπ χάνοντανμ γιατί όλοι πίστευαν πώς είναι με το ένα πόδι εδώ και με το άλλο εκεί.

Ο Έλληνας δεν φημίζεται για το ανοιχτο μυαλό του. Μπορεί να δεχτεί το γεγονός ότι αυτά τα μουσικά φράγματα έχουν πλέον ξεπεραστεί;
Αν δεν ακούς κάτι καλό, εσύ χάνεις, και κανένας άλλος. Αν είσαι κολλημένος, αυτό το κόλλημα σου προσφέρει κάποια πράγματα, αλλά ταυτόχρονα σου στερεί κάποια άλλα. Η επιλογή είναι καθαρά προσωπική υπόθεση.

Πραγματικά. Εγώ πάντως έχω κάνει την δική μου επιλογή. Στο χέρι σας είναι να δεχτείτε αυτά που σας προσφέρουν οι Last Drive.

Deus Ex Machina - No Silence EP & Let's Pretend

2009-10-15T03:06:00.000-07:00

Κατά την πρόσφατη συναυλία που δώσανε στο ΑΝ οι Deus Ex Machina για τα 20 χρόνια από την ίδρυση τους, για 2.5 ώρες μας θυμήσανε αρκετά παλιά κομμάτια τους. Μεταξύ αυτών ήταν και το εξαιρετικό Νο Silence (φυσικά με τον Τσουλούφη στα φωνητικά), ένα από τα καλύτερα και καλά "κρυμμένα" διαμάντια τους. Το 1995 είχε κυκλοφορήσει το συγκεκριμένο 7'' και μαζί με το ομώνυμο κομμάτι περιείχε και το S.D.S. Tην ίδια χρονιά κυκλοφορεί και η συλλογή Local Heroes από το περιοδικό Ποπ και Ροκ με ένα ακόμη κομμάτι των Deus Ex Machina, το Let's Pretend. Και τα τρία αυτά τραγούδια συμπεριλήφθηκαν αργότερα στην επανέκδοση του Worlds Apart. Όποιος ενδιαφέρεται λοιπόν, ας ρίξει μια ακρόαση εδώ.

Άδοξο τέλος μιας ένδοξης νιότης: αυτοί που φύγαν νωρίς

2009-10-07T13:44:00.000-07:00

Σκέφτηκα να συγκεντρώσω σε μια ανάρτηση μερικούς μουσικούς που φύγανε από την ζωή. Η ιδέα ήρθε ως συνέχεια - κατά μίαν έννοια - μιας παλαιότερης ανάρτησης για τον εκλιπόντα Κώστα Ποθουλάκη. Ιδού ποιούς θυμήθηκα λοιπόν.

Aντώνης Πρωτονοτάριος

Άχαρη τύχη και ματαιότης, άδοξο τέλος μιας ένδοξης νιότης...

Ντραμμερ του ιστορικού συγκροτήματος Αρνάκια. Το συγκρότημα δραστηριοποιήθηκε από τα μέσα της δεκαετίας του 80. Η πρώτη τους επίσημη δισκογραφική δουλειά ήταν η συμμετοχή τους στην θρυλική κασσετοσυλλογή "Συνταγή Αντί - Θανάτου". Το 1993 κυκλοφορεί το ντεμπούτο τους "Στο Στόμα του Λύκου" από την Wipe Out και δίνουν αρκετές συναυλίες. Το 1996 τα Αρνάκια ετοιμάζαν την επιστροφή τους.

Ενώ είχαν ηχογραφηθεί τα τύμπανα, πεθαίνει ο Αντώνης Πρωτονοτάριος και οι ηχογραφήσεις σταματούν. Την επόμενη χρονιά τα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος παίζουν πάνω στα τύμπανα που είχε προλάβει να ηχογραφήσει ο Αντώνης. Ο δίσκος «Αρνάκια» θα κυκλοφορήσει από την wipe Out το 1999, αφιερωμένος στην μνήμη του Αντώνη Πτωτονοτάριου. Μετά την κυκλοφορία του θα κάνουν ένα live με τον Σπύρο Λέσση στα ντραμς και θα διαλυθούν.

Μιχάλης Βερναρδάκης

Δίπλα σε πέταγμα πουλιών...

Κιθαρίστας του new wave συγκροτήματος Morel. Κυκλοφόρησαν δύο δίσκους από την Ano Kato Records το 1987 (10000 Mέρες Από 'Δω) και 1988 (Βουβά Τοπία). Και τα δύο άλμπουμ έτυχαν μεγάλης προσοχής από μουσικοκριτικούς κυρίως, καθώς το πρώτο χαρακτηρίστικε ως ο καλύτερος Post New Wave δίσκος με Ελληνικό στίχο.

Από την άλλη, τα "Βουβά Τοπία" 1993 διδάσκονται ως θέμα Σύγχρονης Μουσικής στο Πανεπιστήμιο της Βοστόνης. Στην ΕΡΑ2, καλύπτει μουσικά τα δελτία ειδήσεων. Το 1999, τα «Βουβά Τοπία» συγκαταλέγονται στον κατάλογο με τα καλύτερα 100 LP όλων των ειδών και όλων των εποχών στην Ελληνική Δισκογραφία. Το LP «Βουβά Τοπία» δεν κυκλοφόρησε ποτέ σε cd. Ένα αυτοκινητιστικό δυστύχημα θα αναβάλλει τις ηχογραφήσεις του τρίτου δίσκου τους, και θα επιδεινώσει την κατάσταση του κιθαρίστα Μιχάλη Βερναρδάκη όπου έπασχε από Μεσογειακή αναιμία. Τελικά θα καταλήξει το 1992 από καρδιακή ανεπάρκεια.

Μαρία - Γαβριέλα Λουκάκη

How can anyone know me, if I don't even know my self?

Τραγουδίστρια του new wave / goth σχήματος Film Noir. Tα φωνητικά της Μαρίας ήταν το σήμα κατατεθέν του εξαιρετικού άλμπουμ των Film Noir με τίτλο "Νever Ending Dream". Το 1996 έφυγε για πάντα από κοντά μας.

Σύμφωνα με πληροφορίες από τον φίλικό blog tribe4mian, η τελευταία φορά που η Μαρία Γαβριέλα Λουκάκη έπαιξε με τους Film Noir ήταν στο Αν το 1987 σε συναυλία που διοργάνωνε η Α.Ε.Τ.Α. Επαιξαν μαζί οι Flowers Of Romance, Film Noir και οι Scoria. H βραδυά έκλεισε με την τραγουδίστρια των Film Noir να τραγουδά στην σκηνή με τους Flowers Of Romance, το τραγούδι των τελευταίων, με τίτλο Kashmir.

Δήμος Ζαμάνος

Χθες βράδυ.... Κολύμπησα στης άνοιξης το παρθένο αίμα...

Αυτός είναι ένας στίχος του Δήμου . . . Η Ζωή του group εκτυλίχθηκε βράδυ προς ξημερώματα. "Το Πρωί κάναμε πολύ λίγα πράγματα..." θα δήλωνε για αυτό ο Σαδίκης. O Δήμος Ζαμάνος ήταν ο κιθαρίστας των Εν Πλω. Μαζί με τον Ντίνο Σαδίκη αποτελούσαν τον πυρήνα του συγκροτήματος που ιδρύθηκε το 1985 στην Αθήνα. Ύστερα από ένα demo του 87, μία διάλυση της μπάντας και αρκετές αλλαγές περαστικών μελών, φτάνει το 1989 όπου ηχογραφούν για την Penguin μία εκδοχή των τραγουδιών τους σε βινύλιο. Ο μοναδικός δίσκος της μπάντας φάντασμα ήταν γεγονός και ταυτόχρονα το καλύτερο - κατά τους έχοντες γνώσιν - άλμπουμ στον ευρύτερο ελληνόφωνο ροκ χώρο κυκλοφορούσε σε μόλις 1000 αντίτυπα. Αργότερα, το βινύλιο γίνεται ισως ό,τι πιο συλλεκτικό υπάρχει στον χώρο.

Πολλοί είπαν ότι αν ο όρος "εναλλακτικό" σήμαινε κάτι για την ελληνική σκηνή, τότε είχε βρει την πεμπτουσία του στα τραγούδια των Εν Πλω. Ιστορίες για πάθη και έρωτες που ξέφτισαν, βαθμιαίες καταπτώσεις, παρέες που βυθίστηκαν στην τρέλα, όνειρα που μέσα τους βρυχώνται ασταμάτητα χείμαρροι αγωνίας, αγάπης και νοσταλγίας.

Και μία κιθάρα να γραντζουνάει ανηλεώς και ακατάπαυστα - ήταν η κιθάρα του Δήμου Ζαμάνου. Δεν πρόκειται να ακούσετε κάποιον στακάτο ρυθμό, ή κάποιο ριφφ ή κάτι που να θυμίζει τον παραδοσιακό τρόπο παιξίματος. Η μοναδικότητα των Εν Πλω άλλωστε δεν θα μπορούσε να μην υπάρχει και στις κιθαριστικές δομές που σε ταξιδεύουν. Άλλοτε τα - ακατάληπτα εκ πρώτης όψης - κιθαριστικά ντελίρια παραπέμπουν σε Joy Division/Βauhaus - ικές κλίμακες, άλλοτε χαρίζουν απλόχερα τα πιο μελωδικά ερεθίσματα που έχουν ακούσει τα αυτιά σας. Συνδύασαν το ροκ με τις παραδοσιακές ελληνικές φόρμες αλλά και τη ρεμπέτικη μουσική, χωρίς ποτέ να καταλάβουν και οι ίδιοι την απήχηση που τελικά θα είχαν.

Συνολικά δώσανε μόλις δύο συναυλίες. Τη στάση τους αυτή εξήγησε ο Σαδίκης σε μια σπάνια συνέντευξη στο φάνζιν "Χωρίς Κανόνα": "...δεν μας απασχολούσαν οι συναυλίες και πολύ περισσότερο οι συνεντεύξεις και η δημοσιότητα... η μουσική τα λέει όλα". Λίγο αργότερα το συγκρότημα ηχογραφεί πέντε παλιά τραγούδια σε remix με σκοπό την κυκλοφορία ενός δωδεκάιντσου, αλλά δεν κυκλοφόρησε ποτέ, παρά μόνο δοκιμαστικά, άτιτλο και χωρίς εξώφυλλο σε δέκα αντίτυπα. Η επόμενη δουλειά των "Εν Πλω" ήταν ένα εφτάιντσο που κυκλοφόρησε με το τρίτο τεύχος του fanzine "Στις Σκιές του Β' 23", με τίτλο "Αντιλαλούν οι Φυλακές" και είχε δύο τραγούδια. Μετά από λίγο καιρό το συγκρότημα διαλύεται. Ο Δήμος Ζαμάνος έδωσε τέλος στην ζωή του το 2004.

Φιλ "Scars" Βασκαλής

Lick my scars again...

Πρόκειται για τον τραγουδιστή/κιθαρίστα/ψυχή των Yell-o-Yell. Ήταν συμμαθητής του Μπάμπη Δαλλίδη, και μάλιστα η εταιρία του δεύτερου "Creep Records" λέγεται ότι ιδρύθηκε για να κυκλοφορήσει το πρώτο EP των Yell-O-Yell, το κλασσικό "Shoot The Truth". 'Οπερ και εγένετο, το 1982 το Shoot The Truth ήταν η πρώτη κυκλοφορία της νεοσύστατης εταιρίας.

Νομίζω ότι η μουσική των Yell-O-Yell ήταν από τα πιο σκοτεινά και "δύσκολα" δείγματα ροκ ν ρολ που έχουν βγει ποτέ από ελληνικό γκρουπ (και όχι μόνο στον χώρο του darkwave), κάτι που ενισχυεται από την σπαρακτική φωνή του Φιλ. Στην αρχή τους χαρακτηρισαν ως τους έλληνες Birthday Party, αλλά αυτό δεν στάθηκε εμπόδιο στο να βρουν τον προσωπικό τους ήχο, κάτι που γίνεται εμφανές με τα άλμπουμς που ακολούθησαν. Συνολικά μας χάρισαν εκτός από το ΕP, ένα μίνι LP το 83 με τίτλο "Funtime", το κλασσικό Hello Hell του 84 και το κύκνειο άσμα τους "XIII-13" του 86 στο οποίο βρίσκεται και η κομματάρα Drifters.

Aξίζει να αναφέρουμε ότι ήταν ένα από τα συγκροτήματα που έθεσαν τις βάσεις του darkwave / post punk στην Ελλάδα κάτι που έγινε με ταυτόχρονες κυκλοφορίες του εξωτερικού. Ο drummer τους πριν συμμετείχε στους Ex-Humans, ένα από τα πρώτα εγχώρια πανκ γκρουπς. Χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι ο ηχολήπτης τους (και όχι μόνον αυτών), Χρήστος Μανωλίτσης στριφογύριζε στο στούντιο με ένα μικρόφωνο την ώρα που οι Yell-O-Yell ηχογραφούσαν, για να δημιουργήσει μία ατμόσφαιρα ζαλάδας στο τελικό άκουσμα. Στο blog Urban Aspirins εχουν χαρακτηρίστει ως εξής:
"Οι Gang of Four συναντούν τους Birthday Party και στην γωνία παραφυλάνε ο Iggy με τον Johnny ...Ένα από τα καλύτερα δείγματα του παίζω rock'n'roll στην Ελλάδα , και γουστάρω...". Ο Φίλωτας "Scars" Βασκαλής πέθανε από υπερβολική δόση στις αρχές των 90'ς.

Σπύρος Χαρίσης

Μπορούσε να πετάξει, προτίμησε να ξεκουραστεί...

Ντράμμερ των Λευκή Συμφωνία, ενός από τα πλέον επιτυχημένα συγκροτήματα στον χώρο του. To group δημιουργήθηκε το 1984 από τους Θοδωρή Δημητρίου φωνή, Σπύρο Χαρίση τύμπανα, Τάκη Μπαρμπαγάλα κιθάρα, μέλος των "Forwand Music Quintet" και "Red mist" και Διογένη Χατζηστεφανίδη μπάσο. Το '86 κυκλοφόρησαν το πρώτο lp τους με τίτλο "Μυστικοί Κήποι" απο την "EMI" και το '88 το "Ηχώ Του Πόθου" πάλι από την "ΕΜΙ". Από αυτό το δίσκο, γύρισαν video clip το κομμάτι "Κοιτάζοντας Πίσω" το οποίο μεταδόθηκε από το MTV. Το γεγονός αυτό άνοιξε τους ορίζοντες του γκρουπ, και έτσι βρέθηκαν το '90 στη Γερμανία, όπου έδωσαν κάποια live σε δίαφορα club με το όνομα "Timedrops". 'Επειτα από έξι μήνες στη Γερμανία άλλαξαν κιθαρίστα, και στη θέση του Μπαρμπαγάλα ήρθε ο Γερμανός George Becker. Το '93 κυκλοφόρησαν ένα maxi single, το "Θα Είμαι Εκεί" από τη "Warner" και ένα lp το "Λευκή Συμφωνία" από τη "WEA". Το κομμάτι "Θα Είμαι Εκεί" γυρίστηκε σε video clip από το Νίκο Νικολαϊδη. Ο Σπύρος Χαρίσης αυτοκτόνησε στις 7 Μαϊου 1993, στα εικοσιεφτά του χρόνια.

Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι στο βίντεοκλιπ του "Κοιτάζοντας Πίσω" συμμετέχει στο μπάσσο ο Δημήτριος Παπαθεοφίλου από τα "Αρνάκια" αντί του Διογένη της Λευκής Συμφωνίας (λόγω απουσίας του στην Σουηδία). Αργότερα, και στα δύο αυτά συγκροτήματα θα "φεύγανε" οι ντραμμερ τους.

Γιώργος Αντωνιάδης

O Γιώργος Αντωνιαδής ήταν ο τραγουδιστής του Θεσσαλονικιώτικου garage/alternative συγκροτήματος the Mushrooms. Το καλοκαίρι του 2004, ο Pluto, όπως ήταν το ψευδώνυμο που χρησιμοποιούσε, βρέθηκε νεκρός στο σπίτι του από υπερβολική δόση. Δεν τον αναζήτησε κανείς, παρά μόνον όταν οι γείτονες ενοχλήθηκαν από την μυρωδιά και κάλεσαν την αστυνομία. Ένα ωραίο άρθρο για τον Pluto έχει γραφτεί εδώ.

Δυστυχώς, ο κατάλογος δεν τελειώνει εδώ. Αξίζει να αναφέρουμε και πρόσφατες απουσίες όπως αυτή του Νίκου Βοσδογάνη, του πρώτου κιθαρίστα των Γενιά του Χάους όπου μαζι με τον συνονόματο ξάδερφό του και τον Θοδωρη Ηλιακόπουλο εφτιαξαν το συγκροτημα το 1982. Αν και δεν συμμετείχε στην μεταγενέστερη "δυνατή" περίοδο του γκρουπ, καθώς αντικαταστάθηκε πολύ νωρίς από τον Κώστα Χατζόπουλο, μόνο και μόνο που ήταν στους ιδρυτές της πλέον ιστορικής ελληνικής μπάντας, μία θέση εδώ σίγουρα την αξίζει. Ο Νίκος εχασε στις 12 Ιουλίου 2009 τη μαχη με τον καρκίνο. Ηταν μόνο 42 ετών.

Επίσης άλλη μία πρόσφατη απουσία είναι ο Kώστας Χατζής, τραγουδιστής της garage μπάντας Unknown Passage. O δίσκος τους αποτελεί ένα εξαιρετικό δείγμα βρώμικου και ψυχεδελικού garage, και μπορείτε να βρείτε μερικές πληροφορίες εδώ.

Τέλος, να αναφέρουμε και τον Δημήτρη Αυλωνίτη, τραγουδιστή του ροκ συγκροτήματος Λευκές Νύχτες. Η μοναδική τους κυκλοφορία είναι το single "Σαν Ηχώ" και έτυχε αρκετά μεγάλης αναγνώρισης από το κοινό, ειδικά το κομμάτι "Θέλω να σε Δω". Ο τραγουδιστης της μπαντας εφυγε απο τη ζωη με μηχανακι στη Συγγρού.

Κάπου εδώ τελειώνει το μικρό αυτό αφιέρωμα σε αγαπημένους καλλιτέχνες που μας συντροφευσαν με την μουσική τους και που δεν είναι πλέον κοντά μας. Τους ευχαριστούμε για όλα όσα μας χάρισαν μέσω αυτών των μικρών ή μεγάλων στιγμών που λυτρωνόμαστε μέσα από την μουσική τους. Φυσικά οποιεσδήποτες υποδείξεις / συμπληρώσεις στην λίστα είναι πάντα ευπρόσδεκτες.

SCORIA - Νέα εκτέλεση κομματιού

2009-09-24T01:21:00.000-07:00

Το ιστορικό post punk/new wave γκρουπ μας έκανε μια αναπάντεχη και ευχάριστη έκπληξη. Πρόκειται για μια νέα ηχογράφηση του κομματιού "Μάσκα", το οποίο βρίσκεται στον τελευταίο τους δίσκο "Ζωής Ένεκεν". Μπορείτε να το ακούσετε στην ιστοσελίδα της μπάντας. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι έχουμε κάποιου είδους επαναδραστηριοποίση του σχήματος, αλλά όπως και να έχει είναι ευχάριστο να δίνουν σημάδια ζωής τέτοιες αξιόλογες μπάντες.

Για όσους δεν γνωρίζουν, οι SCORIA (ή SKΩRIA αν προτιμάτε) ιδρύθηκαν το 1984 στον Πειραιά, αν και ξεκίνησαν το 1979 σαν "Κάκτος". Ο drummer τους Α. Λεβής υπήρξε μέλος των Παρθενογένεσις, του πρώτου ελληνικού new wave σχήματος. Κυκλοφόρησαν δύο άλμπουμς από την FM Records το 1985 και 1986 αντίστοιχα και χαρακτηρίστηκαν ως οι Έλληνες Bauhaus. Μετά από μία μακρόχρονη παύση, επιστρέφουν το 1996 με ελληνικό στίχο με το κύκνειο άσμα τους "Ζωής Ένεκεν", το οποίο κυκλοφόρησε από την Wipe Out. Συμμετείχαν επίσης στις συλλογές "Συνταγή Αντί-Θανάτου" και "12 Raw Greek Groups".

Into The Abyss - Martyrium

2009-09-12T09:35:00.000-07:00

Oι Ιnto the Abyss ήταν μια Ελληνο-Γερμανική μπάντα όπου έδρασε - κατά βάση - στα 90'ς. Όπως είχαμε αναφέρει σε προηγούμενη ανάρτηση (συλλογή Hammer Holocaust) η μουσική τους μπορεί να περιγραφεί ως gothic με αρκετά folk στοιχεία. Μας προσέφεραν τρεις ολοκληρωμένες στουντιακές κυκλοφορίες και ένα live ηχογραφημένο στο AΝ, το οποίο ήταν το πρώτο και τελευταίο live στην Ελλάδα. Κάποιες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε εδώ.

Η κασσέτα "Martyrium" αποτελεί το επίσημο ντεμπούτο της μπάντας και κυκλοφόρησε το 1993. Gothic προσανατολισμός με αρκετά επικό συναίσθημα σε συνδυασμό με τα χαρακτηριστικότατα κιθαριστικά αρπίσματα (δεν ξέρω αν μπορούν να χαρακτηριστούν έτσι - δεν είμαι μουσικός) και την συνοδεία βιολιού δημιουργούν ένα μοναδικό ηχοτοπίο. Στις καλύτερες στιγμές του δίσκου ανήκει και το κομμάτι Banner Of The Fray (μπορείτε να το ακούσετε στο βίντεο που παραθέτω), που αργότερα θα συμπεριληφθεί στην συλλογή "Gothic Rock 2" της Jungle Records.

To 1995 το άλμπουμ επανεκδίδεται σε CD από την Spectre Records. Tην ίδια χρονιά κυκλοφορεί ο δεύτερος δίσκος τους με τίτλο "Τhe Feathered Snake". Μουσικά εμπλουτίζουν ήχο τους καθώς οι κιθάρες είναι πιο έντονες και το άλμπουμ λίγο πιο heavy από τον προκάτοχό του. Ταυτόχρονα, γίνονται αισθητές και οι πιο ψυχεδελικές τάσεις του γκρουπ, όπως για παράδειγμα στο κομμάτι "Τhe Eternal Heat" όπου μπορεί να διακρίνει κανείς επιρροές από Pink Floyd. Από την άλλη φροντίζουν να μην ξεχνούν τις post punk καταβολές τους, κάτι που επιβεβαιώνει το κομμάτι "La Soeur D'Icare".

Το 1998 κυκλοφορεί το τελευταίο τους άλμπουμ με τίτλο "Cosmogonia". Αν και τα βασικά συστατικά της μουσικής τους παραμένουν, είναι αισθητή η απομάκρυνση από τον χώρο του gothic, και η στροφή σε πιο ψυχεδελικά - πειραματικά μονοπάτια. Επίσης διακρίνονται και μερικές πιο ανατολίτικες επιρροές.

Παρά το γεγονός ότι η μπάντα έτυχε κάποιας προώθησης από τον τοπικό μουσικό τύπο το 1996, μέσα από την συμμετοχή τους στην συλλογή "Hammer Holocaust", το γκρουπ παρέμεινε σχετικά άγνωστο στην χώρα μας. Παρόλαυτά, οι Into The Abyss καταφέρανε να δημιουργήσουν τον δικό τους - χαρακτηριστικότατο - ήχο και μας προσέφεραν πολύ αξιόλογες μουσικές που έχει ενδιαφέρον να ανακαλυφθούν ακόμα και σήμερα. Για όποιον λοιπόν ενδιαφέρεται, μπορεί να κατεβάσει την κασσέτα-ντεμπούτο "Martyrium" εδώ.

ΥΓ: Μπορείτε να κατεβάσετε ελεύθερα όλες τις δουλειές των Into the Abyss από το επίσημο ιστολόγιό τους, εδώ. Ευχαριστώ τον Γιάννη Κ. για την επισήμανσή του.

Time Expires - Ένα μικρό φιλμ

2009-08-31T15:04:00.000-07:00

Το παρακάτω φιλμ φτιάχτηκε από τον 22rat, έναν roadie που όλοι μας τον έχουμε πετύχει σε live των Deus Ex Machina κυρίως να βιντεοσκοπεί. Ρίξτε του μια ματιά, είναι άκρως ενδιαφέρον το μύνημά του. Μεταξύ άλλων, συμμετέχουν ο Θοδωρής Ηλιακόπουλος (Γενιά του Χάους) και ο Σωτήρης Θεοχάρης (Αδιέξοδο, Σπυριδούλα).

Ενάντια - Για μια στιγμή

2009-07-29T11:11:00.000-07:00

Έλεγα ότι η προηγούμενη ανάρτηση θα ήταν η τελευταία πριν τις διακοπές, αλλά διαψεύστηκα. Αλλά όταν σκάνε τέτοιοι διαδικτυακοί δυναμίτες, δεν μπορώ να κάνω αλλιώς. Στο παρακάτω βίντεο λοιπόν, μπορείτε να πάρετε μία γεύση για το τι μας ετοιμάζουν τα υπόλοιπα 3 από τα 4 μέλη της αυθεντικής σύνθεσης των Αντίδραση.

10 δίσκοι που δεν θα ξεχάσω να πάρω μαζί στις διακοπές

2009-07-25T16:30:00.000-07:00

Ο Αύγουστος πλησιάζει και όλο και κάπου θα φύγουμε τρέχοντας οι περισσότεροι. Έτσι λοιπόν, συγκέντρωσα 10 δίσκους από την εγχώρια σκηνή που θα στριμωχτούν μέσα στην βαλίτσα μου. Πρόκειται για μία επιλογή από άλμπουμς που κυκλοφόρησαν τα τελευταία 4-5 χρόνια και που κατά την γνώμη μου ταιρίαζουν γάντι για την εποχή. Συνήθως παίρνω παραπάνω βέβαια, με αποτέλεσμα τα ρούχα μου να στριχμώνονται ενδιάμεσα σε cd, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα.. Για πάμε λοιπόν.

Will O' The Wisp - A gift for your dreams (2007)

Η παρέα του Τ. Μπαρμπαγαλά (ex Λευκή Συμφωνία) το 2007 μεγαλούργησε. Prog/ψυχεδελική διάθεση, μουσική που σε συνεπαίρνει και σε ταξιδεύει εκεί που μόνο το Snow Goose των Camel έχει φτάσει. Ό,τι πρέπει.

Magic De Spell - Tέρμα το Διάλειμμα, 1981 - 1997 (2009)

Γιατί ο παλιός είναι αλλιώς. Η συλλογή αυτή κυκλοφόρησε πρόσφατα και όπως μαρτυρεί το όνομά της, καλύπτει τα πρώτα 16 χρόνια ζωής της μπάντας. Και την καλύτερή της δηλαδή. Οκ, μπορεί να λείπoυν κάποια κομμάτια, αλλά μικρό το κακό. Θες new wave? Θα βάλεις τα δύο πρώτα cd όπου εκεί θα βρεις τα καλύτερα τους κομμάτια... (Αnd) The Burned Puppet, Faces, Nightmare, Valse μέχρι και την live εκτελέση του Religion Uber Alles. Καλτ. Θες ελληνόφωνο, θα βάλεις το τρίτο cd... Όλγα, Nιψον Ανομήματα, Ο λύκος της ψυχής μου, Το ζεϊμπέκικο του ροκ, η διασκευή στο Μπαταρία. Mία μικρή ένστανση έχω, καθώς το booklet του cd το βρήκα λίγο φτωχό σε πληροφορίες κλπ.

Αλλά επειδή και ο νέος είναι ωραίος, καλό είναι να υπάρχει στην καβάτζα και το κομμάτι "Κλόουν" από το πρόσφατο τους άλμπουμ "Οκ Πατέρα", μιας και πρόκειται για μια εξαιρετική διασκευή στο (And) the burned puppet.

Last Drive - Heavy Liquid (2009)

E, τα έχουμε ξαναπεί πρόσφατα για αυτό εδώ το θαύμα. Get Off My World!!!!

Χερουβείμ - Κυτταρική Εξίσωση (2005)

Το πρώτο μισό αυτού του δίσκου περιέχει μάλλον τα πιο εθιστικά κομμάτια που βγήκαν από ελλήνοφωνο δίσκο τα τελευταία χρόνια. Το υπόλοιπο μισό είναι για πιο προσωπικά ταξίδια. Ό,τι πρέπει για εκείνο το σύντομο γαμημένο ηλιοβασίλεμα που θα λέγανε και οι ίδιοι.

Τhe Earthbound - Brotherhood of Dog (2004)

Βασικά και καταχείμωνο να είναι, αν βάλεις να παίζει το συγκεκριμένο άλμπουμ, το ξεχνάς αμέσως. Και μεταφέρεσαι νοερά σε κάποια λατινοαμερικάνικη παραλία. Ας πω για όσους τυχόν δεν γνωρίζουν το συγκρότημα, ότι πρόκειται για την μουσική σύμπραξη του Alex K (Last Drive) με μέλη των Honeydive και Rockin’ Bones. Α! και να τους πω ότι το Enemy Song είναι απλώς το κομμάτι που ψάχνουν να ακούσουν!

Semen Of The Sun - Radio Adult: Slow Songs, Cheese and Wine (2008)

Η περσινή κυκλοφορία της Lab Records που τάραξε για τα καλά τα νερά της εγχώριας σκηνής. Ο δίσκος είναι ήδη κλασσικός. Grunge-ίζον Heavy rock, με πανκ και garage πινελιές. Ό,τι πρέπει για να το ακούτε στο αυτόκινητο ψάχνοντας εκείνη την έρημη παραλία. Ή μπορεί και όχι γιατί μπορεί "η γη να αρχίσει να γυρίζει ανάποδα". Όπως και να χει, μπορεί όλα τα φρούτα να σαπίζουν κάποτε, αλλά τούτο δω φαίνεται πώς όσο πιο πολύ ωριμάζει, τόσο καλύτερο γίνεται.

Released Anger - Faces Of Fate (2008)

Επειδή το καλοκαίρι η ζέστη δημιουργεί εκείνη την αίσθηση δυσφορίας και εξουθένωσης, κάπου πρέπει να βρεις λίγη ενέργεια για να πάρεις τα πάνω σου. Ε αυτή ακριβώς είναι η στιγμή που λίγο old school και τίμιο thrash metal θα σε ισιώσει. Και μετά θα μπορείς να εξουδετερώνεις μπύρες για όλο το υπόλοιπο βράδυ.

Nightstalker - Just A Burn (2005)

Καλοκαίρι χωρίς λίγο stoner rock δεν νοείται. Και πόσο μάλλον όταν αυτό είναι από τα καλύτερα που μπορείς να ακούσεις. Προσοχή μόνο, γιατί το κάψιμο που επιφέρει η ακρόαση του συγκεκριμένου δίσκου είναι μόνιμο!

Sigmatropic - Dark Outside (2007)

Έχει πλάκα, γιατί όταν πέρυσι είδα τον Άκη Μπογιατζή και την παρέα του να παίζουν live μέσα στο κατακαλόκαιρο, άρχισε να αστράπτει και να βρέχει. Όπως και αυτό το δροσερό συναίσθημα που δημιουργεί η μουσική των Sigmatropic δηλαδή. Οι εξαιρετικά δουλεμένες συνθέσεις, τα αισθαντικά φωνητικά της Άννας, οι ενδιαφέρουσες συμμετοχές από μέλη αρκετά γνωστών ονομάτων (Nick Cave & The Bad Seeds, Walkabouts, Willard Grant Conspiracy και Giant Sand) είναι απλώς πολύ φτωχά λόγια και αδυνατούν να περιγράψουν την ατμόσφαιρα του δίσκου.

Tσοπάνα Rave - III (2004)

Νομίζω ότι είναι το συγκρότημα για όλα τα γούστα. Δηλαδή ακόμα και η παρέα να έχει από ροκάδες μέχρι σκυλάδες και γκοθάδες, δεν υπάρχει κάποιος που να μην ακούσει πχ το Σβούρα και να μην του αρέσει. Ή να μην χαβαλεδιάσει με τους στίχους του Συγγνώμη και του Ωραία Μέρα. Ή να μην θυμηθεί εκείνη την παλιά τραγουδίστρια που πρωτο-ερμήνευσε το Κυπελλάκι του Λάκη. Και στην τελική, το ΙΙΙ έχει και dvd που θες δεν θες, άμα το δεις γίνεσαι μέγα - φαν των Τσοπάνων με την τρελαμάρα που κουβαλάνε.

Γενιά του Χάους live video

2009-07-19T17:18:00.001-07:00

Αν και υπάρχουν διάφορα βίντεο στο youtube από την συναυλία της Γενιάς Του Χάους τον Απρίλη του 2009, αυτό εδώ είναι διαφορετικό από τα υπόλοιπα. Ο ήχος και η εικόνα είναι εξαιρετική, ενώ υποθέτω ότι είναι δείγμα από την βιντεoσκόπηση που έκανε η ίδια η μπάντα. Απολαύστε...

Λίγα λόγια για την Heavy - Rock Tapes

2009-07-17T11:15:00.000-07:00

Το να κουτουλήσεις κατά λάθος στην πιο ξεχασμένη και σκονισμένη γωνιά του δωματίου σου - αυτή με τις κασσέτες λέω - ξυπνάει πάντα ευχάριστες αναμνήσεις. Αποτέλεσμα αυτού του "κατά λάθος" κουτουλήματος λοιπον είναι να ξεθάψω μερικές συλλογές μιας εταιρίας διανομής κασσετοσυλλογών από την Κάτω Αχαΐα. Το όνομά της ήταν Heavy - Rock Tapes, δραστηριοποιήθηκε στα 90'ς και ήταν από αυτές τις εταιρίες όπου κυκλοφορούσε διάφορων ειδών συλλογές αλλά και demos από εγχώρια συγκροτήματα. Έτσι είπα να γράψω μερικά λόγια για μερικές από αυτές τις συλλογές.

H συλλογή "Greek H.C. PUNK Vol. 2" ήταν μία από τις αγαπημένες μου. Όπως μαρτυρεί ο τίτλος της, είχε να κάνει με εγχώρια πανκ και hardcore γκρουπς και είχε κυκλοφορήσει το 1996. Κάποια από τα ονόματα που συμμετείχαν ήταν οι Διατάραξη (με το αρκετά γνωστό κομμάτι τους "Μπατσαρία"), Πνευματική Διάψευση (ένα γκρουπ που είχε βγάλει ένα ντέμο εκείνο τον καιρό και είχε κάνει κάποια αίσθηση στον χώρο - δυστυχώς δεν προχωρήσαν), οι Βανδαλούπ με το κομμάτι "Μια Φάση", Χαοτική Διάσταση, οι Κερκυραίοι ΑΛΤ ΤC, Χαρντκο(υ)ράδες κλπ.

Την ίδια χρονιά επίσης είχε κυκλοφορήσει η συλλογή "Killer Vol.3". Αν και ποτέ δεν ήμουν ιδιαίτερα λάτρης του "αγνού" και "τρου" heavy/power metal, εδώ υπήρχαν κάποια αξιολογα συγκροτήματα. Μερικά ονόματα που συμμετείχαν ήταν οι Κύπριοι Diphtheria, οι Minds Eye, οι Sharpness (αυτούς μάλιστα τους είχα δει και live κάπου στο 94 στο φεστιβαλ Δήμου Υμηττού) και οι πιο γνωστοί Metal Edge.

Το 1995 που κυκλοφόρησε η συλλογή "Thrash Metal" ελάχιστη έως ανύπαρκτη ήταν η προβολή του συγκεκριμένου είδους από τον Μουσικό Τύπο (εγχώριο και μη). Παρ' όλα αυτά η συγκεκριμένη συλλογή δίνει μια καλή εικόνα για τα εγχώρια γενόμενα της εποχής. Ξεχωρίζουν οι συμμετοχές των Cremate (κάτι σαν έλληνες Kreator), οι Σαλονικείς Exhumation (ένα γκρουπ που έγινε αρκετά γνωστό αργότερα, με συνεργασίες με τον Dan Swano κλπ, αν και κινήθηκε σε πιο death μονοπάτια) και οι Λαμιώτες Demise (πατρίδα..). Αφήνω για τέλος τους "καταραμένους" Εpidemic. Αν και το συγκεκριμένο γκρουπ έπαιζε πολύ καλή μουσική (το κομμάτι Forbidden Seeds που υπάρχει εδώ βάζει γυαλιά σε πολλούς "μεγάλους" του είδους, μάλιστα ο Καραδήμας των Nightfall έπαιζε παλιότερα στους Epidemic), οι περισσότεροι θα τους θυμούνται για το κράξιμο που τρώγανε στις αρχές των 90'ς σε γνωστό περιοδικό. Ο λόγος ήταν ότι σε συνεντευξή τους, οι Epidemic είχαν αναφέρει ότι μία συναυλιά τους στο Λονδίνο είχε γίνει sold out, ενώ η αλήθεια ήταν ότι το κοινό ήταν μετρημένο στα δάχτυλα του ενός (άντε δύο το πολύ) χεριού.. Χαρακτηριστικό ήταν το γεγονός ότι μετά από λίγο καιρό έκανε την εμφάνιση ένα γκρουπ - παρωδία με όνομα Epidermic. Μετά από λίγα χρόνια, οι Epidemic αλλάξαν το όνομα σε Descend βγάζοντας έναν αξιόλογο δίσκο (το 1997), αλλά κανένα νέο από κει και μετά.

Αντί - Το γέλιο (rare video)

2009-07-11T06:00:00.001-07:00

Καθώς σέρφαρα στο youtube, ανακάλυψα το βίντεο που παραθέτω στην συνέχεια (να είναι καλά ο Λούης...). Πιθανολογώ ότι το συγκεκριμένο υλικό πρώτη φορά βλέπει το φως της "δημοσιότητας". Κατά πάσα πιθανότητα την έκπληξη μας την έκανε ο τραγουδιστής του ιστορικού σχήματος. Επειδή τα πολλά λόγια είναι περιττά σε αυτές τις περιπτώσεις...

The Last Drive - Heavy Liquid (2009) review

2009-07-07T14:24:00.000-07:00

Do we part like fallen leaves
Like the dark waves of the sea
Travelling like driftwood through our lives

Glad I'm here with you tonight
With a class of broken dreams
Listening to Marquee Moon all night

Δεν θα μπορούσα να βρω καλύτερη εισαγωγή για να παρουσιάσω τα συναισθήματά μου για την νέα πολυαναμενόμενη δουλειά των Last Drive. Αν και τώρα που το σκέφτομαι θα έπρεπε ίσως να παραφράσω τους παραπάνω στίχους του "A Glass of Broken Dreams", βάζοντας στην θέση του κλασσικού άλμπουμ των Television, τον τίτλο της νέας δουλειάς των Last Drive. Πολύ απλά γιατί τον τελευταίο μήνα που έχω το cd στα χέρια μου έχει καταλάβει μόνιμη θέση στο cd player.

Με την πρώτη ακρόαση ξεχωρίζουν αμέσως τρία κομμάτια: A glass of broken dreams, Magdalene και Pantherman. Συγκεκριμένα, το ταξίδι ξεκινά πολύ δυναμικά με το "A glass of broken dreams" με τον συνωμοτικό εισαγωγικό ρυθμό του όπου οι μπασογραμμές καταλαμβάνουν την θέση των χτύπων της καρδιάς του ακροατή. Το σχεδόν stoner ριφφ που ακολουθεί βέβαια θα το ζηλεύανε ακόμα και οι πιο σκληροπυρηνικοί του είδους. Το ρεφραίν του κομματιού είναι ίσως το πιο χαρακτηριστικό σημείο του κομματιού. Στο ίδιο μοτίβο είναι και το "Magdalene", όπου ανεβάζει τις ταχύτητες. Ο βρώμικος και χύμα ήχος των Last Drive που αγαπήσαμε φτάνει στο ζενίθ του στο κομμάτι "Pantherman".

Αλλοίμονο βέβαια αν τα καλά σταματούσαν εδώ. Η ποικιλομορφία στο ύφος των συνθέσεων είναι ένα από τα συν του δίσκου, κάτι που ξετυλίγεται σταδιακά με τις ακροάσεις. Έτσι λοιπόν το "Headlong To The Edge" είναι εδώ για να μας ταξιδέψει στην πιο απομακρυσμένη γωνιά του κόσμου. Στην ίδια κατηγορία εντάσσεται και το "Goldfish", ένα από τα ομορφότερα κομμάτια που άκουσα εδώ και πολύ καιρό.

Κάπου στο ενδιάμεσο των δύο παραπάνω ομαδοποιήσεων βρίσκονται τα υπόλοιπα κομμάτια του δίσκου. Μία ξεχωριστή αναφορά πρέπει να γίνει στο ανέμελο "Get Off My World" (ό,τι πρέπει για το καλοκαίρι, μου θυμίζει κάτι από Violent Femmes, ίσως), αλλά και στο surf-ίζον "Mountains".

O δίσκος βρίσκεται ήδη στα δισκάδικα σε cd μέσω της Happy Crasher, την ανεξάρτητη εταιρεία που έχουν δημιουργήσει οι Last Drive, και το φθινόπωρο θα κυκλοφορήσει και σε βινύλιο. Το εξαιρετικό artwork έχει επιμεληθεί ο Β. Λώλος.

Εν τέλει, το "Heavy Liquid" θα μείνει στην ιστορία όχι μόνο ως η επιστροφή του ίσως πιο σημαντικού αγγλόφωνου συγκροτήματος της χώρας μας, αλλά επειδή ήδη κατέχει την δική του ξεχωριστή θέση ανάμεσα στις καλύτερες φετινές κυκλοφορίες. Θα μείνει στην ιστορία γιατί (όπως είχε δηλώσει και ο Alex Κ πέρυσι) η πραγματική πρόκληση για τα συγκροτήματα που επανασυνδέονται, είναι να μπορέσουν να δώσουν στις καινούργιες τους δουλειές μία αίσθηση συνέχειας με το παρελθόν τους, χωρίς να δίνουν την εντύπωση ότι αντιγράφουν τους εαυτούς τους. Κάτι που το καταφέραν στο ακέραιο.

Η συναυλία της Κατερίνας - Γήπεδο Αρτέμιδος (Α.Ο. ΑΡΤΕΜΙΣ), Σάββατο 20 Ιούνη

2009-06-19T11:05:00.001-07:00

Κάτι μου είχε αναφέρει ο Γιώργος τότε στην τελευταία του συναυλία στην Αθήνα, και να τελικά που το οργανώσανε. Είναι αύριο, για αυτό όσοι γουστάρετε να παρευρεθείτε ακυρώστε ό,τι έχετε προγραμματίσει. Είναι και για καλό σκοπό και - εκτός αυτού - η συμμετοχή των συγκροτημάτων είναι εντυπωσιακή, κάτι που καθιστά το συγκεκριμένο event ενδιαφέρον από μόνο του.

Συγκεκριμένα παίζουν 25 γκρουπς:

Sorrowfulangels
Trendy Hooliguns
Νίκος Μίχας
Γυμνά Καλώδια
Εύη Ζευγαρα & September
3 Ευχές
Γιώργος Τσίγκος & Μαύροι Κύκλοι
Φαύλος Κύκλος
Μυστική Συνταγή
Rejected Empathy
The Pub's(& O Μικρός Σπυράκος)
Ιntifada
Σκοτεινοί mc's
Λήτης & Σκιάχτρα
9mm
Γιώργος Βάνας & Βeggars Βlues Diary
Intistructive
Αsso-2
Zarkadhs
Nίκος Vegas & Χωρις Όρια
Βlack List
Στίγμα '90
Baduados
s:tepp
Vertigo Xperiment
Στροφορμη
clairvoyage...

Αντιγράφω και την ανακοίνωση στo site των Mαύρων Κύκλων:

Η Κατερίνα είναι μια κοπελιά 17 μόλις χρονών και πάσχει από κακόηθες αγγειοσάρκωμα. Πρέπει να υποβληθεί επειγόντως σε χειρουργική επέμβαση γι αυτό διοργανώνεται συναυλία με διάφορους καλλιτέχνες στην περιοχή της Αρτέμιδας (Λούτσα) στο γήπεδο Α.Ο.Αρτέμιδας με σκοπό τα έσοδα της εκδήλωσης που θα συγκεντρωθούν να διατεθούν για να πληρωθούν τα έξοδα της επέμβασης και νοσηλείας. Η ημερομηνία έχει οριστεί η 20 ΙΟΥΝΙΟΥ 2009 ΣΑΒΒΑΤΟ. ΑΣ ΒΟΗΘΗΣΟΥΜΕ ΟΛΟΙ.

Χορηγοί Επικοινωνίας

ATLANTIS FM 105,2

WWW.OMIKRONRADIO.COM

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ "ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΑΚΤΗ"

ΔΙΣΚΟΠΩΛΕΙΑ "METROPOLIS"

Grain: demo

2009-05-10T03:54:00.000-07:00

Οι Grain είναι μία νεοσύστατη ελληνόφωνη μπάντα από την Αθήνα. Κινούνται στον χώρο του post punk / new wave και θυμίζουν αρκετά τις παλιές καλές ελληνικές μπάντες όπως οι Metro Decay κλπ με μία πιο alternative/grunge 90's προσέγγιση. Σε σημεία ίσως να σας θυμίσουν και τους Διάφανα Κρίνα της εποχής του Λιώνοντας Μόνος. Πρόσφατα, δώσανε μία συναυλία μαζί με τα Μεθυσμένα Ξωτικά. Μόλις ηχογράφησαν το πρώτο dεμο και βρίσκονται στην φάση προετοιμασίας του πρώτου cd τους. Πρόκειται για 4 κομμάτια, το ένα καλύτερο από το άλλο, με μελαγχολικά φωνητικά, προσεγμένους στίχους και γενικώς το αποτέλεσμα ακούγεται αρκετά δουλεμένο. Προσωπικά, θεωρώ ότι είναι μία από τις πλέον ελπιδοφόρες μπάντες της σκηνής και αξίζει να τους ανακαλύψετε. Το demo είναι διαθέσιμο από το site τους, και μπορείτε να το κατεβάσετε από εδώ.

Γενιά του Χάους@Gagarin: Α-live review

2009-05-03T15:55:00.000-07:00

O Θεός έχει χιούμορ? Ίσως, αλλά έχουν και οι Γενιά του Χάους και έχουμε και εμείς. Έτσι είπε ο Θοδωρής Ηλιακόπουλος όταν χαιρέτησε το κατάμεστο Gagarin την Παρασκευή 24 Απριλίου 2009. "Μας λείψατε...μόνο 20 χρόνια!" φώναξε κάποιος... Όπως και να 'χει, σίγουρα το συγκεκριμένο live ήταν κάτι πολύ παραπάνω από τα συνηθίσμενα. Ποιός θα το έλεγε άλλωστε στους πιτσιρικάδες - πίσω στο 1982 - Γενιά του Χάους, ότι το live 20 χρόνια μετά την διάλυσή τους θα γινόταν ένα από τα πλέον πολυσυζητημένα της χρονιάς και θα ήταν άκρως επιτυχημένο.

Το σίγουρο είναι ότι όλα αυτά τα χρόνια η Γενιά του Χάους μπορεί να έλειπε από την ενεργό δράση, αλλά πάντα ήταν παρούσα με την μουσική της. Πολλοί οι λόγοι για αυτό: Είτε γιατί οι παλιοί δεν τους ξέχασαν. Είτε γιατί η γενιά των 90'ς τους γνώρισε και τους έκανε μύθο με το tapetrading και λίγο πιο μετά με την επανακυκλοφορία των δύο δίσκων τους σε cd. Είτε γιατί ο σημερινός 16αρης τους άκουσε τυχαία κατεβάζοντας ένα torrent. Eίτε γιατί δεν υπάρχει ελληνικό πανκ γκρουπ που να μην έχει διασκευάσει κάποιο τραγούδι τους. Κάτι που απεδείχθη περίτρανα αυτές τις δύο νύχτες στο Gagarin όπου δεν έπεφτε καρφίτσα.

Κάπως έτσι λοιπόν φτάνει το ημερολόγιο να γράφει 24 Απριλίου 2009. Και μέσα στο Gagarin να υπάρχει ένα αρκετά ετερογενές ακροατήριο, από 15άρηδες μέχρι 45άρηδες, από πάνκηδες και θρασάδες μέχρι και γκοθάδες. Γύρω στις 22:30 χαμηλώνουν τα φώτα και οι Άκης Αμπράζης, Θοδωρής Ηλιακόπουλος και Κώστας Χατζόπουλος ορμάνε επί σκηνής μαζί με τον ντράμμερ Μπάμπη Πετσίνη (Sleepin Pillow). Οι πρώτες νότες του "Εισαγωγή στο Ρέκβιεμ" υπερκαλύπτονται από τα ρυθμικά παλαμάκια του κοινού μέχρι να αρπάξει το μικρόφωνο ο Θοδωρής και να τραγουδήσει τους στίχους: "το άγριο ζώο με τα χιλιάδες κεφάλια, κραυγάζει - βρυχάται μέσα στην αρένα..."

"Τελικά υπάρχουν" είπανε κάποιοι! Σειρά είχε το "Αργά το Βράδυ" όπου την αρχική συγκίνηση του ακροατηρίου διαδέχθηκε ασταμάτητος χορός και mosh. Από εκεί και πέρα η σειρά των τραγουδιών χάθηκε μέσα στο μυαλό του γράφοντα.
Οι εναλλαγές των κομματιών ακροβατούσαν μεταξύ των πιο ρυθμικών από την μία και των πιο μελωδικών από την άλλη. Κάτι που λειτούργησε μια χαρά. Η ουσία είναι ότι κάθε στίχος μίλαγε τόσο δυνατά μέσα στο κοινό όσο σφιγμένες ήταν οι γροθιές μας κάθε φορά που σηκωνόταν ψηλά σε κάθε τετράστιχο. Το σετλιστ ήταν χορταστικότατο, μιας και την 1 ώρα 45 λεπτά που διήρκεσε η συναυλία ακουστηκαν ολόκληρα τα δύο άλμπουμ, καθώς και τα "Απόγνωση", "Έντιμος Πολίτης", "Ισόβια Μόνοι" και "Μπασταρδοκρατία" από τα "early days". Επίσης ακούσαμε και δύο ακυκλοφόρητα κομμάτια: "Τα λόγια" το οποίο ήταν το τελευταίο κομμάτι που έγραψε η Γενιά, αλλά δεν προλαβε να συμπεριληφθεί στο Ρέκβιεμ. Το δεύτερο ακυκλοφορήτο κομμάτι ήταν ο "Κήπος", το οποίο είχε γραφτεί το 1997 σε μία προσπάθεια επανσύνδεσης της μπάντας. Βέβαια αν ακούγαμε και το "Εμείς Απόψε" δεν θα μας χάλαγε καθόλου!

Να σημειώσω ότι το "Στίγμα" και "Προκατακλυσμιαίες εικόνες" τα χαρήκαμε σε νέες εκτελέσεις. Συγκεκριμένα, η νέα σχεδόν shoegaze έκδοση του "Στίγμα" είναι αρκετά ενδιαφέρουσα, πειραματική και ταξιδιάρικη αν και στο live θα έπρεπε να ήταν λίγο πιο μπροστά η φωνή του Κώστα και πιο πίσω τα δεύτερα φωνητικά του Θοδωρή ο οποίος τον υπερκάλυπτε. Έχω την εντύπωση ότι η πλειοψηφία του κοινού ίσως να μην αντιλήφθηκε σωστά την συγκεκριμένη εκτέλεση εξαιτίας αυτού. Όταν ακούστηκαν οι πρώτες νότες του "Προκατακλυσμιαίες εικόνες" ήμουν σε θέση αυτοάμυνας για τον πανικό που αναμέναμε να ακολουθήσει, αλλά όλοι μείναμε έκπληκτοι με τό σχεδόν ραπ κουπλέ του κομματιού! Αρκετά ρυθμικό και διαφορετικό, το ρεφραίν όμως ήταν ίδιο με την αυθεντική εκτέλεση. Τελικά με κέρδισε και αυτό, κάτι που κατάλαβα την δεύτερη μέρα της συναυλίας όπου παραδόθηκα στον χοροπηδηχτό ρυθμό του!

Σε κομμάτια όπως τα "Παράσημα του Παραδείσου", "Μαύρο, το Χρώμα της Στέρησης", "Ηλίθια Αθώοι", "Καμμία Ελπίδα", "Χορός Της Σιωπής", "Κοινωνικά Υποπροϊόντα" το κοινό τραγούδαγε τόσο δυνατά όπου κάλυπτε τα πάντα. Ο χαμός που έγινε δε, όταν κατά το encore (την Παρασκευή κυρίως), ακούστηκαν οι πρώτες νότες του "Μπασταρδοκρατία" από το μπάσο του Άκη απλώς δεν περιγράφεται. Για τέλος μας αφήσαν το "Για Τώρα και για Πάντα", όπου ειδικά στο τελευταίο χειροκρότημα την δεύτερη μέρα ήταν αρκετά φορτισμένη συγκινησιακά η ατμόσφαιρα. Συγκριτικά βέβαια, το κοινό ήταν πολύ πιο εκδηλωτικό και παθιασμένο την Παρασκευή, κάτι που ήταν και αναμενόμενο εδώ που τα λέμε, καθώς δεν ήταν λίγοι αυτοί που παρεβρέθησαν και τις δύο μέρες.

Η φωνή του Θοδωρή ήταν λίγο πιο "βραχνή" (αυτό ισχύει για το Σάββατο κυρίως) σε σχέση με 20 χρόνια πριν (φυσιολογικότατο), κάτι που είχαμε αντιληφθεί βέβαια και στις πρόβες που είχανε ανεβάσει στο myspace οι ΓΤΧ πριν το live. Ο τρόπος που τοποθετούσε την φωνή του σε κάθε στίχο έδενε απόλυτα με τα μυνήματα αυτών. Ακόμα θυμάμαι το πάθος και την εκφραστικότητά του τραγουδώντας "στα ψυχιατρεία ισώς είναι τρελοί...". Ο Άκης έχτιζε με μαεστρία το ρυθμικό μέρος των κομματιών με τον χαρακτηριστικότατο τρόπο παιξίματος. Σε όλη την διαρκεια του live ήταν ο πιο εκφραστικός από την μπάντα ίσως, καθώς χαμογελούσε, αστειευόταν ("Μπασταρδοκρατία? Πώς? disco-funk?") και γενικά είχε αρκετή ενέργεια. Από την άλλη ο Κώστας Χατζόπουλος ήταν αφοσιωμένος στον ρόλο του, ο οποίος βέβαια μάθαμε ότι είχε και κάποιο πρόβλημα με την μέση του. Για αυτό και η καρέκλα την δεύτερη μέρα εξάλλου. Τέλος, ο ντράμμερ των Sleepin Pillow απεδείχθη εξαιρετική επιλογή, κάτι που φάνηκε ειδικά σε κομμάτια όπως το Ρεκβιεμ, Στίγμα κλπ. Γενικά, η μπάντα ήταν μακριά από κάθε είδους στημένη συμπεριφορά, κανένας δεν θα περίμενε ούτως ή άλλως να βγουν οι Γενιά και να το παίζουν οργισμένοι πάνκηδες. Αντίθετα, τα μυνήματα του Θοδωρή Ηλιακόπουλου κατά τον προλογισμό πολλών κομματιών (αλλά και στο τέλος του Μπασταρδοκρατία) ήταν αρκετά βαθιά σε βαθμό που ίσως να ξένισαν κάποιους.

Πολλά ειπώθηκαν πριν την συναυλία από την στιγμή που ανακοινώθηκε ο χώρος διεξαγωγής της. Δεν αξίζει όμως να ασχολούμαστε με ανθρώπους που "ό,τι δεν καταλαβαίνουν αλύπητα χτυπούν". Τελικά, το μόνο που μπορώ να πω για αυτό το live, είναι απλώς ένα μεγαλό ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ στους Γενιά του Χάους που μας χαρίσανε αυτές τις στιγμές.

D-Volume - Fade In (2007)

2009-03-30T12:03:00.000-07:00

Oι D-Volume δημιουργήθηκαν στην Αθήνα το 2007. Πρόκειται για την συνέχεια του ελληνόφωνου ροκ συγκροτήματος Love In Sadness που έδρασε στα 90'ς. To 2007 κυκλοφόρησε το πρώτο άλμπουμ των D-Volume από την Store Music. Εγώ συγκεκριμένα μόλις πριν λίγους μήνες άκουσα το cd τους και ομολογουμένως έχει καταλάβει μόνιμα την θέση στο cd player τον τελευταίο καιρό. Να συμπληρώσω επίσης ότι πρόσφατα συμμετείχαν στην συλλογή "Underground Όνειρα" του site www.rockap.gr.

Μουσικά, το Fade In κινείται κάπου μεταξύ του progressive rock / metal με έντονα τα στοιχεία του 90's alternative rock (κάτι που ήταν εμφανές και στους Love In Sadness άλλωστε). Μου θύμισαν μία μείξη των Soundgarden με Tool και Porcupine Tree των τελευταίων άλμπουμς. Σε πολλές στιγμές τα κομμάτια τους βγάζουν έναν "τσαμπουκαλεμένο" χαρακτήρα και άλλοτε είναι πιο μελαγχολικά, ενώ εμπλουτίζονται από την (διακριτική) χρήση μερικών ηλεκτρονικών samples και πλήκτρων. Σημασία έχει πως όλες αυτές οι εναλλαγές στο ύφος δένουν πολύ καλά μεταξύ τους και σε καμμία περίπτωση δεν ακούγονται επιτηδευμένες.

Αν λοιπόν δεν έχετε ανακαλύψει αυτό το διαμαντάκι και ενδιαφέρεστε να ακούσετε μία πραγματικά αξιόλογη μπάντα, αφιερώστε λίγο χρόνο στους D-Volume.

Γ. Τσίγκος & οι Μαύροι Κύκλοι, live 13+14/3/2009 @ On stage

2009-03-11T02:14:00.000-07:00

Μετά από 4 χρόνια συναυλιακής απουσίας ο Γιώργος Τσίγκος και οι Μαύροι Κύκλοι επιστρέφουν, έχοντας στα χέρια τους την "Βόμβα". Θα έχουμε την ευκαιρία να τους απολαύσουμε ζωντανά λοιπόν την Παρασκευή 13 και Σάββατο 14 Μαρτίου 2009, στο club "On Stage". Παραθέτω την αφίσα της συναυλίας και το Δελτίο Τύπου.

Καλοί μας φίλοι,

Η μεγάλη ανταπόκριση, η αγάπη σας για το νέο μας δίσκο "ΒΟΜΒΑ" αλλά και τα μηνύματα σας που μας στέλνετε για το live της παρασκευής στην ΑΘήνα μας ενθαρρύνουν να συνεχίσουμε πιο δυνατά πραγματοποιώντας την επιθυμία σας (αλήθεια είναι μετά και την παράκληση πολλών φίλων μας) για να γίνει ακόμα μια παράσταση-συναυλία.

Έτσι θα παίξουμε 13 ΜΑΡΤΙΟΥ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ και 14 ΜΑΡΤΙΟΥ ΣΑΒΒΑΤΟ .

Τέσσερα (4) χρόνια μετά την τελευταία μας συναυλία θα συναντηθούμε και πάλι για να τραγουδήσουμε τραγούδια μέσα από τους έξι (6) δίσκους μας κάνοντας ένα ακόμα ταξίδι αναδρομής στην ιστορία του συγκροτήματος που κλείνει φέτος είκοσι (20) χρόνια από τη γένεση του.

Σας προσκαλούμε λοιπόν στις συναυλίες που διοργανώνουμε στις

13 & 14 ΜΑΡΤΗ

στο club ON STAGE -

Koδριγκτώνος 54 - 56, ΑΘΗΝΑ

στις 9 η ώρα, με είσοδο 10 ευρώ με ποτό.

Ευχαριστούμε πολύ για την πολύτιμη και ανεκτίμητη φιλία σας όλα αυτά τα χρόνια που μας κράτησε ζωντανούς μέσα στο όνειρο!

Καλή αντάμωση...

Γ.Τ.

Aκροβάτες στο Κενό - Αno Kato Records

2009-02-22T14:57:00.000-08:00

Πρόκειται για άλλη μία συλλογή του περιοδικού Ποπ και Ροκ η οποία κυκλοφόρησε τέλη των 90'ς αν θυμάμαι καλά. Εδώ έχουμε να κάνουμε με συγκροτήματα της εταιρίας Ano Kato Records, η οποία φιλοξένησε αρκετές μπάντες, μεταξύ των οποίων μερικά από τα πιο γνωστά ονόματα του χώρου.

Πέραν αυτών όμως υπάρχουν και μερικά κρυμμένα διαμαντάκια όπως το εκπληκτικό κομμάτι των "Συμμορία", συγκρότημα με αρκετά δυναμικό line up, όπως ο Δημητράκας (Panx Romana, ΤVC κλπ) στα τύμπανα, η Χρύσα Πανταζή των Yeah στα φωνητικά και οι αδερφοί Σπυρόπουλοι (Σπυριδούλα) στις κιθάρες. Στο συγκεκριμένο κομμάτι πάντως τραγουδάει η Εύη Χασαπίδου Watson των Echo Tatoo. Δυστυχώς, όπως αναφέρει και ο ίδιος ο Δημητράκας, η πορεία του συγκροτήματος δεν ήταν η αναμενόμενη και μετά από ένα άλμπουμ διέλυσε.

Οι Yeah που ήδη αναφέρθηκαν συμμετέχουν με το Horseface από το ντεμπούτο τους, ένα αρκετά δυναμικό κομμάτι. Οι Noise Promotion Company επίσης δίνουν το παρόν με το εξαιρετικό "Friends" από τον δεύτερο δίσκο τους. Mία ξεχωριστή αναφορά πρέπει να γίνει στα "αδερφά" συγκροτήματα Blues Gang και στην μετεξέλιξή τους Blues Wire, οι πρώτοι μάλιστα ήταν το όνομα που έκανε ποδαρικό στην εταιρία. Τέλος οι Μorel ήταν ένα από τα πλέον ξεχωριστά ονόματα της post/new wave σκηνής στην χώρα μας και το κομμάτι Τσέρνομπιλ υπάρχει στον δεύτερο δίσκο τους "Βουβά Τοπία".

1. Tρύπες - Ακροβάτης
2. Ξύλινα Σπαθιά - Λόλα
3. Μωρά Στη Φωτιά - Το Παιχνίδι
4. Μάσκες - Φώτα
5. Ερασιτέχνες Εραστές - Σαν Ήλιος
6. Μorel - Tσέρνομπιλ
7. Συμμορία - Στιλπνή Είναι Η Νύχτα
8. Blues Gang - Just Call Me Easy
9. Blues Wire - Fat Meets Bone
10. Noise Promotion Company
11. Yeah - Horseface

Kαλή ακρόαση!

Γενιά του Χάους Α-live: 24+25/04/2009!

2009-01-30T17:56:00.000-08:00

Όπως είχαμε αναφέρει σε προηγούμενη ανάρτηση, το live των Γενιά του Χάους είναι γεγονός. Οι ημερομηνίες είναι 24 και 25 Απριλίου 2009 στο Gagarin live space. Να είμαστε όλοι εκεί για να τιμήσουμε αυτή την μπάντα όπως της αξίζει, 20 χρόνια μετά την διάλυσή της.

Συγκεκριμένα, ο Θοδωρής Ηλιακόπουλος (τραγουδιστής και στιχουργός των ΓΤΧ), αναφέρει στην σελίδα του προσωπικού του project Anoptron τα ακόλουθα:

Στις 24+25 Απριλίου 2009, στο Gagarin, η "Γενιά του Χάους" θα ανεβεί για ακόμη μιά φορά στη σκηνή. Η τιμή του εισιτηρίου είναι 15 euro, η προπώληση θα ξεκινήσει μέσα στον Φεβρουάριο κατόπιν ενημέρωσης. Για όσους δεν μπορέσουν να έρθουν, ετοιμάζουμε live broadcast μέσω διαδικτύου, σχετικές λεπτομέρειες θα ανακοινωθούν λίγο πριν τις ημερομηνίες...

Όποιος ενδιαφέρεται να πάρει μια γεύση από τις πρόβες, στην ιστοσελίδα των Γενιά του Χάους μπορεί να ακούσει τα κομμάτια "Αργά το Βράδυ" και "Έντιμος Πολίτης"!

Απόψε θα 'μαστε και πάλι μαζί
Το παρελθόν μας θα ξεχάσουμε
Απόψε θα ξεχαστούμε και μείς
Τα τραυματά μας θα επουλώσουμε
Για να διαβάσουμε αφηρημένα μυνήματα
των σκουριασμένων καιρών
της λαγνείας της επανάστασης....

...Απόψε και για μια φορά ακόμη, η καρδιά μας
πάνω στου ονείρου τα αγκάθια θα αφεθεί
και του βλέμματός της το φεγγάρι θα ματώσει...

V.A. - In Dog We Trust

2009-01-22T03:54:00.000-08:00

Εν αναμονή ευχάριστων νέων, ας βάλουμε λίγο μουσική να παίζει. Πρόκειται για την συλλογή "In Dog We Trust", η οποία κυκλοφόρησε από την εταιρία Lazy Dog Records μέσω του περιοδικού Ποπ και Ροκ το 1999. 18 κομμάτια συνολικά, 14 από ελληνικά συγκροτήματα και τα υπόλοιπα από ξένα. Η συλλογή μπορεί να χαρακτηριστεί ως η επέλαση των Θεσσαλονικιών, καθώς η πλειοψηφία των ελληνικών μπαντών που συμμετέχουν ιδρύθηκαν στην συμπρωτεύουσα. Ρίχνοντας μια ματιά στο tracklist, εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς ότι η συλλογή καλύπτει ένα ευρύ φάσμα της ελληνικής ροκ σκηνής τόσο με γνωστά ονόματα αλλά και κάποια λιγότερο δημοφιλή. Από το ελληνόφωνο ροκ των "Καπνός" και "Ροδάμα", στους ονειρικούς "Raining Pleasure" της πρώιμης φάσης τους, και από κει στους Bokomolech με ένα από τα πιο κλασσικά τους κομμάτια, ως τις άγριες διαθέσεις των "Γκούλαγκ" και τους απολαυστικούς "Εκτός Ελέγχου" και "Lost Bodies".

Τα ξένα γκρουπς που συμμετέχουν αποτελούν αρκετά γνωστά ονόματα της πανκ / ποστ πανκ σκηνής που σε κάποια στιγμή της καρριέρας τους φιλοξενήθηκαν από την Lazy Dog Records είτε για επανακυκλοφορίες είτε για κυκλοφορίες δίσκων τους. Συγκεκριμένα, η τριάδα Zounds, Mob και Astronauts (οι οποίοι μας είχαν επισκεφθεί το 2007) είναι μπάντες που δημιουργήθηκαν μετά το ξέσπασμα του πανκ στην Αγγλία. Γενικώς έχουν αρκετά στοιχεία στην μουσική τους που ξεφεύγουν από τα τετριμμένα του είδους και αξίζει να τους γνωρίσετε. Τέλος, οι Mecano είναι μια πολύ καλή new wave / ποστ πανκ μπάντα από την Ολλανδία που δημιουργήθηκε στις αρχές των 80'ς.

1. Καπνός - Ντοκιμαντέρ στον Άδη
2. Ροδάμα - Αν είχα φτερά
3. Στρογγυλό Κίτρινο - Το βαλς της νύχτας
4. Raining Pleasure - Julie's birthday
5. Δημήτρης Λαδάς - Θα περιμένω
6. Lost Bodies - Σωλήνες
7. Τα Ρόδα της Ερήμου - Πόλη των σκιών
8. Γκρόβερ - Κενό
9. Εκτός Ελέγχου - Είδα στα μάτια σου
10. Γκούλαγκ - Πάτα γερά
11. Βokomolech - Sin River
12. Ziggy Was - Who turns to one
13. Mecano - Escape the human myth
14. Mob - Cry of the morning
15. Zounds - Demystification
16. Astronauts - New Dixieland blues
17. Closer - Storm
18. Oνειροπαγίδα - Κάθε πρωί

Πληροφορίες για τους δίσκους όπου υπάρχουν τα κομμάτια μπορείτε να βρείτε στο οπισθόφυλλο της συλλογής. Καλή ακρόαση!

Γενιά του Χάους Α-live! (to be announced)

2009-01-10T07:36:00.000-08:00

Ήταν κοινό μυστικό τον προηγούμενο χρόνο ότι το σημαντικότερο γκρουπ που πέρασε από την χώρα μας, επιθυμούσε να κάνει ένα αποχαιρετίστηριο live. Τόσο η εμφάνιση της ΓΤΧ στο myspace όσο και στο youtube όπου είχαν ανεβάσει τα βιντεάκια από την συναυλία του Λυκαβηττού, υπεδείκνυαν μια κινητοποίηση στην μπάντα.
Η επίσημη απάντηση τελικά ήρθε από τον Θοδωρή Ηλιακόπουλο στην συνέντευξη που έδωσε στο blog hidden-diaries, όπου φανέρωσε τις προθέσεις του γκρουπ. Όπως είχε πει τότε λοιπόν, στόχος της Γενιάς είναι να γίνει ένα αποχαιρετιστήριο live, αλλά προς το παρόν τίποτα δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένο, παρά μόνον η επιθυμία της μπάντας. Σήμερα, ο ίδιος ανακοίνωσε στο myspace του προσωπικού του project Anoptron, ότι:

Μέχρι το τέλος του Ιανουαρίου, θα υπάρξει επίσημη ανακοίνωση που θα αφορά στο live της "Γενιάς του Χάους" την Άνοιξη, σχετικά με τις ημερομηνίες και τον χώρο. Spread the Word, Stay Tuned Brothers & Sisters...!!!

αυτό δηλαδή που όλοι περιμέναμε τόσα χρόνια! Μην με διαβάζετε "ήρεμο και χαλαρό", έπρεπε να βλέπατε την αντίδραση μου όταν το έμαθα..

20 χρόνια μετά την διάλυση της, η ΓΤΧ επιστρέφει για ενα αποχαρετιστήριο live, όπου κατά πάσα πιθανότητα θα είναι τουλάχιστον διήμερο. Μπορεί να έχουν περάσει 20 χρόνια, αλλά οι οπαδοί του ευρύτερου ελληνόφωνου ροκ χώρου ποτέ δεν τους ξέχασαν. Αντίθετα, η φήμη της μπάντας απέκτησε την πιο καλτ υπόσταση στο underground όλα αυτά τα χρόνια. Και ένα τελευταίο live για να ενωθούν αυτές οι δυο συνιστώσες: μπάντα και κοινό, αποτελεί την πιο τρανή απόδειξη της δύναμης που έχει η ανιδιοτελής και ειλικρινής σχέση μεταξύ της Γενιάς και του κοινού της. Μία σχέση που ξεφεύγει από τα οποιαδήποτε στεγανά, είτε αυτά λέγονται πανκ, είτε darkwave / ποστ πανκ, είτε metal / hadcore.

Ti άλλον να πώ? Απλώς ότι πρόκειται για ένα όνειρο που γίνεται πραγματικότητα. Τοσο ενθουσιαμένος δεν ένιωθα ούτε όταν πρωτοπήγα σε συναυλία στην ηλικία των 15. Συναισθηματικά τουλάχιστον είμαι σίγουρος πως ό,τι και να δω μετά θα είναι πολύ φτωχό. Είναι το σημαντικότερο reunion ελληνικης μπάντας (έστω για ένα τελευταίο αντίο στους οπαδούς τους)... Είναι το live της μπάντας - μύθος της εγχώριας σκηνής, που έμαθα τότε στις αρχες των 90'ς και με σημάδεψε για πάντα.

Το μύνημα των Γενιά του Χαους είναι διαχρονικό και ίσως πιο επίκαιρο από ποτέ... και μένει σε εμάς να το κρατήσουμε ζωντανο.

Ίσως να μην είναι μόνο ο μπάτσος ο εχθρος,
ίσως οχι η εξουσία, ίσως όχι τα σχολεία, ίσως όχι ο στρατός.
Ίσως ο μεγαλύτερος εχθρός
να είναι η φριχτή ασημαντότητα που χαρακώνει την ψύχη σου...

Αν και πιστεύω ότι η προσέλευση του κόσμου θα είναι ικανοποιητική, αν δεν στηρίξουμε την προσπάθεια αυτή θα είμαστε για κλάματα σαν κοινό. Διαδώστέ το όπου μπορείτε!

ΥΓ: κάποιος έγραψε κάπου

Παντως μονο και στην ιδεα, πολλα σημερινα επαναστατημενα αγορακια με την γυαλιστερη κιθαρα τους και τον ασημαντο ψευτοτσαμπουκα τους κινδυνευουν να εξαυλωθούν μεσα στα πρωτα λεπτα του Ρεκβιεμ...

και τα είπε όλα.

Συνέχεια: Κλασσικές ελληνόφωνες ανεξάρτητες μπάντες

2009-01-06T05:22:00.000-08:00

Παραθέτω τα επόμενα 2 βιντεάκια που έφτιαξα. Πρόκειται για το 3ο και 4ο μέρος του "some classic greek independent bands" που έχω ανεβάσει στο youtube. Το 3ο μέρος ασχολείται με αγγλόφωνες μπάντες, ενώ το 4ο (το οποίο σπαρταράει) συνεχίζει στον γνώριμο ελληνόφωνο χώρο.

3o μέρος

1. Anti Troppau Council - Insanity
2. Closer - Wine
3. Deus Ex Machina - Execute
4. Ding An Sich - A Hollow Image Of A Fulfilled Desire
5. Film Noir - Excuse
6. The Last Drive - Baby It's Real
7. Flowers Of Romance - There Is Nothing We Can't Solve Together
8. Forward Music Quintet - Waiting
9. Magic De Spell - Nightmare
10. The Reporters - Shades
11. Villa 21 - Annie's Animal

4o μέρος

1. Γκρόβερ - Λόγια που δεν λέγονται
2. Άνευ - Δεν φτάνει μια ζωή
3. Χερουβείμ - Πίσω απ' το τζάμι
4. Αγάπη Πιο Κρύα Από Το Θάνατο - Σ' αυτά τα κύτταρα
5. Tabula Rasa - Χριστίνα
6. Ρήγμα - Ο Μανιακός
7. Ήταν Είναι Και Θα Είναι - S/T
8. Άλλοθι - Χρόνια πολλά
9. Σάρκα - Ηχητική Νεότητα
10. SΚΩRIA - Του φονιά του χάδι

Το 4ο μέρος είναι αρκετά πιο "90'ς" από τα προηγούμενα. Ευχαριστώ τον Ευάγγελο Βαγενά από τους Χερουβείμ που μου πρότεινε στο "Playhouse Gotique" τον δίσκο των "Ήταν Είναι και Θα Είναι", μία πολύ καλή μπάντα που ομολογουμένως την αγνοούσα!

ΥΓ: Καλή χρονιά σε όλους!

Γιώργος Τσίγκος & οι Μαύροι Κύκλοι - Β.Ο.Μ.Β.Α (2008)

2008-11-24T23:51:00.000-08:00

Προσωπικά θεωρώ ότι μόνο και μόνο η προσπάθεια του συγκεκριμένου καλλιτέχνη να δημοσιεύσει άλλη μια φορά τα ονειρά του (όπως θα έλεγε ο ίδιος), είναι άξια συγχαρητηριών. Αυτό το λέω γιατί δυστυχώς πολύ λίγες από τις παλιές σταθερές αξίες στον χώρο αποτελούν κάτι παραπάνω από μία ρομαντική ανάμνηση. Αναλογιστείτε απλώς πόσες μπάντες που μεγαλούργησαν στα 90'ς (για να μην μιλήσω για παλιότερα) υπάρχουν ακόμα. Στην καλύτερη περίπτωση, μπορεί τα μέλη τους να βρίσκονται διασκορπισμένα σε άλλα projects. Αυτό όμως είναι μία ξεχωριστή συζήτηση, η σύνδεση της οποίας με το θέμα μας έγκειται στο γεγονός ότι υπάρχουν εξαίρεσεις στον κανόνα, και μία από αυτές είναι ο Γιώργος Τσίγκος με τους Μαύρους Κύκλους του.

Μακριά από τα πάλαι ποτε αιμοδιψη βαμπιρ του χώρου (βλεπε EMI - περάσανε ήδη πάνω από 10 χρόνια), η ανεξάρτητη X-ART.ici records (η οποία για παράδειγμα έχει δώσει δείγματα γραφής πέρισυ με το EP των Deus Ex Machina) ανέλαβε να κυκλοφορήσει την ΒΟΜΒΑ, το 6ο άλμπουμ των Μαύρων Κύκλων.
Η σύνθεση του γκρουπ είναι ίδια με αυτή του προηγούμενου άλμπουμ τους “Tango Βατράχων”, δηλαδή πρόκειται στην ουσία για τον Γιώργο Τσίγκο μαζί με μέλη του γκρουπ “Εκτός Μάχης”, οι οποίοι πλαισιώνουν μια χαρά τον Γιώργο Τσίγκο.
Οι στίχοι του Γιώργου Τσίγκου δίνουν και πάλι το γνώριμο στίγμα τους, καθώς ακροβατούν μεταξύ καυστικών κοινωνικό-πολιτικών θεμάτων και την ποιητική του πλευρά. Χαρακτηριστικότατος είναι ο συνδυασμός αυτών των δύο διαστάσεων της στιχουργικής του Τσίγκου στο κομμάτι “Ερωτευμένα Παιδιά”:

[...]Φαντάσου γυμνούς αγγέλους με απλωμένα φτερά
να διαδηλώνουν κάνοντας έρωτα στους δρόμους
να ζωγραφίζουν τα γκρίζα σύννεφα με χρώματα ιριδικά
Αψηφώντας δικαστές, χρηματιστές και αστυνόμους[...]

Στη μουσική διάσταση του δίσκου τώρα, σε γενικές γραμμές την ΒΟΜΒΑ θα την περιέγραφα σαν μία πιο κατασταλλαγμένη εκδοχή του προηγούμενου άλμπουμ τους “Tango Βατράχων”. Ο δίσκος έχει μια ποικιλία στο στυλ του, καθώς υπάρχουν ταξιδιάρικοι ροκ ρυθμοί όπως στα κομμάτια “Στων Ονείρων Την Βεράντα”, “Ερωτευμένα Παιδιά” και “Κοιτάω”, αλλά και πιο άγριες καταστάσεις όπως το “Ρωτάς” και “Ξύπνα - Γύρνα” όπου οι ταχύτητες ανεβαίνουν και αγγίζουν τα όρια του metal/hardcore (heavy riffs και κοπάνημα, διπλοπέταλα κλπ). Eπίσης υπάρχουν και πιο ήρεμες στιγμές όπως η μπαλάντα “Φωνάζω Εσένα”. Συχνά είναι και τα πλήκτρα και η διακριτική χρήση μερικών ηλεκτρονικών samples που δένουν όμορφα. Γενικά το νέο άλμπουμ κυμαίνεται σε αρκετά ικανοποιητικό επίπεδο, αν και μπορεί να μην φτάνει βέβαια την συνθετική πολυμορφία του “Πάνινες Κούκλες” ή την αμεσότητα του “Η Πόλη των Αθανάτων”. Όπως και να το κάνεις το line up είναι διαφορετικό βέβαια και ακολουθεί το δικό του στυλ, που τελικά κερδίζει το στοίχημα, καθώς πρόκειται ένα πολύ ικανοποιητικό αποτέλεσμα.

Θέλω να κάνω μία ειδική αναφορά στο τελευταίο κομμάτι του δίσκου με τίτλο “Τηλεθνοπορνοστάρ”. Εδώ λοιπόν έχουμε να κάνουμε - κατά κάποιον τρόπο - με την συνέχειά του “Τετραγωνισμένα Φύλλα”, καθώς πρόκειται για ένα 10λεπτο μανιφέστο, με τον Γιώργο Τσίγκο να δίνει μαθήματα στιχουργικής, και την μουσική να λειτουργεί συνοδευτικά στην αρχή και προς το τέλος να παίρνει αυτή τα ηνία. Το κομμάτι ξεκινά διαπραγματεύοντας τα σκουπίδια της τηλεόρασης, ενώ προοδευτικά αγγίζει πιο γενικούς προβληματισμους. Λίγα αποσπάσματα:

[...]Έγινε η ζωή το έφηβο σταριλίκι μιας πορνοταινίας επιβίωσης
Με πρωταγωνιστές ανήλικα προσοδοφόρα πλαδαρά
Παιδιά μιας τηλεκανίβαλης κοινωνίας
Προσκυνημένα σε ποπ σκυλοείδωλα
Που πασχίζουν να μοιάσουν στα προτυπά τους[...]

[...] τα αυγά των φιδιών της φασίζουσας έρπουσας κοινωνίας,
το προαιώνιο πολίτευμα εκλογοπλήσης εγκεφάλου
τις σχολές της βιομηχανοποιημένης παραπαιδείας
τα κρατικά εργοστάσια παραγωγής κοπροτρομολαγνείας
τις ιερές αγελάδες μεταλλαγμένου μητρικού γάλακτος [...]

[...] Σύριγγες στραφταλίζουν στα έρημα πάρκα
καπνίζοντας δάκρια παιδιών που βιαστήκανε οι ψυχές τους
Φυλλοροώντας τους σταυρούς που γράφουν τα ονόματα των φίλων μας
τους γλυκοφιλούμε σαν τους πιο μεγάλους έρωτες που δεν προλάβαμε να αγαπήσουμε
σαν τα πιο μεγάλα παιδικά μας όνειρα που ζητούν εκδίκηση για την χαμένη μας ευτυχία…

και άλλα ωραία που για να τα γράψω θα πρέπει να φάω πολύ ώρα καθώς οι στίχοι του κομματιού πιάνουν μία ολόκληρη σελίδα (με μικρή γραμματοσειρά) στο booklet του cd! Σε κάποια φάση ακούγεται ο στίχος

“..ιδανικά με ημερομηνία λήξης..”

που παραπέμπει σε ένα άλλο τεράστιο γκρουπ του παραλθόντος και προσωπικά το χάρηκα πολύ!!!

Επειδή πρόκειται για ανεξάρτητη παραγωγή, το συγκρότημα έβαλε λεφτά από την τσεπή του. Αν πάει καλά το cd, θα έχουμε την ευκαιρία να τους δούμε live ξανά. Έχω ήδη 4 χρόνια να τους δω από την τελευταία τους εμφάνιση και μου λείπουν αρκετά! Αν συμβαίνει το ίδιο και με εσάς, νομίζω ότι αξίζει να στηρίξετε την συγκεκριμένη προσπάθεια, καθώς μπορείτε να παραγγείλετε το cd στέλνοντας ένα e mail στο tsigos@artemis-studios.net (μαζί με έξοδα αποστολής, συνολικά θα σας κοστίσει 15 ευρώ) ή περνώντας μια βόλτα από κάποιο δισκάδικο.

ΥΓ: Μιας και το έβαλα στο youtube, το βάζω και εδώ:

πρόκειται για ένα βίντεο που έφτιαξα για το κομμάτι Τηλεθνοπορνοστάρ.

Μία σύντομη αναδρομή στην πορεία του Κώστα Ποθουλάκη

2008-11-18T23:24:00.001-08:00

Χθες με πληροφόρησε η Ελένη να ανοίξω το χαζόκουτο και να δω την εκπομπή Πρωταγωνιστές όπου θα είχε ένα αφιέρωμα στους "μεγάλους έλληνες ρόκερς" που δεν βρίσκονται πλέον κοντά μας. Έτσι παρακολούθησα το αρκετά ενδιαφέρον και σύντομο αφιέρωμα στους Σιδηρόπουλο, Άσιμο και Γώγου. Μετά από αυτό λοιπόν, κάθησα και σκέφτηκα ότι καλό θα ήταν να θυμόμαστε και κάποιους άλλους, λιγότερο γνωστούς πλήν όμως εξίσου σημαντικούς καλλιτέχνες. Σίγουρα ένας από αυτούς ήταν ο Κώστας Ποθουλάκης. Ας τα πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.

Τέλος της δεκαετίας του 70 και στην εποχή εκείνη η ανεξάρτητη σκηνή δεν υπήρχε καν ούτε σαν έννοια στην Ελλάδα. Παρόλα αυτα είχαν δημιουργηθει δυο-τρία γκρουπς που επίχειρησαν να ξεφύγουν από τα στεγανά της "παλαιοροκάδικης" Ελλάδας, όπως οι Κουμπότρυπες ΑΕ και οι Παρθενογέννεσις. Στους πρώτους ανήκει μία από τις πρώτες καταγραφές punk μουσικής στην Ελλάδα. Δυστυχώς οι δεύτεροι δεν μας αφήσαν κάποια επίσημη ηχόγραφηση, αλλά παρόλα αυτά ήταν το πρώτο γκρουπ που τόλμησε (και το πλήρωσε) να παίξει new wave στην χώρα μας. Κιθαρίστας των Παρθενογενεσις ήταν ο Κώστας Ποθουλάκης. Οι πρώτες τους συναυλίες συνοδεύονται από πόλεμο μεταξύ των κλασσικοροκάδων και των εμφανώς λίγοτερων οπαδών του νέου ήχου. Το χειμώνα που σκότωσαν τον Λένον αυτοί βγήκαν προκλητικά σε live στο Σπόρτινγκ με λευκά περιβραχιόνια πένθους. Μπουνιές - καρέκλες - χλευασμός κλπ δεν κατάφεραν να κάμψουν το φρόνημα της μπάντας βεβαια. Αυτοί συνέχιζαν να διασκευαζουν πανκ το house of the rising sun προκαλώντας ίσως το αγνό ροκ συναίσθημα ης εποχής. Οι Παρθενογένεσις διαλύονται χωρίς να μας αφήσουν κάτι επίσημα ηχογραφημένο. To μόνο που έχει σωθεί (από όσο γνωρίζω) είναι μία πρόβα, από την οποία έχουν ανέβει δύο κομμάτια στο youtube (house of the rising sun και το δικό τους κομμάτι Feelings, όσοι ενδιαφέρονται ας τσεκάρουν το κανάλι του s3spunk.). Παρόλαυτά, την αποστολή τους την είχαν επιτύχει. Ο σπόρος είχε ήδη γεννηθεί κ αργότερα τα μέλη του ιστορικού γκρουπ θα διασπαρθούν σε μερικές από τις καλύτερες εγχώριες μπάντες του new wave στα 80'ς. Άλλοι δημιουργούν τους Scoriα και τους Slow Motion, άλλοι τους Forward Music Quintet, και ο Κώστας Ποθουλάκης μόλις έχει αρχίσει την δική του πορεία.

Αρχές του 81 δημιουργεί, μαζί με την Άντα Λαμπάρα, ίσως το σημαντικότερο ξενόγλωσσο γκρουπ των 80'ς, τους Villa 21. Η πρώτη τους εμφανίση έγινε στις 11 Νοεμβρίου '82 στο κλαμπ "Σοφίτα". H μουσική τους είναι ένα κράμα punk - new wave. Την ίδια χρονιά κυκλοφορεί το ομώνυμο τους EP από την νεοσύστατη τότε - κ θρυλική εταιρία αργότερα - "Creep Records". Το πρώτο τους άλμπουμ "Ghost On The Move" την επόμενη χρονιά θεωρείται αξεπέραστο. Σε κομμάτια όπως το Annie's Animal θα συναντήσετε την μουσικη ιδιοφύια του Ποθουλάκη, φανταστείτε τους Bauhaus στις πιο αλλόκοτες και απόκοσμες στιγμές τους να συναντάνε τους Stooges και ίσως πάρετε μία ιδέα για το μοναδικό άκουσμα των Villa 21. Όλα αυτά δεν ξεφεύγουν της προσοχής του Jello Biafra (Dead Kennedys) και τους προσκαλεί να συμμετάσχουν στην κασετοσυλλογή "World Class Punk" της αμερικάνικης εταιρίας "Roir" με το τραγούδι “Too Much Nothing”. Την επόμενη χρονιά, οι Villa 21 ανοίγουν την συναυλία των Bad Seeds στην Ελλάδα. Στα επόμενα άλμπουμς η μπάντα προοδευτικά στρεφεται σε πιο garage-ψυχεδελικούς ρυθμούς παραμένοντας όμως σε εξαιρετικά επίπεδα έμπνευσης. Το “Electric Poison” θεωρείται η πιο ώριμη δουλεία του γκρουπ και έφτασε μέχρι το νούμερο 6 του ανεξάρτητου top στην Αυστραλία, με Χιτ το κομμάτι “Future Survivors” το οποίο μου θυμίζει αρκετά τους Hawkwind. Συνολικά οι Villa 21 κυκλοφόρησαν 4 EP's, 3 LP's ενώ συμμετείχαν σε αρκετές εγχώριες αλλά και διεθνείς (όπως αναφέρθηκε πριν) συλλογές. Αξιοσημείωτες είναι και οι διασκευές τους σε κλασσικά κομμάτια όπως το I Wanna Be Your Dog και το εξαίσιο medley των Hey hey, my my/Set The Controls For The Heart Of The Sun, όπου φανέρωναν το ευρύ φάσμα επιρροών της συγκεκριμένης μπάντας.

Παράλληλα με την δραστηριότητα του με τους Villa 21, ο Ποθουλάκης ιδρύει στις αρχές της δεκαετίας του '80 τους Reporters. Η πρώτη τους κυκλοφορία ήρθε το '82, aπό την Creep Records,στην μορφή ενός 7" single, που άφησε πολύ καλές εντυπώσεις στο κοινό. Την επόμενη χρονιά, κυκλοφόρησε το μοναδικό τους album, από την ίδια εταιρία, με τον τίτλο "Bare Hands". Προσωπικά, θεωρώ τον συγκεκριμένο δίσκο ως μία από τις αγαπημένες δουλειές των 80'ς. Μεγάλο ατού των Reporters είναι τα απίστευτα πλήκτρα, καθώς και η μοναδική φωνή του Ποθουλάκη. Μετά τη διαλύση τους ο Ποθουλάκης συμμετέχει στους HeadQuake, αλλά δυστυχώς δεν έχω καταφέρει να βρω κάτι από αυτούς, κ γενικά είναι πολύ λιγοστές οι πληροφορίες για το συγκεκριμένο γκρουπ.
Το '93 ο Ποθουλάκης σκοτώνεται σε τροχαίο στη Λεωφόρο Βουλιαγμένης. Την ίδια χρονιά διοργανώνεται συναυλία από τους HeadQuake και τους Nonmandol (το συγκρότημα που έφτιαξε η Άντα Λαμπάρα) στο πεδίο του 'Αρεως στη μνήμη του Κώστα Ποθουλάκη με τη συμμέτοχη πόλλων συγκροτημάτων.

Κλείνοντας, θεωρώ ότι ο Κ Ποθουλάκης είναι μία απο τις σημαντικότερες μορφές στα 80'ς στον χώρο στην Ελλάδα. Είναι ο άνθρωπος που μαζί με μερικούς άλλους, αν δεν αλλάξανε την νοοτροπία του έλληνα ακροατή σίγουρα όμως θέσανε μία εναλλακτική πρόταση, από το κλασσικό ροκ σε πιο σκοτεινά και περιέργα ακούσματα. Και βέβαια είναι από αυτούς που δεν θα δείτε να αναφέρουν δυστυχώς σε κανένα αφιέρωμα για τους μεγάλους έλληνες ροκάδες. Εϊναι καλύτερα ίσως έτσι, γιατί μπορεί να είναι σωστό αυτό που λένε μερικοί: κάτι έχει περισσότερο νόημα και αξία όταν βρίσκεται στο περιθώριο, παρά όταν γίνεται έρμαιο του "πουλήστε τα όλα να γίνουν προϊοντα μαζικής κατανάλωσης και υστερίας", όπως θα λέγανε κάποιοι άλλοι ήρωες των 80's.

Όλα τα παραπάνω τα έγραψα συνδυάζοντας πληροφορίες από διάφορα sites/blogs (όπως το anexartisi.gr, tape-recorder, tribe4mian.wordpress.com, ypocoultoura.gr, μουσική κιβωτός, parakmi κλπ) με την δικιά μου οπτική - προϊόν της "γνωριμίας" μου με την μουσική του Ποθουλάκη. Τυχόν υποδείξεις για παραλείψεις ή/και διορθώσεις είναι πάντα ευπρόσδεκτες, καθώς ήμουν πολύ μικρός (δυστυχώς) για να παρακολουθώ την σκηνή την εποχή εκείνη.

Film Noir - Never Ending Dream (1986)

2008-08-24T04:50:00.000-07:00

Οι Film Noir δημιουργήθηκαν στην Αθήνα το 1985. Τα μέλη του γκρουπ ήταν οι: Κώστας Σώκιαλης (φωνή, κιθάρα, πλήκτρα), Μαρία Λουκάκη (φωνή), Κυριάκος Κότι (φωνή, μπάσο), Βασίλης Νάκης (πλήκτρα), S. Adams (τύμπανα). Η πρώτη τους δουλειά κυκλοφόρησε το 1986 από την Wipe Out το 1986. Μεγάλο ατού του "Never ending dream" είναι τα φωνητικά της Μαρίας Λουκάκη. Η μουσική μπορεί να περιγραφεί ως new wave. Κυκλοφόρησαν ένα ακόμα LP το 1990 χωρίς όμως την Μαρία στα φωνητικά, που ήταν αρκετά διαφορετικό σε σχέση με το ντεμπούτο τους. Μιας και είναι εξαντλημένες και οι δύο τους κυκλοφορίες είπα να ανεβάσω την πρώτη τους εδώ, ενώ το δεύτερο άλμπουμ μπορείτε να το βρείτε εδώ.

How can anyone know me, when I don't even know myself?

Δυστυχώς, η Μαρία Λουκάκη έφυγε για πάντα από κοντά μας το 1996. Κάποιες παραπάνω πληροφορίες βρήκα στο site www.countess.gr/parakmi και τις παραθέτω αυτούσιες: Ο Κώστας Σώκαλης υπήρξε μέλος των Keep cool. O Kυριάκος Κότι ήταν μέλος των Δαda data (πειραματικό ποπ σχήμα της δεκ' 90), Kitchenware orchestra (πειραματικό ποπ σχήμα της δεκ' 90), Raw και έχει κυκλοφορήσει ένα maxi single με τίτλο "Θέρος/Blue/Αργοναύτες" (1994) απο την Fm records.Έχει επίσης συμμετάσχει στις συλλογές "Random relations I" (1992), και "Crash" (1993) απο την Elfish records. Τέλος, έχει συνεργαστεί ως ηχολήπτης με τους Stereo nova, Flowers of romance, Αίμα και Sound device.

Πρόβατο πολύχρωμο, το κεφάλι σου θα σπάσεις...

2008-07-20T06:03:00.000-07:00

Έφτιαξα ένα βίντεο το οποίο το αφιέρωσα στην μάστιγα των ελληνικών πανεπιστημίων που λέγονται φοιτητικές παρατάξεις. Η αφορμή ήταν τα επεισόδια που λάβανε χώρα στο Πανεπιστήμιο Πειραιά την ημέρα των Πρυτανικών εκλογών. Φέτος ήταν η πρώτη χρονιά που είχαν δικαίωμα ψήφου όλοι οι φοιτητές, αντίθετα στον κανονισμό που ίσχυε στο παρελθόν όπου οι μόνοι που μπορούσαν να ψηφίσουν ήταν οι "εκπρόσωποι" των φοιτητών. Αυτοί λοιπόν, ήταν τόσο χαμερπείς που οι μεν φέρανε μπράβους και πορτιέρηδες από μπαρ για να εξασφαλίσουν την "ομαλή διεξαγωγή" της ψηφοφορίας, οι δε φέρανε τους κουκουλοφόρους για να αποτελέσουν την άλλη πλευρά του νομίσματος. Υπήρχαν και οι υπόλοιπες παρατάξεις βέβαια όπου δεν κάνανε τίποτα για την παρεμπόδιση αυτού του κλίματος που μύριζε μπαρούτι. Δυστυχώς δεν θα αλλάξει κάτι, και του χρόνου οι ίδιες παρατάξεις θα είναι παρούσες - άλλες πλειοψηφούσες να πηγαίνουν το κοπάδι για βοσκή στην Μύκονο, άλλες μειοψηφούσες να σχεδιάζουν παρόμοιες επιδείξεις δυνάμεων. Αφιερωμένο εξαιρετικά το παρακάτω σε όλους αυτούς που βρίσκονται στα φυτώρια των μελλόντικων καρεκλοκένταυρων, αλλά και στο κοπάδι που τους ακολουθεί και τους υποστηρίζει.

Στην αρχή ακούγεται ένα στιχάκι από το Διπρόσωπα Συστήματα των Αδιέξοδο. Το κομμάτι που ακούγεται μετά, είναι το Κοινωνικά Υποπροϊόντα των Γενιά του Χάους.

Απλώνουμε γύρω μας τη μαύρη σημαία
Αφήστε ήσυχη τη νεολαία
Μέσα από το κόμμα σου και τις παρατάξεις
Ο ρατσισμός το μόνο που έχεις να αντιτάξεις
Εσείς οι εραστές της σάπιας εξουσίας
Εμείς οι βιαστές της απάθειας και ησυχίας
Με ποιο δικαίωμα θα μας καταδικάσεις;
Πρόβατο πολύχρωμο το κεφάλι σου θα σπάσεις

Πόρνες, πρεζάκηδες, πανκς, αναρχικοί
Θάβεις αλύπητα οποιαδήποτε ψυχή
Σκέψου όμως πως τους έφτιαξες εσύ
Και η παραφροσύνη βασίλεψε στη γη.

Ο αρχηγός σε πρόσταξε τον κόσμο αυτό να αλλάξεις
Τους εξωκομματικούς αμέσως να πατάξεις
Το κόμμα είναι της ζωής σου ο σκοπός
Και θα 'θελες να γίνει της Ελλάδας ο φρουρός
Μακριά από αυτά στεκόμαστε χωρίς να τα κοιτάμε
Να ζήσουμε ανενόχλητοι το μόνο που ζητάμε
Στο αίμα μια εξέγερση μπορείς να καταπνίξεις
μα αυτό που έχουμε μέσα μας ποτέ δεν θα το σβήσεις

Καμικάζι, χούλιγκανς, τσαντάκηδες, "νονοί" (χα χα!)
Στήστε τους στον τοίχο είναι πολύ κακοί
ή στα ψυχιατρεία ίσως είναι τρελοί
Ρώτα τον λιποτάκτη να σου πει για τη ζωή.

Κλασσικές ελληνόφωνες ανεξάρτητες μπάντες

2008-07-16T15:55:00.000-07:00

Κάποια στιγμή είχα φτιάξει τα παρακάτω δύο βίντεο που ανέβασα στο youtube και συγκεντρώνουν κάποιες αγαπημένες μπάντες του ελληνόφωνου χώρου. Βέβαια έχω αφήσει πάρα πολλές μπάντες εκτός και για αυτό ίσως να το συνεχισω κάποια στιγμή στο μέλλον. Προς το παρόν θυμηθείτε κάποιες κορυφαίες (κατ' εμέ) στιγμές του χώρου.

1. Αδίεξοδο - 38 χιλιοστά
2. Aνάσα Στάχτη - Kαταδίκη
3. Anti - Εκπαιδευτικός παροξυσμός
4. Αντίδραση - Nέα Ελπίδα
5. Αρνάκια - Kανείς δεν μπορεί
6. Γενιά του Χάους - Mαύρο, το Χρώμα της Στέρησης
7. Γ. Τσίγκος κ οι Μαύροι Κύκλοι - Χαοτική πόλη
8. Γκούλαγκ - Αυλή των θεαμάτων
9. Εν Πλώ - Xωρίς Κανόνα
10. Έρεβος - Φράσεις
11. Ex Humans - Μείνε Μακριά
12. Λευκή Συμφωνία - Ποιος θα διώξει μακριά την θλίψη
13. Metro Decay - Κειμήλια

1. The Stress - 1984 (παρά κάτι)
2. Ναυτία - Κοινωνία Κωφαλάλων
3. Πίσσα και Πούπουλα - 2 δευτερόλεπτα
4. Panx Romana - Kλόουν
5. Στίγμα 90 - Φεύγω, γεια
6. Χωρίς Περιδέραιο - 48 Σιωπές
7. Morel - Δίπλα σε πέταγμα πουλιών
8. Χαοτική Διάσταση - Όλοι μας φταίμε
9. Λήτης - Πλατεία Εξαρχείων
10. Κουμπότρυπες Α.Ε - Σύμβολα
11. Ωχρά Σπειροχαίτη - Μπαλάντα για μια λυπημένη χώρα
12. Χαοτικό Τέλος - Μπροστά στην παράνοια
13. Μωρά στη Φωτιά - Μανιφέστο

Hammer Holocaust - Vol. 1 (Winter 1995)

2008-07-16T05:03:00.000-07:00

Που και πού θα ανεβάζω μερικές κυκλοφορίες όπου ο χαρακτήρας του θα είναι καθαρά για προώθηση των συγκροτημάτων και δεν θα πρόκειται για επίσημες κυκλοφορίες. Η συλλογή με αγγλόφωνα (οκ τα ελληνόφωνα είναι η αδύναμία μου, αλλά δεν πειράζει) ελληνικά γκρουπς που είχε κυκλοφορήσει το περιοδικό metal hammer πριν 13 χρόνια είναι μία από αυτές.

Πρόκειται για μία συλλογή που καλύπτει ένα μεγάλο φάσμα της μουσικής: από garage / punk μέχρι και black metal. Tα συγκροτήματα που συμμετείχαν είναι:

Rotting Christ - Snowing Still. Ίσως το πιο γνωστό metal συγκρότημα της Ελλάδας συμμετέχει με μία demo version του ομώνυμου κομματιού που θα συμπεριληφθεί στον τρίτο του δίσκο μετά από ένα χρόνο.

Sound Of Silence - Wasting Soul. Progressive διαθεσεις με αρκετά ορχηστρικά σημεία στο κομμάτι που κυκλοφορεί μετά από αρκετά χρόνια στον δίσκο Spiritual Journey (2003) των Αθηναίων metallers.

Into The Abyss - On the run (The batcave version). Ελληνογερμανική μπάντα όπου κινείται στον χώρο του gothic με αρκετά folk στοιχεία. Ιδιαίτερα προσωπικός ήχος που συνδυαζει την ατμόσφαιρα και μελωδία με δυνατούς ψυχεδελικούς ρυθμούς.

Red Mist - Morning. Θυμάμαι ότι το περιοδικό τους είχε χαρακτηρίσει τότε σαν τους Έλληνες Nirvana, ή κάτι τέτοιο, και όχι άδικα. 90'ς ροκ που φλερτάρει με το garage punk.

Sarcastic Terror - Infernal Hatred. Δεν γνωρίζω τίποτα περαιτέρω για αυτούς εδώ, πέραν αυτού του κομματιού. Ατμοσφαιρικό death / doom.

En-Garde - Kid's. Gothic metal με γυναικεία οπερατικά φωνητικά. Υπέροχο κομμάτι. Υπάρχει στον δίσκο τους Forgotten Memories του 2003.

Necromantia - Spiritforms Of The Necromancer. Ένα από τα καλύτερα κομμάτια των blacksters, αρκετά κοντά στο ύφος του Scarlet Evil Witching Black που κυκλοφόρησε τότε. Το κομμάτι αυτό βρίσκεται στο EP Ancient Pride που κυκλοφόρησε αρκετά χρόνια μετά.

Fatal Morgana - Close At Hand. To συγκρότημα αυτό παρέδιδε μαθήματα progressive metal. Απλά ακούστε τον ντράμμερ. Δυστυχώς δεν κυκλοφορήσανε κάποιον ολοκληρωμένο δίσκο από όσο ξέρω. Από τις τάξεις τους περάσε και ο Bob Katsionis.

The Flowers Of Romance - 20th Century Junk. Από τα καλύτερα συγκροτήματα της Ελλάδας, σε ένα κομμάτι περισσότερο ροκ και αλήτικο από ότι μας είχανε συνηθίσει. Το κομμάτι βρίσκεται στο single Channel Z.

Η-Quake - Fix. Άλλο ένα άγνωστο γκρουπ με μία απίστευτη κομματάρα. Φανταστείτε κάτι ανάμεσα σε Motorhead και Rage Against The Machine με μία post punk υφή ή κάτι τέτοιο. Φρέσκος ήχος και περιέργα φωνητικά που μπορεί να ξενίσουν κάποιους, αλλά δώστε μερικές ακροάσεις.

Άντε και καλή ακρόαση. Download Hammer Holocaust 1.

Αντί προλόγου

2008-07-15T13:39:00.000-07:00

Όταν βαριέμαι θα γράφω τίποτα εδώ για να περνάει η ώρα. Σίγουρα για να διαβάζει κάποιος άλλος τις αναρτήσεις μου θα πρέπει να βαριέται περισσότερο από μένα. Όπως το βλέπω, μάλλον θα ποστάρω διάφορα σχετικά με μουσικές που μου αρέσουν, αλλά χωρίς να παίρνω και όρκο για αυτό.

Η underground ελληνική σκηνή είναι μία από αυτές. Η γενιά μου ήταν από εκείνες που πρόλαβε τις κασσέτες και στις αρχές των 90's τριγύρναγαν ακόμα από χέρι σε χέρι ιστορικές συλλογές όπως η Διατάραξη Κοινής Ησυχίας και η Συνταγή Αντί Θανάτου που είχαν κυκλοφορήσει το 1984 και 1986 αντίστοιχα. Έτσι ήδη από τις πρώτες επαφές με την μουσική είχαμε γνωρίσει γκρουπς όπως η Γενιά του Χάους, The Stress, Ex Humans, Panx Romana αλλά και τα πιο πειραματικά και περιέργα σχήματα των Anti, Κουμπότρυπες ΑΕ, Clown, Scoria κλπ. Δεν θα ξεχάσω ποτέ που τα μπινελίκια από το live στο Αγρίνιο των Γενιά του Χάους και Αδιέξοδο είχαν γίνει ατάκες - ακόμα και σε άσχετες με το σπορ - παρεές. Δεν θα ξεχάσω ποτέ που κατά τις καλοκαιρινές διακοπές μας στο χωριό όλη η παρέα ήξερε απέξω τους στίχους από το Στίγμα. Από την άλλη, εκείνο τον καιρό είχε κυκλοφορήσει και το Worlds Apart των Deus Ex Machina και δεν πρέπει να υπήρχε τοίχος στο σχολείο μου που να μην είχα γράψει τους στίχους του Execute. Επί πλεον, εμφανίζονται δύο ακόμα συλλογές που έρχονται να υποστηρίξουν την ύπαρξη και μοναδικότητα αυτής της σκηνής. Η πρώτη ήταν Το Μαγικό Βοτάνι (1994) της Wipe Out Records όπου κυρίως αποτελούταν από νέα γκρουπς του χώρου. Κάπως ετσί λοιπόν γνωρίσαμε τον Παλιάτσο από τον Γιώργο Τσίγκο και Μαύρους Κύκλους, γίναμε έτοιμοι όπως μας λέγανε τα Αρνάκια και κοιτάζαμε πίσω στις μέρες που η Λευκή Συμφωνία έβγαζε τα αριστουργήματά της. Μετά από ένα χρόνο κυκλοφορέι η συλλογή Return Of The Creeps (1995) ένα δωράκι που έκανε σε όλους εμάς η FM Records που ανέλαβε την διανομή. Πρόκειται για τα singles που βγήκαν από την θρυλική εταιρία των 80'ς Creep Records. Εκεί μπερδευτήκαμε και συνάμα ενθουσιαστήκαμε ακόμα πιο πολύ καθώς δεν είχαμε συνηθίσει στην μελαγχολία που εκπέμπανε οι Metro Decay ή οι Art Of Parties ενώ από την άλλη τα ψυχωτικά ντελίρια των Yell-O-Yell αποτελούσαν κάτι εντελώς πρωτόγνωρο. Κάπως έτσι ήρθαμε σε πρώτη επαφή με την σκηνή που είχε μεγαλουργήσει 10 χρόνια πριν, αλλά και συνέχιζε να το παλεύει μέχρι τότε.

Μία πρώτη επαφή που σταδιακά εξελίχθηκε σε μία δυνατή σχέση, αφήνοντας τους άλλους, τους σνομπ, να αγνοούν επιδεικτικά τα μουσικά διαμάντια της χώρας τους. Κάτι που περιέγραψε με δυο λόγια ο Θ. Ηλιακόπουλος των Γενιά του Χάους σε μία παλιά συνέντευξή του:

[...]υπάρχει συγκεκριμένο πρόβλημα, υπάρχει σνομπισμός. Ο κόσμος σνομπάρει το ελληνικό συγκρότημα. Τους θεωρούνε δικούς μας... είναι οι "δικοί μας" ας πούμε που θα παίξουνε. Και ο έλληνας ακροατής δεν θα πάει να πληρώσει 500 δρχ να δει το ελληνικό συγκρότημα που μπορεί κ να αξίζει περισσότερο απο κάποια ξένα συγκροτήματα που έρχονται[...].

Αφιερωμένο εξαιρετικά σε όλους αυτούς το παρακάτω τετράστιχο των Α-στερητικό, από την πρόσφατη διασκευή τους σε ένα ποιήμα του Καβάφη:

με ηχητικά εφέ με laser και με φώτα, μια υπέροχη θα στήσω συναυλία, θα ξεγελάμε των ακροατών τα ώτα με την πιο σύγχρονη τεχνολογία

Αλλά δεν πειράζει, ίσως μερικά πράγματα να έχουν περισσότερο νόημα όταν είναι στο περιθώριο. Όπως θα λέγανε και οι Flowers Of Romance "Ι'm always here when you think I'm not" στο κομμάτι τους 20th Century Junk. Cheers!